چاپ اعلامیه
نوشتن چند خط اعلامیه (مثلا چند جمله از بیانیه های میرحسین یا دعوت مردم به راه پیمایی یا تجمع) و چاپ آن ها با یک پرینتر خانگی عملی بسیار ساده است و نیاز به توضیح ندارد. اعلامیه می تواند به قطعات نسبتا کوچک (مثلاA5 و یا حتی کوچک تر) چاپ شود. مثلا در قطع A4 چاپ می کنیم و بعد آن را به قطعات کوچک تر قیچی می کنیم. برای داشتن اعلامیه رنگی لازم نیست پریننتر رنگی داشته باشیم. یک پرینتر سیاه وسفید هم کفایت می کند. رنگ سبز را می توان با یک ماژیک کلفت سبز بعدا به اعلامیۀ چاپ شده اضافه کرد.

نکات اولیه
1. اولین کار، شناسایی محل است. برای کم کردن ریسک کار، حوصله کنید و در روز روشن در محل قدم بزنید، در روها و بن بست ها را به خاطر بسپارید. همیشه یادتان باشد، حفظ امنیت شما اهمیت درجه اول دارد. از ریسک بیهوده و غیر لازم جدا خودداری کنید. تنبلی ریسک را بالا می برد.

2. سعی کنید که در هنگام پخش، یک نفر همراه داشته باشید؛ هم کنترل تان روی کار بیشتر است، هم وجود شما را در محل و هنگام قدم زدن توجیه می کند. همراه شما می تواند یک پلاستیک حاوی مواد خرید شده در دست داشته باشد، گویی که از مغازه بر می گردید.

3. طبیعی است که پخش را در هنگام شب (نه خیلی دیر) اما زمانی که هنوز مردم در خیابان اند انجام می دهیم. خدارا شکر که کوچه ها و خیابان های فرعی ما اکثر نسبتا تاریک اند، این مسئله کار ما را راحت تر می کند و امکان دیده شدن ما را کمتر. توجه داشته باشید که در محلاتی که الله اکبر می گویند، حوالی ساعت 10 تا 10 ونیم ممکن است بسیج یا پلیس در محل در حال تردد باشد. از پخش در چنین زمان هایی جدا خود داری کنید.

4. در پخش اعلامیه جاه طلب نباشید. فکر نکنید که لازم است در یک شب شق القمر کنید. پخش 100 اعلامیه در یک شب بسیار عالی است. از پخش در مقیاس زیاد جدا پرهیز کنید. زمان طولانی پخش، شما را به یک سوژه آسان برای دستگیر شدن تبدیل می کند.

پخش اعلامیه
فرض کنید تصمیم داریم برای دعوت مردم به عاشورای سبز، 100 عدد اعلامیه در محله ای که قبلا شناسایی اش کرده ایم پخش کنیم. چه می کنیم؟

1. در منزل اعلامیه ها را به دسته های 10 تایی تقسیم می کنیم. دور هر دسته یک کِش (مثل کشی که دور دسته اسکناس می بندند و از همه پلاستیک فروشی ها قابل خرید هستند) می بندیم.

2. قبل از شروع کار، این دسته های 10 تایی را سرِ 10 خیابان یا کوچه (که قبلا شناسایی کرده ایم)، توی باغچه کنارخیابان و پای درخت قرار می دهیم. این کار، باعث می گردد که اگر خدای ناکرده گیر افتادیم احتمال آنکه اعلامیه ای همراهمان باشد به حداقل برسد. پس توجه داریم که هیچگاه در هنگام پخش، تعداد زیادی اعلامیه همراه خودمان حمل نمی کنیم.

3. بعد از قرار دادن همه دسته ها در باغچه ها، شروع به پخش می کنیم. یعنی به سر اولین خیابان رفته، اولین دسته 10 تایی را بر می داریم، آن ها را پخش می کنیم و بعد به خیابان بعدی و دسته بعدی می رویم.

4. توجه داشته باشید که هرگز هرگز هرگز به خیابانی که در آن اعلامیه پخش کرده ایم بر نمی گردیم. مسیر برگشت ما باید حتما متفاوت با مسیر رفت مان باشد. دلیل: اگر احیانا کسی ما را دیده باشد که همکار کودتاچی ها باشد، تا بخواهد به ما برسد یا کسی را خبر کند، ما دیگر در خیابان حضور نداریم. به همین دلیل است که نباید به محل برگردیم، محلی که ما را در آن هنگام پخش دیده اند، یک تله است.

5. لازم نیست که همه کوچه را تماما با اعلامیه بپوشانیم. تعداد محدودی اعلامیه در هر خیابان کافی است. حضور طولانی در هر خیابان در هنگام پخش امکان دستگیری ما را افزایش می دهد.

6. اگر با پلیس یا بسیج روبرو شدیم، خونسردی خود را حفظ کنیم. با خنده و شوخی و با احترام سعی در زیر آبی رفتن داشته باشیم. در صورتی که حتی یک بار چک شده اید و مورد سوال قرار گرفته اید، پخش را رها کنید و به منزل برگردید. ما مشغول پخش اعلامیه هستیم، نه قهرمان بازی!

پیروز باشید!

برگرفته از balatarinarmanesabz.blogspot.com

گروه : مبارزه | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۸/۱۰/۳۰ : 20-01-2010

آیا تحریم نفت آخرین هشدار به سران جمهوری اسلامی است؟