روش های مقابله با تأثیرات ترس را می‌توان به دو گروه تقسیم کرد٬ روش های آماده سازی و روش های مقابله هنگام عمل. این روش ها موفقیّت آمیزخواهند بود اگر:

1- شما و دیگر فعّالان به گونه ای به طور منظم به آموزش خود پیرامون روش های سرکوب و نحوه‌ی مقابله با آنها بپردازید
2- به خاطر داشته باشید که هرگز تن به خشونت نداده و همیشه انضباط کاری را پاداش بدهید
3- بسیاری از فعّالان مهارتها و دانش های لازم برای انجام همه وظایف سازمانی را دارند (از جمله تعلیم یک تیم جایگزین رهبری و تهیه‌ی فهرستی از دستیاران اجرایی).
4- فعّالانی که مورد سرکوب مشخص قرار گرفته اند باید حالت سرمشق پیدا کنند و پیگیرانه تجربیات خود را در اختیار سایر اعضاء و فعالین قرار دهند (این شامل همه‌ی اعضأ و فعالین می شود، از رهبری گرفته تا داوطلبان).

اشاره٬ ترس یک واکنش طبیعی وغریزی است.

1- روشهای آماده سازی:
قبل از آنکه مورد ترسناکی پیش بیاید تلاش کنید جلوی غافلگیرشدن خود را بگیرید. برای این کار به بررسی مشکلات روانی و عاطفی بپردازید که ممکن است در نتیجه‌ی وضع ترسناک پیش بیاید. مردم اگر بدانند که هنگام وقوع واقعه‌ی ترسناک چه انتظاری از آنان می‌رود کمتر می‌ترسند. شوخی و خنده نیز راه مؤثری برای کاهش ترس در گروه است.

2- رو‌شهای مقابله:
کادرهای مسئول در صحنه (در جریان یک تظاهرات مثلاً) باید تلاش کنند که از اضطراب و گیجی مردم بکاهند. مشغول نگاه داشتن مردم و فعّالان در جریان تظاهرات موجب از بین رفتن ترس می شود.

نمونه:
سازماندهی و برگزاری تظاهرات.
تظاهرات بخشی از بسیاری از جنبش های مسالمت آمیز در نیم قرن گذشته بوده است. کارهایی که جنبش می‌تواند برای برگزاری موفق یک تظاهرات انجام دهد شامل این ها می شود:

1- فعّالان را در رابطه با اقدامات سرکوبگرانه‌ی احتمالی (از قبیل استفاده از گاز اشک آور، بازداشت فعّالان و ضرب و شتم آنان) آموزش دهید

2- احساس همبستگی در میان فعّالان را با تشویق ایشان به پوشیدن نمادهای یکسان، خواندن سرود، به دست گرفتن پلاکارد و راه پیمایی در صفوف منظم افزایش دهید.

3- با تقسیم کار و تعیین دقیق وظایف فعّالان را مشغول نگه دارید. برخی گروه ها باید مسئول امداد پزشکی باشند، برخی مسئول آب و غذا برای راهپیمایان و به این ترتیب. کاری کنید که راه پیمایی در یک خط و بدون آشفتگی انجام بگیرد، در اول و آخر صف پیشاهنگ و پساهنگ بگذارید و دست گرفتن پلاکاردها و علائم را به گونه ای تنظیم کنید که جلب نظر کنند.

4- کاری کنید که فعّالان نتوانند نیروهای مخالف را ببینند. این موجب کاهش ترس در آنان می‌شود. برای این کار در اول صف از شعارهای پارچه ای بسیار بزرگ استفاده کنید. همچنین به تولید صدا بپردازید (سرود خواندن، استفاده از طبل و آلات موسیقی) تا تهدیدهای نیروهای مخالف در بلندگو و صدای خوردن باتون پلیس به سپرهای شان تحت شعاع قرار بگیرد.

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۳/۱۰ : 30-05-2008