در آن دوره‏ها مرد به نقش خویش در تولید فرزند واقف نبوده است؛ یعنی نمی‏دانسته که آمیزش او با زن در تولید فرزند مؤثر است. فرزندان را به عنوان فرزند همسر خود می‏شناخته نه به عنوان فرزندان خود. با اینکه شباهت فرزندان را با خود احساس می‏کرده نمی‏توانسته علت این شباهت را بفهمد.

قهرا فرزندان نیز خود را فرزند زن می‏دانسته‏اند نه فرزند مرد، و نسب از طریق مادران شناخته می‏شد نه از طریق پدران. مردان موجودات عقیم و نازا به حساب می‏آمده‏اند و پس از ازدواج به عنوان یک طفیلی- که زن فقط به رفاقت‏با او و به نیروی بدنی او نیازمند است- در میان قبیله زن بسر می‏برده است.این دوره را دوره‏ «مادر شاهی‏» نامیده‏اند.

دیری نپایید که مرد به نقش خویش در تولید فرزند واقف شد و خود را صاحب اصلی فرزند شناخت. از این وقت زن را تابع خود ساخت و ریاست ‏خانواده را به عهده گرفت و به اصطلاح دوره ‏«پدر شاهی‏» آغاز شد.

در این دوره نیز ازدواج با همخون جایز شمرده نمی‏شد و مرد ناچار بود از میان قبیله دیگر برای خود همسر انتخاب کند و به میان قبیله خود بیاورد و چون همواره حالت جنگ و تصادم میان قبایل حکمفرما بود، انتخاب همسر از راه ربودن دختر صورت می‏گرفت؛ یعنی جوان دختر مورد نظر خویش را از میان قبیله دیگر می‏ربود.

تدریجا صلح جای جنگ را گرفت و قبایل مختلف می‏توانستند همزیستی مسالمت‏آمیز داشته باشند. در این دوره رسم ربودن زن منسوخ شد و مرد برای اینکه دختر مورد نظر خویش را به چنگ آورد، می‏رفت‏ به میان قبیله دختر، اجیر پدر زن می‏شد و مدتی برای او کار می‏کرد و پدر زن در ازای خدمت داماد، دختر خویش را به او می‏داد و او آن دختر را به میان قبیله خویش می‏برد. تا اینکه ثروت زیاد شد.

در این وقت مرد دریافت که به جای اینکه سالها برای پدر عروس کار کند، بهتر این است که یکجا هدیه لایقی تقدیم او کند و دختر را از او بگیرد.

این کار را کرد و از اینجا «مهر» پیدا شد
روی این حساب در مراحل اولیه، مرد به عنوان طفیلی زن زندگی می‏کرده و خدمتکار زن بوده است. در این دوره زن بر مرد حکومت می‏کرده است. در مرحله بعد که حکومت‏ به دست مرد افتاد، مرد زن را از قبیله دیگر می‏ربوده است. در مرحله سوم مرد برای اینکه زن را به چنگ آورد به خانه پدر زن می‏رفته و سالها برای او کار می‏کرده است.

در مرحله چهارم مرد مبلغی به عنوان‏ «پیشکش‏»ت قدیم پدر زن می‏کرده است و رسم مهر از اینجا ناشی شده است.

می‏گویند مرد از آن وقتی که سیستم‏ «مادرشاهی‏» را ساقط کرد و سیستم «پدر شاهی‏» را تاسیس نمود، زن را در حکم برده و لااقل در حکم اجیر و مزدور خویش قرار داد و به او به چشم یک ابزار اقتصادی که احیانا شهوت او را نیز تسکین می‏داد نگاه می‏کرد، به زن استقلال اجتماعی و اقتصادی نمی‏داد.

محصول کارها و زحمات زن متعلق به دیگری یعنی پدر یا شوهر بود. زن حق نداشت ‏به اراده خود شوهر انتخاب کند و به اراده خود و برای خود فعالیت اقتصادی و مالی داشته باشد، و در حقیقت پولی که مرد به عنوان مهر می‏داده و مخارجی که به عنوان نفقه می‏کرده است در مقابل بهره اقتصادی بوده که از زن در ایام زناشویی می‏برده است.

ازدواج اينترنتی در 81 سالگی ۸۷/۸/۱۴

رمز پنهان در انگشت حلقه چيست؟ ۸۷/۸/۱۳

ازدواج های اشتباه ۸۷/۸/۱۰

ضدزنگ به جای نمك در آبگوشت مهمانان عروسی ۸۷/۷/۲۷

رمانتيک ترين درخواست ازدواج ۸۷/۷/۲۴

ازدواج با فرد مناسب، چگونه؟ ۸۷/۷/۱۸

ازدواج اجباری دختر 15ساله با مرد 60 ساله ۸۷/۷/۱۱

عروسی كوچولوها ۸۷/۶/۱۵

مرد 86 زنه به اعدام محکوم شد ۸۷/۶/۵

يک جفت قو مهريه زنی که طلاق می خواهد ۸۷/۵/۲۷

گروه : گوناگون | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۷/۷/۱۲ : 03-10-2008

آیا تحریم نفت آخرین هشدار به سران جمهوری اسلامی است؟