سرمایه
پيراهن احتمالاً براي هلنا سليشر (1776-1737) دوخته شده بود كه در 22 سالگي با بارون آلبرشت فان سلينگلاندت (1801- 1732) ازدواج كرد. با توجه به گلدوزي احتمالاً پيراهن به زمان ازدواج مادر هلنا، كاترينا كورنليا تمينك (1782- 1696) بازمي گردد.

با وجود اين، مدل پهن و شكل آستين ها از ويژگي هاي ربع سوم سده هجدهم است.

مانتو
اين نوع لباس در سه بخش دوخته مي شود؛ يك دامن، يك پيشبند سه گوش آزاد در جلو (اكنون گمشده است) و يك «مانتو». اين سبك لباسي است كه حدود پايان سده هفدهم، مد شد. مانتو يك بالاپوش زنانه تنگ بود كه به يك رداي جلوباز ختم مي شد و در انتها يك دنباله داشت. از آنجايي كه لبه هاي لباس به راست و چپ تا مي خورد، يك نيم كت جداگانه زير آن پوشيده مي شد. حدود سال 1740 لبه ها كم كم كاملاً به طرف امتداد پيدا كردند و همانند اين لباس، به هم متصل شدند. مانتو با تعدادي پيلي در پشت جمع و يك دنباله آزاد به آن وصل مي شد. اين سبك هنوز وجود دارد اما در اينجا قابل ديدن نيست.

پهن ترين لباس هلند
پيراهن روي يك دامن فنري مسطح شده معروف به «پانير اكودز» سوار مي شد. طي سده هجدهم، اين سبك ابعاد اغراق آميزي به خود گرفت. اين پيراهن تا جايي كه دانسته شده پهن ترين جامه در هلند است. خياطان به جاي آنكه پارچه را مطابق الگو ببرند، آن را با پيلي ها شكل داده اند. براي اين كار يك دليل تاريخي وجود داشت؛ طبق مقررات صنفي سده پانزدهم، تنها خياطان يا «برشكاران» اجازه بريدن پارچه را داشتند. لباس هاي زنانه توسط دوزندگاني (زناني) دوخته مي شد كه فقط اجازه تا كردن و دوختن را داشتند.
به اين دليل اين بالاتنه زنانه با پيلي فرم داده شده است سپس پيلي هاي پهن به آستري بخيه شده اند. دامن با شش نوار مجاور پارچه اي به عرض 60 سانتيمتري به شيوه مشابهي پيلي خورده و فرم داده شده است.

گلدوزي با لاله، سنبل و ميخك
در سال 1795 شكل لباس عروسي هلن بالاترين حد مد بود اما تزئينات آن از مد افتاده بود. طرح متقارن از گل هاي رنگي و تزئينات «رجنسه» طلايي - زرد تشكيل مي شود. الهام بخش اين طرح ها و گل ها موتيف هاي اواخر سده هفدهم و اوايل سده هجدهم طراحاني همچون دانيل مورات بود. گل هاي گوناگون از جمله لاله، سنبل و ميخك از يك ساقه ظاهر مي شوند. با توجه به كيفيت و كميت سوز ن كاري اين كار مسلماً توسط يك گلدوز حرفه اي انجام شده است نه يك آماتور. بخيه با گره هاي تميزي در پشت پايان يافته و با يك لايه چسب استخوان پوشانده شده است. به جاي نخ طلايي واقعي، ابريشم زرد براي تزئينات برجسته طلايي - زرد استفاده شده است.

پنج نسل خانواده سلينگلاندت اين لباس را به ارث بردند. در سال 1913 به مالكيت يك عمه زاده، نقاش و كارشناس، بوش رايتس (1938-1860) درآمد كه لباس را براي خواهرزاده اش، سي ال سيكس (1986-1897) به ارث گذاشت. در سال 1915 لباس عروسي براي اولين بار در خانه خانواده سيكس وان هيلگوم واقع در هرنگراخت آمستردام به معرض نمايش عمومي گذاشته شد. ملكه ويلهمينا يكي از بازديدكنندگان متعدد اين نمايشگاه
«عتيقه و تابلوها» بود.

پس از نمايشگاه، لباس به صندوق خود بازگشت تا سال 1978 كه اين لباس فاخر همراه با 400 دست لباس و ملزومات ديگر توسط خانواده سيكس به موزه دولتي هلند اهدا شد.

چگونه لباسهايی با رنگهای شاد بهاری بپوشيم ۸۷/۴/۱۷

سريال عروس ۸۷/۴/۱۲

خوش پوش ترین مردان دنیا ۸۷/۴/۳

خانمهای درشت اندام چگونه لباس بپوشند؟ ۸۷/۳/۲۱

آقایان، چرا و چگونه جلیقه بپوشند ۸۷/۲/۳۰

شستن صحیح لباس های رنگی مختلف ۸۷/۲/۲۹

طراحی مانتو توسط دانشجویان آمریکایی ۸۷/۲/۲۸

مردان متوسط و نحوه لباس پوشیدن ۸۷/۲/۱۹

انتخاب کراوات مناسب ۸۷/۲/۱۵

کت و شلوار برای مردان قد کوتاه ۸۷/۲/۱۴

لباسهای بادوام‌ ماياها ۸۷/۲/۱۳

نکاتی درباره پوشیدن تی شرت ۸۷/۲/۶

چگونه سینه ها را كوچكتر نشان دهيم؟ ۸۷/۲/۵

فوت و فن لباس سفيد پوشيدن ۸۷/۱/۳۱

حجله خونين برای عروس صلح و دوستی ۸۷/۱/۳۱

سنت هاي عجيب عروسي در سودان ۸۶/۱۰/۱۸

لباس ضدويروس آنفلوآنزا ۸۶/۹/۳۰

نگراني انگليس از مد تازه لباس ۸۶/۹/۲۵

رقص عروس خانوم و آقا داماد ۸۶/۹/۲۲

تفاوت لباسهای مردانه و زنانه ۸۶/۹/۳

گروه : خبر | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۳/۲۹ : 18-06-2008