ارزیابی توانمندیها و برنامه ریزی

برنامه‌ ریزی اولین گام اساسی در راه پیشبرد مبارزه‌ی مسالمت آمیز است و اولین گام در راه جامه‌ی عمل پوشاندن به برنامه ارزیابی توانمندی های خود و مخالفان و سپس به وجود آوردن کمپینی بر اساس آن ارزیابی است.

"اگر خود و دشمن خود را بشناسید قادر به پیش بینی نتیجه‌ی هر جنگی خواهید بود".
سان تسو٬ "هنر جنگ".

همانطور که قبل از شنا اول دمای آب را می سنجیم قبل از شروع مبارزه‌ی مسالمت آمیز هم اول به سنجش واقعیت های موجود می‌پردازیم. حوزه‌ی بررسی و سنجش توانمندیها حوزه ای است که تازه واردان به مبارزه معمولاً در آن دچار غفلت و اشتباه می شوند. دست کم گرفتن نیروهای مخالف یا بهای بیش از اندازه دادن به نیروهای خود ما را از برخورد واقع بینانه با شرایط موجود باز می‌دارد و دستیابی به هدف را غیرممکن می‌کند. یکی از مهمترین قدم ها در این راه تفاوت قایل شدن میان خواست و توانایی است.

اشاره٬ تأکید را برخواست نگذارید: بر توانایی بگذارید.

نمونه‌ی فرق گذاری بین خواست و توانایی:

خواسته ها:
من می‌خواهم برای شام به یک رستوران گران قیمت بروم.
من می‌خواهم یک تظاهرات بزرگ به راه بیندازم.
دولت قصد دارد همه‌ی رهبران اپوزوسیون را دستگیر کند.

توانایی ها:
من فقط برای رفتن به مک دونالد پول کافی دارم.
من فقط سی چهل نفر هوادار دارم.
دولت در مورد رهبران اپوزوسیون و محل اختفای آنان اطلاع چندانی در دست ندارد.

فرض کنید که مغازه داری بخواهد تصمیم بگیرد که چه جنسی فروش دارد و چه جنسی نه. این مغازه دار باید دست کم به دو چیز فکر کند: اول اینکه مردم خریدار چه اجناسی هستند و دوم اینکه او خود به چه قیمتی می‌تواند این اجناس را تهیه کند. به همین ترتیب، ما باید هم به این فکر کنیم که آیا مردم واقعا خواستار مشارکت در اعتراضی همگانی هستند یا نه و بعد به این که برای سازمان دادن این اعتراض به چه منابعی نیاز داریم. به ارزیابی توانمند یهای خود و نیروهای مخالف در عرصه‌ی "عرضه و تقاضا" برای اعتراض همگانی بپردازید. (برگرفته از "شیوه های مؤثر اندیشه" به قلم پل هین)

برای تخمین میزان تقاضا به منظور اعتراض مسالمت آمیز از این عوامل کمک بگیرید:

1- سود شخصی برای هر فرد شرکت کننده: وقتی که سود شخصی کم به نظر برسد مردم علاقه‌ی چندانی به شرکت در مبارزه نشان نمی‌دهند، حتی اگر که سود این کار برای جامعه بسیار زیاد باشد. (به این مطلب باز هم خواهیم پرداخت)
2- شق های موجود: اگر مردم فکر کنند که به جز مبارزه‌ی مسالمت‌ آمیز راه حل های دیگری نیز وجود دارد چندان علاقه ای به شرکت در مبارزه‌ی مسالمت آمیز نشان نخواهند داد.

برای تخمین توانمندی خود در به راه اندازی اقدامات مسالمت‌ آمیز از عوامل زیر کمک بگیرید:

1- هزینه‌ی سازماندهی با بیشتر شدن شرکت کنندکان بیشتر می‌ شود.

2- پوشش جغرافیایی: حتی اگر شمار فعالان زیاد باشد، تمرکز در یک منطقه‌ی شهر واحد می تواند توانایی شما به انجام برخی اقدامات، مثل سازماندهی کمپین های ملی را کاهش می‌دهد.

3- منابعی که استفاده می‌کنید شامل وقتی که صرف سازماندهی می‌کنید و نیروی انسانی و منابع مادی می‌شود.

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۱/۲۴ : 12-04-2008