جنبش مسالمت آمیز همیشه با چالش به دست آوردن مواد اصلی مورد احتیاجش روبروست. گاهی جنبش تماماً بومی است و گاه از حمایت قابل توجه جهانی نیز برخوردار است. پشتیبانی بومی معمولا از طرف گروهای هوادار جامعه‌ی مدنی، نهادهای غیردولتی، سازمان های مذهبی، ارگان های تجاری، اتحادیه ها و سازمان های حرفه ای صورت می‌گیرد. گروه های وابسته به جوانان توانسته‌ اند آن منبع کهن به نام خانواده را هم به همکاری با جنبش وادارند!

اشاره٬ از هر فرصتی برای گرفتن کمک مالی استفاده کنید!

چهار سطح مختلف از حامیان بالقوه ی مادی:
1- حق عضویت، هواداران، دوستان و خانواده هایشان.
2- متحدان بالقوه (مانند نهادهای غیردولتی و احزاب سیاسی).
3- جامعه‌ی تجاری محلی.
4- سازمان های جهانی.

جنبش‌ های مسالمت آمیز می توانند از کمکها و حمایت های جامعه‌ی جهانی مانند نهادهای غیر دولتی، بنیادها، سازمان ها یا آژانسهای حامی دمکراسی، حقوق بشر و آزادی های مدنی، اتحادیه ها و مراکز مذهبی نیز بهرمند شوند. استراتژیست های جنبش باید مراقب باشند که حمایت جهانی موجب به تأخیر افتادن یا متوقف شدن فعالیت ها و اهداف بومی جنبش نشود. سازمان های جهانی معمولا از نواقصی مانند بوروکراسی و کند-کاری، سیاست های جامد و نامنعطف و "متخصصین" ی که فکر می‌کنند که از مردم محلی بهتر و بیشتر می‌دانند(!) رنج می برند.

1- سرچشمه‌ های بالقوه‌ی منابع مادی:
1-1- اعضا و هواداران و دوستان و خانواده هایشان متحدان بالقوه (مانند نهادهای غیردولتی و احزاب سیاسی).
1-2- جامعه‌ی تجاری محلی.
1-3- سازمان های جهانی.

2- خدماتی که می‌توانند عرضه کنند:
2-1- خوراک، پوشاک، کمک‌های پزشکی، رایانه، تلفن همراه، خودرو.
2-2- دورنگار، دستگاه فتوکپی، رایانه، اجاره‌ی دفتر، هزینه‌ی پست.
2-3- اعلامیه، بروشور و مطالب ترویجی، پوستر.
2-4- بنزین، کمک های پزشکی، خوراک، نوشابه، چای.

3- شیوه‌ های متعارف:
3-1- تجهیز اعضاء، درخواست کمک مالی از اعضاء.
3-2- شرکت در یک ائتلاف گسترده و به گونه ای نقادانه در راه رسیدن به اهداف ائتلاف تلاش کردن.
3-3- به راه اندازی کمپین های اطلاعاتی با هدف قانع کردن مردم که رفرم به نفعشان خواهد بود (به ویژه چون هدف اصلی تاجران و کسانی که تجارت می‌کنند سودبری است).
3-4- ارتباط گیری با مهره های جهانی از طریق دریافت بورس.

چون چنین گروه هایی متعدد و متفاوتند نمایندگانی که از طرف شما با آن ها تماس می‌گیرند باید از توانایی‌ های زبانی و مذاکراتی برخوردار بوده و مهارت های پروژه نویسی داشته باشند.

نمونه‌ی مشخص: "نه هر آنچه بدرخشد طلاست".
در سا لهای 1996 و 1997 به مدت سه ماه دانشجویان هر روز به اعتراض و تظاهرات در بلگراد پرداختند. برای سازماندهی چنین برنامه‌ی عظیمی، پول چیزی کمتر از 20٪ منابع مادی را به خود اختصاص داده بود! دانشجویان از ساختمان دانشگاه و خانه‌ی دانشجویان متمول به عنوان دفتر استفاده کردند. رانندگان تاکسی به طور رایگان به حمل و نقل دانشجویان و وسایلشان پرداختند و بنزینشان را به طور رایگان از پمپ بنزین یهای مخالف دولت به دست آوردند. چاپخانه ها بیشتر از نیم میلیون اعلامیه و مطالب چاپی را به طور رایگان در اختیار دانشجویان قرار دادند. دسته های آتش نشانی به طور رایگان بلندگو در اختیار دانشجویان گذاشتند و یک باشگاه موسیقی نامدار وسایل ارتباطاتی مورد نیاز دانشجویان را به رایگان تأمین کرد.

از خود بپرسید:
1- نیازهای مالیتان چیست؟
2- فکر می‌کنید بتوانید چه مبلغ پولی از طریق کمپین های مالی خود به دست آورید؟
3- حدوداً چند نفر در کمپین های مالیتان شرکت خواهند داشت؟
4- این افراد به جز مهارت های محاوره ای، مذاکراتی و نوشتاری، به چه مهار تهای دیگری احتیاج خواهند داشت؟
5- کمپین مالی چه زمانی آغاز خواهد شد؟
6- چه مدت طول خواهد کشید؟
7- آیا برای پیشبرد کمپین به اندازه‌ی کافی داوطلب در اختیار دارید؟
8- چه کسی مسئول اداره‌ی کمپین و مدیریت مالی است؟
9- آیا این فرد قابل اعتماد است؟

پرسش های این بخش:
1- چرا منابع مادی مهمند؟
2- به چه نوع منابعی ممکن است نیاز پیدا کنیم؟
3- سرچشمه های بالقوه‌ی پشتیبانی مادی کدامند؟

موضوعات اصلی شامل این ها می‌شود:
1- منابع مادی و اهمیت تأمین مالی و امنیتی.
2- ارزیابی نیاز به منابع مادی.

چهارسرچشمه ی منابع مادی:
1- هواداران 2- متحدین بالقوه 3- بخش تجاری -4 سازمان های جهانی.

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۲/۱۷ : 06-05-2008