گاهی به راحتی دلایلی برای كارهایمان می‌آوریم و فكر نمی‌كنیم كه اندكی تامل درباره آنها می‌تواند مطالب زیادی را برای ما و طرف مقابل‌مان روشن كند.
مثلا وقتی كه از مدتی پیش قراری را برای زمان مشخصی تعیین كرده‌ایم اما دیر سرقرار حاضر می‌شویم، دلایلی از این دست می‌آوریم:
▪ ببخشید، در ترافیك ماندم.
▪ وقت خروج از منزل تلفن مهمی به من شد كه مجبور شدم مدتی صحبت كنم.
▪ كسی به من اطلا‌ع نداده بود كه جلسه راس این ساعت شروع می‌شود.
▪ فكر نمی‌كردم جلسه سروقت شروع شود چون معمولا در ایران شروع جلسات با تاخیر است و...

یا وقتی كه فروشنده‌ای می‌خواهد لباس با كفشی را بفروشد انواع دلایل را برای مناسب بودن دوخت و سایز می‌آورد، علیرغم اینكه بد دوخت بودن یا اندازه نبودن آن مشخص است.
مثلا اگر كفشی گشاد باشد می‌گویند خودش را بعد از مدتی جمع می‌كند و اگر تنگ باشد می‌گویند بعد از مدتی جا باز می‌كند.
گاهی توصیه می‌كنند اگر دو عدد كفی در هر لنگه بیاندازید به دلایل ... نه تنها در پایتان بهتر می‌نشیند بلكه از نظر طبی هم بهداشتی‌تر است و خلاصه كفش یك سایز كوچك‌تر یا دو سایز بزرگ‌تر را با تضمین هوشمند بودن كفش و هماهنگ شدن با سایز پای مشتری به وی می‌فروشند.
البته دلایلی كه خرید و فروش كنندگان موبایل برای رند نبودن شماره در هنگام خرید و رند بودن همان شماره در هنگام فروش می‌آورند نیز از انواع مثال زدنی منطق كاربردی است....

اگر كمی بیاندیشیم كه از آوردن چنین دلایل یا بهتر بگوئیم بهانه‌هایی چه هدفی داریم و چه چیزی نصیبمان می‌شود، به نتایج مهمی خواهیم رسید.
با كمی دقت متوجه می‌شویم كه هر چند به‌صورت موقت امور خود را می‌گذرانیم اما روراست نبودن با خود و دیگران، در دراز مدت به عوارضی منجر می‌شود كه در نهایت به صرفمان نیست، حتی اگر فقط صرفه را درنظر بگیریم.

بهانه از ليلا فروهر ۸۶/۹/۹

گروه : گوناگون | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۸/۲۳ : 14-11-2007