چگونه از این کتاب استفاده کنیم: مدل عمل-جذب- آموزش:
از مهمترین کارها برای به وجود آوردن یک جنبش یا کمپین مسالمت آمیز فعّال نگاه داشتن هواداران، افزایش تعداد داوطلبان و گسترش حیطه‌ی مسئولیت آن هاست. این روند را ارتقاء منابع انسانی می نامیم. ارتقاء منابع انسانی باید از اول بخشی از برنامه‌ی کمپین باشد. تجربه نشان می‌دهد که در اولین ماه پس از پیوستن، فعالان به ترک جنبش گرایش دارند. این اتفاق اگر بیافتد برای کمپین ضایعه‌ی بزرگی خواهد بود. باید جلو این ضایعه را گرفت و بهترین راه برای این کار آموزش بی وقفه‌ی هواداران و محوّل کردن وظایف جدیدی به آنها است. در این رابطه این بخش به شرح الگویی به نام -عمل- -جذب- -آموزش- می‌پردازد. این الگو به ویژه وقتی می تواند مؤثر افتد که با بازاریابی چند وجهی (که برگرفته از مکانیزم های تجاری است) ترکیب شود.

قبل از بحث در مورد بازاریابی چند وجهی باید دریابیم که چرا مردم به گروه ها می‌پیوندند. ما بخش عمده‌ی وقت خود را در گروه های مختلف به سر می بریم. برخی از این گروه ها غیر رسمی و نزدیک اند مانند خانواده و برخی رسمی اند مانند جمع همکاران یا اعضای تیم ورزشی. وقتی که عضویت در گروهی غیرداوطلبانه باشد، اتوریته، ترس از مجازات و اطاعت انسجام آن را حفظ می کند. در جوامع بسته وقتی که این انسجام به تدریج ازهم می‌پاشد، رژیم ها معمولاً "دشمن"ی را (مثلاً جنبش مسالمت آمیز) وارد صحنه می کنند و با متهم کردن آن به ایجاد اختلال تلاش می ورزند که همبستگی ملی را حفظ کنند. در گروه هایی که مثل جنبش مسالمت آمیز داوطلبانه هستند انسجام به شیوه های دیگری حفظ می‌شود. درک این شیوه ها برای بالا بردن کارایی جنبش ضروری است.

مردم به دلایل مختلفی به گرو هها می‌پیوندند. بعضی از ما دوست داریم که بخشی از یک چیز مهم باشیم و مبارزه علیه استبداد مهم به نظر می‌رسد. دلیل دیگر این است که شرکت در فعالیّتهای یک جنبش از یکنواختی و کسل کنندگی زندگی روزمره می‌کاهد. عضو فعّال یک جنبش بودن به نیاز دیگری نیز پاسخ می‌دهد که همانا ارتباط گرفتن و نزدیکی با دیگران است. آخرین دلیل برای پیوستن به یک جنبش حس تعلّق به یک جریان یا گروه است. "سرمایه گذاری" کردن بر روی فعّالان جدید از طریق برنامه های آموزشی و کارگاهی و فراهم کردن مطالب گوناگون پیرامون جنبش (مثل این کتاب) آنها را قانع خواهد کرد که جنبش روی آنها حساب می‌کند و همین تشویقشان می‌کند که میزان بیشتری از وقت و انرژی خود را در راه مبارزه به کار گیرند.

تشویق مردم به شرکت داوطلبانه در فعّالیت های جنبش، باعث ایجاد مرزی بین اعضای جنبش و دیگران می شود و به ایجاد جوّ اعتماد و همکاری و نگهداشت فرهنگ امنیت کمک می‌کند. جامعه شناسان معتقدند که گروههای بزرگ توانایی حل مشکلاتی را دارند که مستلزم داشتن مهارت های بسیار است. در مقابل، گرو ههای کوچک با ثبات ترند، کانال های درون-گروهی بهتری برای ارتباط دارند و قادر به حل مشکلات پیچیده اما مستلزم داشتن مهارت های کمتری هستند. برای نمونه، گروهی که باید به طرح پیام یک کمپین بپردازد باید گروه کوچکی باشد. در عوض گروهی که باید به کار تبلیغی در ارتباط با همان کمپین بپردازد باید گروه بزرگی باشد.

جوانان مبارز داخل کشور تا هر كجا ميتوانيد این مطالب را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد.

گروه : آزادگی | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۳/۱۵ : 04-06-2008