اين موزه که در سالو، ساحل ليک گرادا واقع شده به آثار آخرين روزهاي فاشيسم و حضور موسوليني در اين شهر که مقر فرماندهي وي در 19 ماه آخر جنگ جهاني دوم به شمار مي رفت، مي پردازد.

جمهوري سالو، توسط آلمان ها پس از آزاد کردن موسوليني از زنداني در کران سامو در سپتامبر 1943 تشکيل شد. از اين نقطه بود که موسوليني به مبارزه با يهوديان و پارتيزان هاي ايتاليايي مي پرداخت. او حتي پسرخوانده خود گالزو سيانو را نيز اعدام کرد.

سالو کماکان در ذهن بسياري از احزاب راستگراي افراطي مفهوم خود را حفظ کرده است، از جمله حزبي مانند «شعله سه رنگ» که در مانيفستش دوران سالو و حواشي آن، دوره يي ايده آل و نمونه آرماني محسوب مي شود.

روبرتو چپاريني استاد دانشگاه دولتي ميلان در رشته تاريخ که مسوول اين پروژه است اعلام کرد اين موزه به هيچ وجه سعي نخواهد کرد احساسي نوستالژيک نسبت به دوران فاشيستي ايتاليا ايجاد کند؛ «حالا بالاخره دوران موسوليني به انتها رسيده و ما مي توانيم جدي و بدون جانبداري تاريخ آن دوران را مطالعه کنيم.

تا به حال بيش از 70 موسسه در ايتاليا وجود دارد که به جمع آوري يابودهاي نيروهاي آزاديبخش ايتاليا مي پردازند اما هيچ وقت کسي از سالو و اتفاقاتي که در آن افتاده سخن نگفته است.»

موزه لوور پربازديدكننده‌ترين موزه جهان ۸۶/۱۱/۱

نمايش پرتقال تاريخی ۸۶/۸/۱۹

دزدان ناشی و تابلوی گرانقيمت فرانسوی ۸۶/۷/۱۶

گروه : گوناگون | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۱۱/۱۴ : 03-02-2008