سينما آزادي که با نام شهر فرنگ در خاطره جمعي سينماروها ماندگار شد، به نام مجموعه فرهنگي سينمايي آزادي از اسفند 86 حيات جديد خود را آغاز کرد. سينماروهايي که خاطره اين سينما را تجربه کرده بودند، 10 سال صبر کردند تا هنگام عبور از تقاطع عباس‌آباد وزرا سرشان را بالا بگيرند و در جاي خالي سينما آزادي يک مجتمع عظيم و مدرن با انوار رنگي و هيبتي فراگير و هميشه زنده ببينند.

اين عادت تلخ از فروردين 76 که سينما آزادي در آتش سوخت بدل به رفتار جمعي کساني شد که خاطره، کودکي، فيلم، سينما، عشق و ... برايشان با اين سينما معنا مي‌شد. 10 سال زمان طولاني است براي يادآوري سوختن و بر باد رفتن اين همه رويا و خاطره، 10 سال زمان طولاني است براي انتظار کشيدن و تجديد ديدار، 10 سال طولاني است...

از وقتي ماکت سينما آزادي به عنوان طرح اوليه آنچه بايد شود، منتشر شد حال کساني که اين انتظار را به اميد تجديد ديدار و احياء خاطرات گذشته تاب مي‌آوردند، مانند حال يک دم بخت بود که تنها به عکسي از آينده دل خوش مي‌کند. صبر مي‌کند، هر روز به عکس نگاه مي‌کند و در ذهن خود به دنبال همانند ‌سازي آن با تصويري است که هميشه از آينده در ذهن داشته است.

طبيعي است که ذهنيت و واقعيت چندان با هم جور درنمي‌آيند، ولي مهم آن جاي خالي است که بايد پر شود و اين پر شدن تاواني دارد که هر کس به نوعي مي‌پردازد. منتظران تجديد ديدار با سينما آزادي از ابتدا حدس مي‌زدند اين ساختمان نقره‌اي، شيشه‌اي و نوراني کمترين نسبت را با آن ساختمان اصيل، قديمي، محکم و چندين ساله دارد. ساختماني که قامتش را به رخ نمي‌کشيد ولي تسلطش بر کساني که از اين تقاطع فرهنگي عبور مي‌کردند، غير قابل انکار بود.

مجتمع فرهنگي سينمايي آزادي هر چند براي رونق گرفتن بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر به نمايش فيلم‌هاي چند بخش مختلف پرداخت، اما به طور رسمي 26 اسفندماه 86 طي مراسمي رسمي با حضور روسا، مسئولان و هنرمندان عرصه فرهنگ و هنر افتتاح شد و به چرخه سينماهاي ممتاز و چند سالنه پايتخت وارد شد.

مجتمع آزادي فعلي با نمايش فيلم‌هاي اکران نوروز 87 در پنج سالن، اولين گامهايش را براي معارفه با منتظران فيلم ديدن در اين سينما آغاز کرد. سالن‌هايي که با نام‌هاي شهر فرنگ، شهر قصه، شهر هنر، شهر هفتم و آزادي قرار است يادآور خاطره‌هاي شيرين گذشته از سينما شهر فرنگ و شهر قصه باشند.

"يادم هست چقدر براي دوست دوستم اهميت داشت در اولين نمايش فيلم مجتمع آزادي در جشنواره حضور داشته باشد. تجربه‌اي که به تعبير او مي‌توانست براي هميشه ترجيع‌بند تاريخي حرف‌هايش درباره سينما آزادي باشد. ولي خوب يادم هست وقتي خودم را راضي به ديدن يکي از فيلم‌هاي اکران نوروز در اين سينما کردم، حسم موقع بيرون آمدن از سينما همانند همان دوست دوستم بود که به حضور در اولين نمايش فيلم اين مجتمع تفاخر مي‌کرد.

