اقدامات "وضع دشوار" مخالفین را در موقعیتی قرار می‌دهد که هرگونه عملی توسط آن ها برایشان نتایج منفی به بار آورد. استراتژیست های جنبش مسالمت آمیز تلاش می‌کنند که موقعیتی سراسر باخت برای مخالفین و موقعیتی سراسر برد برای جنبش به وجود بیاورند. اقدامات وضع دشوار می تواند تاکتیکی یا استراتژیک باشد و از سه بخش عمده تشکیل می شود:

1- تشخیص و انتخاب موضوعی که بتواند به زمینه ای برای اعتراض همگانی تبدیل شود. مهمترین و مؤثرترین موضوعات معمولاً به ممنوعیت های دولتی مربوط می‌شود و سیاست هایی را در بر می گیرد که با ارزش های مردم در تضاد قرار دارند.
2- ریختن طرحی برای کنش: از جدول زمانی استفاده کرده و به بررسی توانمندی های جنبش و نیروهای مخالف بپردازید. (به بخش 4 مراجعه کنید)
3- جامه‌ی عمل پوشاندن به طرح و بهره برداری احتمالی از نتایج آن.

1- سیاست های کنونی دولت:
1-1- سانسور
1-2- ممنوعیت گردهم آیی
1-3- حکومت نظامی

2- اقدام وضع دشوار:
2-1- انتشار متن های بودایی
2-2- گرده‌هم‌ آیی برای شرکت در یک تشییع جنازه‌ یا مسابقه‌ی ورزشی
2-3- نادیده گرفتن گروهی مقررات حکومت نظامی

3- باورهای عمیق مردم:
1-3- مردم حق دارند که آنچه را که دوست دارند، بخوانند
2-3- مردم حق دارند که با دیگران عزاداری کنند و یا به جشن و پایکوبی بپردازند
3-3- مردم حق دارند که هر وقت اراده کنند از خانه بیرون بروند

دولت مجبور می‌شود که واکنش نشان دهد:
یا هیچ کاری نکند و یا دست به اقدام بزند. اما در هر دو حالت بازی را خواهد باخت چرا که اگر هیچ اقدامی انجام ندهد از سیاستها و قوانین اش پیروی نخواهد شد و اگر دست به اقدام بزند به مقابله با باورها و ارز شهای بیشتر مردم خواهد پرداخت. در نظر داشته باشید که بسیاری از اقدامات "وضع دشوار" می تواند به ایجاد مؤسسات غیر انتفاعی مانند یک چاپخانه منجر شود: مؤسساتی که به وسیله‌ی جنبش مسالمت آمیز اداره خواهند شد.

تشخیص موضوعات مهم برای اقدامات اعتراضی نیاز به تمرین دارد. آنچه که در این راه می تواند به شما کمک کند استفاده از تحلیل ق.ض.ف.ت.ی و جعبه‌ی پیام است (بخش های 4 و 6).
گاندی در حال راه پیمایی به سوی دریا، 1930. (عکس در فایل پی.دی.اف.)

مورد مشخص: تشخیص موضوع. کمپین نمک گاندی (بهار 1930) کمپین نمک گاندی، در جریان مبارزه‌ی استقلال طلبانه‌ی مردم هند علیه اشغال استعماری انگلیس، یکی از بهترین نمونه های اقدام "وضع دشوار" است. برای درست کردن نمک تنها کافی بود که آب دریا را جوشاند. تولید نمک در هند به وسیله‌ی دولت انگلیس کنترل می شد و یکی از منابع درآمد مالیاتی بود. از آنجا که همه ی هندی ها، چه فقیر چه ثروتمند، چه مرد چه زن، چه هندو چه مسلمان به طور روزمره نیاز به نمک داشتند ممنوعیت تولید فردی آن می توانست، به طور نمادین، به معنی انقیاد همه‌ی هند باشد. با اقدام گاندی دولت انگلیس در وضع دشواری قرار گرفت و برای واکنش نشان دادن دچار مشکل شد. اگر که نیروهای اشغالگر، گاندی و سایر رهبران جنبش را دستگیر می‌کردند هم خودشان را مسخره کرده و هم از آنان قهرمانانی ساخته بودند. و اگر واکنش نشان نمی دادند انحصارخود بر تولید نمک را از دست می‌دادند و در چشم میلیونها هندی خوار و بی اعتبار می شدند.

