در حقيقت اولين کفش هاي پاشنه بلند در بين النهرين توليد شد و اولين کساني که به اين بيماري روحي رواني مبتلا شدند نيز در اين زمان و در اين منطقه زندگي مي کردند.
در انگلستان از سال 1700 به بعد زنان کفش پاشنه بلند را کشف کردند و همزمان با اين کشف موارد بيماران شيزوفرني نيز در اين کشور ديده شد. در امريکاي شمالي هم تا زماني که بوميان اين قاره از کفش هاي پوستي صاف استفاده مي کردند، هيچ مورد شيزوفرني وجود نداشت، اما از زماني که کفش پاشنه بلند قدم به اين سرزمين گذاشت، شيزوفرني هم شکل گرفت.

اين دانشمندان براي توضيح اين ارتباط يک تئوري را مطرح کردند. براساس اين تئوري حرکت هاي پا با افزايش فعاليت سلول هاي مغزي، گيرنده هاي انتهايي ترين قسمت بدن را تحريک مي کنند.

با بلند شدن پاشنه پا، گيرنده ها کمتر تحريک مي شوند و در توليد داخلي هورمون شادي آور دوپامين که در مغز ترشح مي شود، تغيير ايجاد مي کنند. کاهش سطح دوپامين نيز در بروز بيماري شيزوفرني نقش کليدي دارد.

روان‌گسیختگی یا اسکیزوفرنی (شیزوفزنی Schizophrenia)، یک بیماری روانی است.
علائم آن شامل آشفتگی شخصیتی، توهم و از دست‌دادن شعور می‌باشد. این بیماری اکثراًً در سنین حدود ۱۹ تا ۲۱ سالگی رخ می‌دهد. بیماران تصاویری را می‌بینند و صداها، بوها و مزه‌هایی را احساس می‌کنند که واقعی نیستند. به نظر می‌رسد که این بیماری یک بیماری چندعاملی یا پلی‌ژنیک باشد. با استفاده از داروهایی که برای درمان این بیماران به کار می‌رود، مشخص شده که ازدیاد فعالیت دوپامین (که یکی از نوروترانسمتیرها است) در ایجاد این بیماری نقش دارد. در حال حاضر حدود ۲۴ میلیون نفر به این بیماری مبتلا هستند.

گروه : دانش | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۸/۱۹ : 10-11-2007