تمدن های باستان از “چوب سابنده” استفاده میکردند، شاخه ای نازک که از قسمت انتهایی آن خاصیت سابندگی داشت و این قسمت سابنده باعث پاکی دندان ها میشد.

مسواک مودار، شباهت بسیاری به مسواک های امروزی داشت و در سال ۱۴۹۸ در چین ساخته شد. این مسواک های مودار واقعا زبر و خشن بودند، موهای آن از پشت گردن گراز گرفته میشد و روی دسته ای که از استخوان یا چوب خیزران تهیه شده بود چسبانده میشد.

موی گراز تا سال ۱۹۳۸ میلادی و تا زمانی که نایلون توسط Dupont de Nemours مطرح گردید استفاده میشد. نخستین مسواک نایلونی Doctor West’s Miracle Toothbrush نام گرفت.

بعدها آمریکایی ها عادت های بهداشتی سربازان از جمله مسواک زدن را از جنگ جهانی دوم بهبود بخشیدند. آنها شدیدا به تمریناتی که باعث بهبود بهداشت دهان و دندان می گشت علاقمند شدند و خیلی زود مسواک های نایلونی را پذیرفته و جایگزین نسل قبلی مسواک کردند.

موارد جالب توجه دیگر در این زمینه :

- نخستين ساخت انبوه مسواک توسط William Addis در Clerkenwald انگلیس و در حدود سال ۱۷۸۰ انجام شد.
- نخستين آمریکایی که حق امتیاز مسواک را گرفت فردی با نام H. N. Wadsworth بود که در تاریخ ۷ نوامبر ۱۸۵۷ آن را به ثست رسانید. (شماره ی ثبت، ۱۸,۶۵۳)
- ساخت انبوه مسواک در آمریکا در حدود سال ۱۸۸۵ آغاز شد.
- نخستين مسواک الکتریکی که توانست در بازار آمریکا موفق شود توسط شرکت Squibb و در سال ۱۹۶۰ عرضه شد.
- رومیان باستان از خارهای جوجه تیغی به عنوان خلال دندان استفاده میکردند.

گروه : گوناگون | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۸/۲۲ : 13-11-2007