...ولی الان چه هستیم ؟

یکی از خوانندگان سایت

تا وقتی که مردم شکم گشنه هستند هیچ بخاری از آنها بالا نمیاید و حاضرند بخاطر پول رگ برادر خود را بزنند و از روی نعش هموطن خود بگذرند تا آسوده شوند نمونه این نوع اخلاق را در فشار انبوه مردم در هنگام ورود به قطارهای متروی تهران میتوان دید و مشاهده نمود که مردم چطور برای نشستن روی صندلی مترو و نایستادن در سالن داخل قطار یکدیگر را هل میدهند همینهائیکه در روز تاسوعا و عاشورا خودشان را تکه پاره میکنند و قمه به سر و صورت خود میزنند و قربانی نثار میکنند همینها هیچ گونه احترامی به همنوع خود قائل نیستند و همینها در صفهای طویل آرائ انتخابات و نماز جمعه و راهپیمائیها شرکت میکنند آری برادر : از ماست که بر ماست ! ولی مادامیکه شکمشان سیر شد انقلابی مانند 57 بوجود میاورند درست برعکس مردم عرب که درحالت شکم سیری اعتراضی ندارند و درحالت گشنگی همچون شیری زخمی هستند. من هیچ افتخاری به ایرانی بودن خود ندارم گرچه میدانم که گذشته ها چنان و چنان بوده ایم و ...ولی الان چه هستیم ؟