محققان دانشگاه «پیتزبورگ» آمریكا در مطالعه اخیر، فعال‌سازی نوع خاصی از گیرنده انتقال‌دهنده عصبی موسوم به گیرنده «گلوتامات» را مورد بررسی قرار دادند. محققان احتمال می‌دهند كه با تغییر این گیرنده، واكنش‌های شیمیایی در مغز می‌تواند به شكل عادی و طبیعی انجام شود.

محققان این پژوهش كه در شماره اخیر نشریه‌ Biological Psychiatry به چاپ رسیده، دكتر لوكاس لكورتیر، استاد علم اعصاب در دانشگاه پیتزبورگ، هومن همایون، كارآموز پزشكی فارغ‌التحصیل دانشگاه پیتزبورگ، گیلز تاماگنان رییس آزمایشگاه تحقیق و توسعه در موسسه اختلالات عصبی – تحلیل برنده و دكتر بیتا مقدم استاد علوم اعصاب دانشگاه پیتزبورگ هستند.

اسكیزوفرنیا یا جنون جوانی یك بیماری مزمن و ناتوان کننده روانی است كه سه گروه از نشانه های مثبت، منفی و ادراكی را آشكار می‌كند.
جنون جوانی نوعی از جنون است که يک اختلال تفکر محسوب مي شود و در آن تفسير واقعيت غيرطبيعی است. جنون نشانه ای از يک مغز آسيب ديده است.

اين بيماری حدود 1% جمعيت دنيا را مبتلا می کند . شايعترين سن ظهور آن بين 13 تا 25 سالگی است و در مردان زودتر از زنان اتفاق می افتد. در مردان جنون جوانی در سنين نوجوانی تا 20 سالگی عموميت دارد. در زنان شروع بيماری مشخصاً در سالهای 20 سالگي يا اوايل 30 سالگی است.

بیتا مقدم، استاد دانشگاه پیتزبورگ در این‌ زمینه گفت: تمركز اصلی ما در این تحقیق بر روی آن دسته از مسیرهای مغزی است كه در كورتكس (قشر خاكستری) قسمت مركزی استخونی پرویزنی واقع هستند. این ناحیه بخش قدامی مغز است كه فعالیت‌های ادراكی ذهن را كنترل می‌كند.

بر اساس این تحقیقات، درمان احتمالی برای این اختلال شامل دستكاری كردن انتقال‌دهنده عصبی گلوتامات به شیوه‌ای است كه واكنش‌های شیمیایی در كورتكس قسمت مركزی استخوان پرویزنی بتوانند طبیعی و سالم شوند.

این اقدام بدان معنی است كه میزان مواد شیمیایی كه به حد غیرطبیعی در مغز رسیده و باعث بروز اختلال اسكیزوفرنیا شده، دوباره تثبیت و پایدار شود.
استاد مقدم در ادامه افزود: در واقع این سلول‌های قشر مخ هستند كه عامل بروز عملكردهای غیرعادی در كورتكس قسمت مركزی استخوانی پرویزنی می‌باشند كه در نهایت منجر به بروز اسكیزوفرنیا می‌شود. فرضیه ما نشان می‌دهد كه تعامل بین مناطق مختلف مغز به میزان گسترده‌ای وابسته به گلوتامات است كه به عنوان یك پیام‌رسان شیمیایی عمل می‌كند. به این ترتیب عادی كردن واكنش در این بخش از كورتكس مغز كه محل اختلالات ادراكی در بیماران شیزوفرنی است می‌تواند راه حل درمانی امیدبخش باشد.

آزمایش‌های مزبور بر روی موش‌هایی آزمایشگاهی در این زمینه نتایج امیدواركننده‌ای داشته است.

گروه : دانش | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۷/۱۸ : 10-10-2007