ساختن استراتژی٬ از اقدام فردی تا کمپین فراگیر:
طرح یک استراتژی درست٬ تشخیص اینکه چه کمپین یا کمپین هایی باید سازماندهی شود و انتخاب تاکتیک‌ های مناسب از اهمیت بسیار در مبارزه برخوردار است. به راه انداخت و اداره‌ی یک کمپین یا جنبش مسالمت آمیز نتیجه اقدامات سازنده و تکمیل کننده ی گوناگونی است. هر چه جنبش پیشتر به پیش می‌رود نیاز به درک چگونگی استفاده‌ی مؤثر از منابع اصلی آن بیشتر می‌شود.

استراتژی یافتن پاسخی برای این پرسش است: چگونه عمل کنیم تا در شرایطی نامعلوم و با در نظر گرفتن محدودیت منابعی که در اختیار داریم به بهترین نحو به اهداف خود برسیم. استراتژی تعیین این است که بجنگیم یا نه، و اگر می جنگیم، کی و چگونه بجنگیم تا به بهترین وجه به پیروزی برسیم. چهار سطح مختلف از مدیریت استراتژیک وجود دارد: استراتژی کلان ، استراتژی، تاکتیک و روش های ویژه (به بخش ۴ مراجعه کنید). هدف استراتژی کلان دستیابی به اهداف عام مبارزه از طریق بسیج مؤثر هواداران جنبش علیه نیروهای مخالف است. در هر کمپینی استراتژی به این می پردازد که مبارزه چگونه سازمان یابد و چه گامهای مشخصی برداشته شود. استراتژی هر کمپین مشخصی باید در ارتباط با استراتژی کلان طرح ریزی شود و در پی محقق کردن اهداف آن باشد.

پایه:
1- استراتژی کلان
2- استراتژی
3- تاکتیک
4- روش های ویژه

توضیح:
1- چگونه نمایندگان خود را انتخاب کنیم؟
2- بهترین راه رفتن به گامه‌ی بعدی مبارزه چیست؟
3- با در نظر گرفتن محدودیت منابعی که در اختیار داریم و اقدامات نیروهای مخالف، چگونه به اهدافی که استراتژی تعیین کرده است دست یابیم؟
4- با در نظر گرفتن منابع موجود و میزان وقتی که در اختیار داریم بهترین راه برای انجام وظایفی که به عهده داریم چیست؟

نمونه:
1- انتخابات آزاد و منصفانه
2- بر انتخابات نظارت کنید تا از تقلب جلوگیری شود
3- نظارتی مستقل بر انتخابات آینده را سازمان دهید
4- گروهای نظارت کننده را در تمام حوزه ها به کار گیرید

نمونه‌ی مشخص:
در سال 1968 موجی از تظاهرات دانشجویی سراسر جهان را فراگرفت. اعتراضات سال 1989 در میدان تیانان من پکن نیز از دانشگاه آغاز شد. تظاهرات سال 1999 در تهران نیز. از آن جا که بسیاری از جنبشها از دانشگاه آغاز می شوند و یا به دور آن حلقه می‌زنند، بررسی شیوه‌ هایی که اولیاء دانشگاه برای سرکوبی اعتراضات دانشجویی دهه 60 به کار گرفتند می‌تواند برای جنبش مسالمت آمیز و پشتیبانی دانشجویی از آن اهمیت داشته باشد. (برگرفته از کتاب "تاکتیک و استراتژی مورد استفاد هی اولیأ دانشگاه" نوشته‌ی کرنلیوس لمرس.)

"برای من دانشگاه همانقدر اهمیت دارد که تعاونی های کشاورزی" ژوئن 1992، اسلوبدان میلوسویچ، رییس جمهور صربستان.

هدف:
1- نابودی جنبش
2- آرام کردن جنبش
3- جلوگیری از پديدار شدن جنبش
4- همکاری با جنبش

استراتژی:
1- سرکوب
2- امتیاز
3- بازداشتن
4- تجربی

تاکتیک:
1- مقابله
2- تطمیع
3- پیشگیری
4- پیوستن

رو‌شهای ویژه:
1- شیوه‌ های پیشگیرانه
2- کانالیزه کردن و جلوگیری از درگیری
3- عوض کردن شرایطی که ممکن است موجب جرقه زدن جنبش بشود
4- انعطاف پذیر نگاه داشتن سیستم اداره‌ی دانشگاهی

نحوه رفتار با دانشجویان:
1- درگیری
2- مذاکره
3- همکاری
4- رقابت

در جریان اعتراضات دانشجویی در پکن و تهران مقامات دولتی به سرکوب متوسل شدند. ولی در اعتراضات مشابه دانشجویی در آمریکا و اروپای غربی در دهه‌ی 60 ، مسئولان فقط یک استراتژی را به کار نبستند. آن ها از خود انعطاف نشان دادند و اگر یک استراتژی پاسخ نداد به سراغ استراتژی دیگری رفتند. اینان همچنین استراتژی های گوناگون را تلفیق کردند. حالا که استراتژی های اصلی مسئولان دانشگاهی را برای مقابله با اعتراضات دانشجویی می دانید از تحلیل قضفتی استفاده کرده (بخش 4) و موضع خود را روشن کنید. سپس با بهره‌گیری از واکنش های تاکتیکی دانشگاه و ارتباط هدفمند، پیام خود را در اختیار مخاطبین بیشتری قرار دهید.

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۲/۱۱ : 30-04-2008