چکیده مطالب این بخش:
استفاده از ارکان اصلی پشتیبانی نقاط ضعف و قوت مخالفان را آشکار می‌کند. یک جنبش که به درستی سازماندهی شده باشد پیام روشنی دارد، توانمندی های خود را به خوبی می‌شناسد و پیگیرانه به پخش پیام خود از طریق اقدامات اعتراضی می‌ پردازد. پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که چگونه جنبشی که اتکایش به اقدامات مسالمت آمیز است می‌تواند از نقاط قوت خود و نقاط ضعف نیروهای مخالف در راه پیروزی استفاده کند؟ در این بخش به این پرسش پاسخ خواهیم داد.

برای این کار اول ابزاری که را در بخش پیش (آغاز) با آن‌ها آشنا شدیم در یک کل در‌هم می آمیزیم. اقدامات اعتراضی تبدیل به کمپین می‌شود. یک کمپین مجموعه ای از اقدامات مسالمت آمیز است که به گونه ای استراتژیک برنامه ریزی شده و گروه یا گروه های خاصی در جامعه را هدف گرفته است. به نظر جین شارپ اقداماتی که گفتیم به سه دسته ی بزرگ تقسیم می شود: اعتراضی و اقناعی (راه پیمایی، نمایش همگانی نمادها، شب زنده داری و غیره)، عدم همکاری (بایکوت کالاها، اعتصاب، نپرداختن مالیات و غیره) و مداخله (تحصن صف آرایی اعتراض آمیز، اعتصاب غذا و غیره).

هر اقدام همگانی باید بخشی از اقدامی بزرگ تر و کلی تر باشد (مثلاً بخشی از یک کمپین). در این رابطه استراتژی شما باید توضیح بدهد که چرا این اقدامات در چارچوب کار کمپین از اهمیت برخوردار است. در مرحله‌ی بعد باید به تبادل نظر پیرامون نحوه‌ی به دست آوردن و استفاده از سه منبع استراتژیک برای کمپین پرداخت:

1- منابع مادی مانند پول، وسایل ارتباطاتی و دفتر کار
2- منابع انسانی یا فعالان جنبش
3- منابع زمانی که به وسیله‌ی فعالان جنبش صرف استفاده‌ی به‌جا از منابع مادی می شود

در آخر خواهیم آموخت که چگونه از شیوه ای به نام برنامه ریزی معکوس استفاده کنیم تا تأثیر کمپین را به حد اعلاء برسانیم. مطالب این بخش در کل آنچه را که برای ارتقاء کار از یک اقدام فردی به یک کمپین فراگیر لازم است به ما می آموزد. تجربه نشان داده است که در این گامه ممکن است با چالشی روبرو شویم: سرکوب. بخش زیر تحت عنوان "مبارزه در شرایط سرکوب" نشان می‌دهد که چگونه جنبش می تواند نسبت به اقدامات سرکوبگرانه ی نیروهای مخالف واکنش نشان دهد.

پرسش های این بخش:
1- اعتراض همگانی چیست؟
2- چگونه اعتراض همگانی را برنامه ریزی می‌کنیم؟
3- چگونه دشمن رادر وضعیت دشواری قرار می‌دهیم؟

موضوعات اصلی شامل این ها می‌شود:
1- برنامه ریزی اعتراض همگانی
2- اقداماتی که دشمن را در وضع دشواری قرار می‌دهد و نحوه ی به کار بستن آن‌ها

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۲/۱۰ : 29-04-2008