خیلی هم دور از ذهن نیست چنانچه بگوییم ما اهمال کاری می کنیم چون اهمال کاریم! و این موضوع نه چندان نوظهور، بدان حد فراگیر شده که شاخه ای از علم نوین به نام آسیب شناسی اهمال کاری به گونه ای جدی تحت عنوان یک سندرم ( نشانگان) به آن پرداخته است. از این دیدگاه، عدم انجام کارها، موردی بس فراتر از پرهیز از کارهاست.

آیا شما دفع الوقت می کنید و در ردیف اهمال کاران قرار دارید؟
در صورت پاسخ مثبت این احتمال وجود دارد که شما نخواهید با استرس های ناشی از زندگی اهمال کارانه سر کنید. ممکن است بیشتر کارها را در حالی که میل به انجامشان دارید به تاخیر بیندازید و به هزار و یک دلیل طفره بروید و تعلل بورزید. از نظر روان شناسی، اهمال کاری یعنی به آینده محول کردن کاری که تصمیم به اجرای آن گرفته ایم اما این واژه نزد افراد مختلف تعابیر متفاوتی دارد و وجوه گوناگونی از آن برداشت می شود.

● چند مثال از اهمال کاری و تنبلی رایج: برخی از زمینه هایی که در آنها انتخاب تعلل ورزی بسیار آسان تر از انتخاب عمل است عبارتند از:
۱) اصرار بر ادامه دادن به شغلی که امکانی برای رشد و تعالی ندارد.

۲) پافشاری بر حفظ روابطی که نا به سامان شده است مانند متاهل شدن یا مجرد ماندن صرفا به امید این که شاید اوضاع بهتر شود.

۳) بی توجهی کاهلانه به عادات مثلا ترک سیگار. به خود می گویید هر وقت آمادگی داشتم، آن را ترک می کنم در حالی که می دانید به تاخیر انداختن این کار به سبب تردیدی است که نسبت به توانایی خود دارید.

۴) انجام دادن کارها به اصلاح در دقیقه نود!

۵) به تاخیر انداختن کارهای دشوار و یا کم اهمیت مانند نظافت منزل.

۶) بهانه هایی چون خستگی و ملال، شیوه های عالی برای تعلل ورزیدن به اهمال کاری است.

۷) ابلوموف وار ( شخصیت کاهل کتاب ابلوموف) با احساس ملال، کسی یا چیزی را سبب اندوه خود دانسته و سرزنشش می کنید تا مسوولیت را از دوش خود بردارید و همواره برای آن در پی دلایل بیرون از خود هستید.

۸) آرزو می کنید که خواسته هایتان خود به خود برآورده شوند. از خاطر نبرید که غول چراغ جادو فقط در قصه هاست!

۹) گاه شرمندگی تنها احساسی است که باید با آن دست و پنجه نرم کنید.

● راه حل منطقی چیست؟
▪ چگونه می توان اهمال کاری و تنبلی را از بین برد؟
یک روش می گوید در درک از خویشتن، راه تعادل پیش بگیرید نه زیاد خود را باور داشته باشید و نه خود را دست کم بگیرید. اگر واقعا اهمال کارید برای دفع آن از چند روش زیر استفاده کنید:
۱) فقط یک روز تصمیم بگیرید که به زمان حال بیندیشید و بکوشید آن زمان ولو پنج دقیقه هم که شده صرف انجام کاری که می خواهید بکنید.

۲) خودخواهی تان را کنار بگذارید و به ناتوانی هایتان نیز کمتر فکر کنید.

۳) به ارزش های اجتماعی مانند خوش قول بودن، وظیفه شناس بودن و … احترام بگذارید و عاقلانه و مثبت عمل کنید.

۴) خود را مهم تر از آن بدانید که با اضطراب درباره کارهایی که باید به انجام برسانید زندگی کنید.

۵) نگاه دقیقی به زندگی تان بیندازید اگر می دانستید فقط شش ماه دیگر زنده اید آیا همین روش ها و همین کارها را انتخاب می کردید؟

۶) چنانچه مایلید دنیا تغییر کند دست از گله و شکایت بردارید و کاری کنید که استرس و نگرانی های اختلال آمیز نسبت به کارهای معوقه از شما دور شوند و با این نقطه ضعف فلاکت بار مبارزه کنید. همواره در زمان حال و اکنون زندگی کنید و خط قرمزی به دور واژه هایی چون کاش، شاید، آرزو و مانند اینها بکشید!

گروه : مقاله | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۱۱/۲۷ : 16-02-2008