يادم هست وقتي بيرون آمدم و در حال سوار و پياده شدن از پله‌هاي برقي متعدد که قرار بود مرا از قامت بلند سينما به روي زمين بازگردانند، به اين فکر مي‌کردم که سينما آزادي هيچ حضوري در حس و حال من نداشت. داشتم به اين فکر مي‌کردم که آداب سينما رفتن را بجا آوردم و فرصت دادم تا سينما مرا در فيلم غرق کند، اما آنچه در نهايت برايم باقي ماند تماشاي فيلمي بود که مي‌توانستم در هر سينماي مدرن و تازه‌ساز ديگر اين روزها ديده باشم."

واقعيت اين است که نه سينما آزادي و نه هيچکدام از سينماهاي بازسازي شده و چند سالنه جديد، ديگر خاطره‌ساز نيستند و تجربه فيلم ديدن در آنها خاص و منحصربفرد نيست. وقتي به خاطراتم از همين سينما "آزادي" فقيد رجوع کردم يادم فيلم‌هايي افتادم که همگان در ياد کردن از آنها اين نکته را ضميمه مي‌کردند که در سينما "آزادي" فيلم را ديده‌اند.

مجتمع فرهنگي سينمايي آزادي علاوه بر پنج سالنه بودن، يک سينماي هوشمند با امکانات رفاهي چون رستوران، کافي‌شاپ و ... در طبقات و پاگردهاي مختلف است. مجموعه‌اي که مردم مي‌توانند علاوه بر تأمين علايق فرهنگي و داشتن گزينه‌هاي مختلف براي انتخاب يک فيلم از ميان پنج سالن، به ديگر علايق خود هم برسند و در مجموع شرايطي فراهم شود تا کسي که راهش به اين مجتمع مي‌افتد، حداقل چند ساعت درنگ کرده و درگيرش شود.

همه اين اهداف و همچنين ديگر اهداف کارکردي در مجتمع فرهنگي سينمايي آزادي تأمين شده و مردم را جذب و درگير مي‌کند که يک امتياز مثبت و قابل رقابت است. اما وقتي قرار است اين ساختمان را تنها از وجه فرهنگي و آن هم از نوع خاطره‌سازي و حس نوستالژيک به فيلم و سينما مورد ارزيابي قرار دهيم، مجتمع جديد آزادي در رقابت با سينما "آزادي" فقيد کم مي‌آورد.

سينما "آزادي" تهران روز جمعه 29 فروردين 1376 ساعت 15/13 دچار حريق شد. اين سينما که در سال هاي 55 و 69 هم دچار آتش‌سوزي خفيف شده بود، نتوانست از بار سوم جان سالم در ببرد و بلافاصله بعد از حريق باقيمانده ساختمان آن نيز تخريب شد.

شهرداري تهران از چهارم ارديبهشت 85 ساخت مجدد سينما آزادي را آغاز کرد و محمد‌باقر قاليباف شهردار تهران در مراسم کلنگ‌زني پروژه در 28 فروردين قول داد جشنواره فجر 86 در اين سينما برگزار شود. شهردار تهران خوش‌قولي کرد و مجتمع آزادي در جشنواره حضور داشت و از روزهاي پاياني سال گذشته نيز به چرخه سينماهاي پايتخت اضافه شد.

استقبال سينمای ايران از جشن سيزدهم ۸۷/۷/۲۱

فريماه فرجامی به سينما بازميگردد ۸۷/۷/۱۷

سينمايی در جيب کاربران ۸۷/۷/۱

شوخی با هنرمندان سينمای ايران ۸۷/۶/۳۰

رکود سينمای اجتماعی از ديدگاه سيروس الوند ۸۷/۶/۱۹

فیلم سینمایی بر روی عینک شما ۸۷/۵/۳۱

خوردن پاپ كورن در سينما ممنوع ۸۷/۵/۳۰

تاريخچه سينمای ايران ۸۷/۵/۱۱

سينمای اختصاصی برای ژاپنی ها ۸۷/۵/۴

صد فيلم برترتاريخ در 10 ژانر سينما ۸۷/۳/۳۱

گروه : هنری | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۵/۱۹ : 09-08-2008