▪ تولد: ۱۸ فوریه ۱۹۶۷
▪ محل تولد: کالدونیا - ایتالیا
▪ باشگاه ها: ویچنزا، فیورنتینا، یوونتوس، میلان، بولونیا، اینتر و بره شا
▪ افتخارات: نایب قهرمان جام جهانی ،۱۹۹۴ مقام سوم جام جهانی ،۱۹۹۰ مرد سال فوتبال اروپا ،۱۹۹۳ مرد سال فوتبال جهان ،۱۹۹۳ قهرمان جام یوفا ۱۹۹۳و قهرمان سریA ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶
▪ تیم ملی : ۵۵ بازی، ۲۹ گل
▪ حضور در جام جهانی: ۳ دوره (۱۹۹۰ ، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ ) - ۱۷ بازی، ۹ گل

باجوی کوچک در سال ۱۹۶۷ در کالدونیا، شهر کوچکی در شمال ویچنزا به دنیا آمد. او از همان کودکی استعداد خود را در بازی با توپ به خوبی نشان داد و در نوجوانی توسط «آنتونیو مورا» استعدادیاب باشگاه ویچنزا کشف شد و به این باشگاه که در سری C باشگاه های ایتالیا حضور داشت، پیوست. باجو در فصل ۱۹۸۵-۱۹۸۴ ۱۲ گل در ۲۹ بازی به ثمر رساند و به این تیم کمک کرد به دسته B صعود نماید.

در این سال او به فورنتینا پیوست و در بیست و یکم سپتامبر ۱۹۸۵ اولین بازی خود را در سری A انجام داد. او در فیورنتینا استعدادهای خود را بروز داد و چنان درخشید که در نوامبر ۱۹۸۸ به تیم ملی دعوت شد و نخستین بازی ملی خود را مقابل هلند انجام داد. در فصل ۱۹۸۹-۱۹۸۸ موفق شد ۱۷ گل در ۳۲ بازی به ثمر برساند و به همراه فیورنتینا تا فینال جام یوفا پیش برود و در پایان فصل با رقم ۵/۷ میلیون پوند که رکورد جدیدی در دنیای فوتبال بود به یوونتوس پیوست.

علاقه هواداران فلورانسی به وی به حدی بود که در اعتراض به فروش باجو شهر را به آشوب کشیدند. وی در اولین فصل حضور در یوونتوس موفق شد ۱۴ گل به ثمر رساند و یکی از مهاجم های ایتالیا در جام جهانی ۹۰ باشد.
ایتالیا هرچند میزبان جام جهانی بود اما در کمال ناباوری مغلوب تیم آرژانتین در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی شد و پس از پیروزی مقابل انگلستان به مقام سوم جام جهانی رسید.

باجو در جام ۹۰ ، ۲ گل به ثمر رساند؛ یکی مقابل جمهوری چک که زیباترین گل جام ۹۰ و یکی از ۱۰ گل برتر تاریخ جام های جهانی نام گرفت و دیگری مقابل انگلستان در دیدار رده بندی جام. روبرتو در طی سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ در یوونتوس فوق العاده ظاهر شد و به عنوان کاپیتان تیم موفق به فتح جام یوفا در سال ۱۹۹۳ شد و در پایان سال به عنوان برترین بازیکن فوتبال اروپا و جهان برگزیده شد.

ستاره فوتبال ایتالیا، امید اصلی این تیم در جام جهانی ۱۹۹۴ بود. تیم ایتالیا جام را بسیار بد آغاز کرد و به سختی به مرحله دوم صعود نمود. روبرتو باجو در ۳ دیدار اول موفق به گلزنی نشد اما در دیدار مرحله یک هشتم نهایی مقابل نیجریه درحالی که ایتالیا تا دقیقه ۸۸ با یک گل از حریف خود عقب بود، به لطف ۲ گل باجو از شکست گریخت. ۳ گل دیگر از باجو، تیم ایتالیا را به فینال رساند اما در دیدار پایانی پس از ۱۲۰ دقیقه مقاومت مقابل برزیل، یاران باجو در ضربات پنالتی مغلوب شدند تا بار دیگر از دستیابی به جام قهرمانی باز بمانند.

او پس از جام جهانی به علت مصدومیت تعداد زیادی از بازی های یوونتوس را از دست داد و پس از بی مهری مدیران این تیم در پایان فصل به میلان پیوست.

وی در میلان ۲ فصل ناموفق را سپری کرد و آریگو ساچی، مربی تیم ملی ایتالیا هم او را به جام ملت های اروپا در سال ۱۹۹۶ نبرد. باجو در جولای ۱۹۹۷ به بولونیا پیوست و ۲۲ گل در سری A به ثمر رساند تا بار دیگر پیراهن تیم ملی ایتالیا را در جام جهانی به تن کند.

در جام جهانی ۱۹۹۸ هم۲ بار برای ایتالیا گلزنی کرد اما این بار آنها در یک چهارم نهایی مغلوب فرانسه شدند و به خانه بازگشتند و باجو برای همیشه از تیم ملی کناره گیری کرد.

او پس از جام جهانی به اینتر پیوست و ۲ فصل در این تیم بازی کرد و در سال ۲۰۰۰ به بره شا رفت اما از ۴ فصل موفق در این باشگاه کوچک در ۲۸ آوریل ۲۰۰۴ در بازی تیم ملی ایتالیا مقابل اسپانیا برای همیشه از فوتبال خداحافظی کرد. او در دوران بازی خود ۲۰۵ گل در سری A به ثمر رساند تا پنجمین گلزن برتر تاریخ لیگ ایتالیا باشد، همچنین او با به ثمر رساندن ۷۶ گل در ۹۱ ضربه پنالتی رکورددار موفق بودن ضربات پنالتی در ایتالیا است.

گروه : ورزشی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۱۲/۴ : 23-02-2008