اما از اوايل اين ماه نگهبانان مسلح شروع به نگهباني دادن در ايستگاه ها کرده اند. آنها براي ممانعت از سوار شدن مردم روي سقف قطار اسپري هايي در دست دارند که بوي بسيار بدي مي دهد و احساس بدي را در مردم ايجاد مي کند. البته مواد اين اسپري سمي نيستند و از مواد گياهي تهيه شده اند.

ماده درون اسپري ها باعث مي شود از چشم هاي افراد آب بيايد و پوست شان خارش پيدا کند. نگهبانان ايستگاه هاي قطار بدون هيچ توجهي اين اسپري ها را به تمام افرادي که روي سقف قطار سوار مي شوند مي پاشند و به کوچک و بزرگ رحم نمي کنند.

يکي از ماموران ايستگاه جاکارتا گفت؛ «ما از پاشيدن اين مواد روي انسان ها لذت نمي بريم ولي چاره يي جز اين براي ما باقي نمانده زيرا مسافران به هيچ وجه حرف گوش نمي کنند و به رغم تذکرهاي ما آنها همچنان به طرف سقف قطار حمله مي کنند و با نشستن روي آن جان شان را به خطر مي اندازند.»

سال گذشته در پايتخت اندونزي 23 نفر بر اثر سقوط از سقف قطار جان باختند. متاسفانه مردم اندونزي اهميتي به حفظ جان خود نمي دهند و به هيچ يک از هشدارهاي ماموران توجهي نمي کنند.

به نظر مي رسد اين پروژه بي نهايت موفق بوده است زيرا با وجود اينکه دو هفته بيشتر از اجراي آن نمي گذرد سقف قطارهاي جاکارتا کاملاً از مسافر پاک شده است. يوليانتو رئيس قطارهاي جاکارتا از اين موضوع بي نهايت خوشحال است. او مي گويد؛ «مسافراني که حاضر به ترک سقف قطار نيستند پس از اصابت مايع اسپري ها خارش شديدي مي گيرند و بعد در اثر خارش و عصبانيت به ما حمله مي کنند و هر چيزي که به دست شان مي رسد به سمت ما پرتاب مي کنند. يک بار يکي از آنها شيشه يي را به سمت يکي از ماموران ما پرتاب کرد و باعث شد صورت او زخم عميقي بردارد. موفقيت اين پروژه ارزش تحمل تمام اين مصائب را داشت و من از اينکه قطارهاي جاکارتا بار ديگر به نظم و انضباط رسيده اند خوشحالم.»

اما واقعيت اين است که راه حل مشکل شلوغي بيش از حد قطارها پاشيدن اسپري هاي خارش آور روي مردم نيست. به علاوه تمام افرادي که روي سقف قطار سوار مي شدند آدم هاي گدا و دردسرسازي نيستند. ياناتو يکي از افرادي است که هميشه روي سقف قطار سوار مي شد تا هر طور شده به موقع به سر کارش برسد. او کارگر ساختماني است و اگر حتي يک دقيقه دير به سر کارش برسد حقوق روزانه خود را نصفه دريافت خواهد کرد.

او بيان داشت تنها دليلي که حاضر است جانش را براي آن به خطر بيندازد و سوار سقف قطارها شود اين است که به موقع سر کارش برسد و حقوق روزانه خود را کامل دريافت کند. او گفت؛ «باور کنيد سوار شدن روي سقف قطار خيلي وقت ها امن تر از سوار شدن در داخل کوپه هاي قطار است زيرا همه در داخل واگن ها يکديگر را له مي کنند و شما جايي نداريد که دست تان را به آن بگيريد.»

البته پروژه پاشيدن مواد خارش آور روي مردم در اوج موفق بودن با مخالفت دولت رو به رو شده است. طراح اين برنامه اخيراً از طرف مقامات نامه يي دريافت کرده که او را در صورتي که بار ديگر از اين ماده استفاده کند به گذراندن يک ماه در پشت ميله هاي زندان تهديد کرده است.

او گفت؛ «دولت به جاي تشويق من را تهديد کرده است. به نظر من به نفع مردم است که پوست شان خارش بگيرد تا به خاطر سوار شدن روي سقف قطار جان شان را از دست بدهند. خيلي از آنها هنگام سفر از روي قطار به پايين سقوط مي کنند و خيلي ها هم هنگام عبور از کنار تيرهاي برق دچار برق گرفتگي مي شوند.»

خيلي از مردم از انجام اين پروژه استقبال کرده اند. يکي از مسافراني که در ايستگاه منتظر ورود قطار بود، گفت؛ «من يک بار روي سقف قطار سوار شدم و چندين بار نزديک بود دچار برق گرفتگي شوم. به نظرم اين پروژه جان مسافران کله شق را حفظ مي کند.»

منبع؛ بي بي سي

گارسون در قطارهای هندوستان ۸۷/۴/۸

گرانترين قطار دنيا در چين ۸۷/۱/۸

تولد در قطار ۸۶/۱۲/۱۲

شيطونی در قطار ۸۶/۶/۳۰

گروه : گوناگون | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۶/۱۲/۲۹ : 19-03-2008