با سلام به دوستان،

من یک ایرانیم. قانون اساسی‌ جمهوری اسلامی را قبول دارم ولی‌ در هیچ جای این قانون از من خواسته نشده کورکورانه دروغ را بپذیرم. اگر تا کنون تان به امضا‌های دسته جمعی‌ نداده‌ام به خاطر این بوده که می‌‌خواهم فقط خودم مسئول حرفم باشم و این یاد داشت کوتاه نیز به همین دلیل است.

ضیافت سکوتی که ما به آن دعوت شده ایم حاصلی جز خناق نخواهد داشت و ما را تا ابد در مقابل ندای خونین شرمسار خواهد کرد. با اعتقاد به این گفته سزار که "ترسو هزار بار می‌‌میرد ولی‌ شجاع یکبار" به خاطر آزادی و عدالت اجتماعی برای همه ایرانیان این گام را بر میدارم.

مهم نیست که من دیگر فیلم نسازم. مهم این است که به هر سازی نرقصم. چون دیگر در ۶۸ سالگی دیگر برازنده نیست. نه قهرمانم و نه میخواهم قهرمان باشم و نمیدانم جسم فرسوده‌ام در بند چقدر تاب می‌‌آورد قبل از این که هر چه جلویم بگذارند امضا کنم. در خاتمه با دو بیت از غزل شاعر گرانمایه سیمین بهبهانی که در سال ۱۳۵۳ سروده حرفم را تمام می‌‌کنم.

وقتی‌ که سیم حکم کند زر خدا شود وقتی‌ دروغ داور هر ماجرا‌ شود
وقتی‌ هوا، هوای تنفس، هوای زیست سر پوش مرگ بر سر صد‌ها صدا شود

ساکت نمی‌توان نشست.
به امید روزی که آزادی و عدالت در این خاک پاک ایران برقرار شود و ما بتوانیم با افتخار سرود "ای ایران" را با صدای بلند بخوانیم و از ته دل بدانیم که این مرز واقعا پر گوهر است.
برای شما
همیشه

بهمن فرمان آرا
سوم تیر ۱۳۸۸

سرگردان، ميان اوين و دادگاه انقلاب ۸۸/۴/۵

مهارتهای سالم ماندن در اعتراضات خیابانی ۸۸/۴/۴

امروز، ۳تير، تهران ۸۸/۴/۳

گفت و گو با یکی از چماقداران لباس شخصی ۸۸/۴/۳

مردم ايران ميان گلوله و خون ۸۸/۴/۳

انصراف محسن رضایی از پیگیری شکایات انتخاباتی ۸۸/۴/۳

وقایع جاری ایران از چشم رسانه های بریتانیا ۸۸/۴/۲

تجمع اعتراض آميز ايرانيان تورنتو در مقابل پارلمان ۸۸/۴/۲

ندا، شهیدی که دنیا را تکان داد ۸۸/۳/۳۱

حماسه حضور ديروز، خس و خاشاک امروز ۸۸/۳/۳۱

گروه : خبر | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۸/۴/۶ : 27-06-2009

آیا تحریم نفت آخرین هشدار به سران جمهوری اسلامی است؟