در اينجا فقط «اسيد فرميك» مطرح نيست بلكه آنها غده‌هاي گوناگوني دارند كه از آنها «فرومونها» ترشح مي‌شوند و در واقع همان مواد شيميايي است كه وسيله ارتباط مورچگان يك لانه را فراهم مي‌سازد و اينكه مورچه‌هاي كور هم دقيقا همان مسير را طي مي‌كنند دليل محكمتريست كه اثبات مي‌كند آنها از حس بويايي استفاده مي‌كنند نه حس بينايي.

طول مسير آنها گاهي تا چندين متر هم مي‌رسد. در واقع شاخكهاي آنها (كه شامل 211 برجستگي بويايي و 1720 پرز لامسه است) اطلاعات عمده‌اي را مربوط به فضاي اطراف گرد مياورند و آنها را به مراكز عصبي منتقل مي‌كنند شايد عجيب به نظر برسد اما مورچه‌ها قادرند شكل بو را تشخيص دهند مثلا بوي گرد، بوي چهار گوش، صاف، زبر، نرم و ... حتي قطرات رديابي كه از خود بجاي مي‌گذارند مانند فلش راهنما در جهت حركت عمل مي‌كنند و ابتدا و انتهاي مسير را به وضوح مشخص مي‌كند. جالب اين كه كه اگر يك مورچه اين رد را گم كند آنقدر سرگردان به دور خود مي‌چرخد تا اينكه اثر معطر بعدي را بيابد

مورچه های رايانه خوار در آمريكا ۸۷/۳/۲۱

مورچه های وحشی در آمريکا ۸۷/۲/۳۱

جنگ مورچه ها ۸۶/۱۱/۲۲

خانه مورچه ها ۸۶/۱۱/۱

مدرسه مورچه ها ۸۶/۹/۱۵

روغن مورچه، صورت زن جوان را سوزاند ۸۶/۸/۲

معنی لکه های روی ديوار ۸۶/۷/۲۵

گروه : دانش | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۱/۳۱ : 19-04-2008