نتايج اين طرح نشان مي دهد نرخ بيکاري در سال يادشده برابر با 11.9 درصد بود و اين در حالي است که 13 استان کشور داراي نرخ بيکاري بيش از ميانگين نرخ بيکاري در کل کشور هستند.

رشد نرخ بيکاري در سال 88 بعلت بالا بودن اين نرخ در فصل زمستان است بطوري که در فصول بهار، تابستان و پاييز نرخ بيکاري در کشور بترتيب 11.1، 11.3 و 11.3 بوده است اما اين نرخ در زمستان سال 88 به 14.1 درصد افزايش يافت.

براساس برنامه چهارم توسعه قرار بود نرخ بيکاري در کشور به 8.4 درصد برسد اما نه تنها اين مهم تحقق نيافت بلکه نرخ بيکاري همچنان دو رقمي باقي ماند.

بالا بودن نرخ بيکاري در کشور به گونه اي است که هم اکنون اين نرخ براي جوانان 15 تا 24 ساله 24.7 درصد گزارش شده است. اين نرخ به تفکيک جنسيت نشان مي دهد نرخ بيکاري زنان با 32.4 درصد بيش از مردان با نرخ بيکاري 22.7 درصد است.

نمودار نرخ مشارکت اقتصادي که از سوي مرکز آمار ايران انتشار يافته نشان مي دهد که روند اين نرخ از سال 84 همواره روند نزولي و فقط در سال 88 با توجه به کاهش نرخ مسارکت در سال 87 اندکي (0.9 درصد) افزايش داشته است.

افزايش نرخ مشارکت در سال 87 مي تواند بعلت پرداخت تسهيلات زودبازده به برخي از توليدکنندگان باشد که توانست تا حدودي بيکاري را در کشور کاهش دهد.

آمار اشتغال نشان مي دهد بيشترين سهم اشتغال در بخش خدمات است بطوري که47.4 درصد شاغلان کشور در اين بخش و 20.9 و 31.8 درصد بترتيب در بخشهاي کشاوري و صنعت فعاليت مي کنند.

نرخ بيکاري همچنين در نقاط شهري و روستايي متفاوت است بطوري که اين نرخ در نقاط شهري 13.9 درصد و در نقاط روستايي 8.3 درصد است. نرخ بيکاري براي جوانان شهري و روستايي هم متفاوت گزارش شده بطوري که اين نرخ براي جوانان شهري 29.4 درصد و براي جوانان روستايي 16.4 درصد مي باشد.

کارشناسان معتقدند: آمار آيينه جامعه است و تنها در صورتي برنامه هاي اقتصادي و اجتماعي مي توانند مسير موفقيت را طي کنند که جامعه را همان گونه که است، ببينند و تحليلي کنند.
اين عده مي گويند،‌ در برنامه هاي اجتماعي و اقتصادي هدف مردم هستند و براي تحقق برنامه هاي توسعه بايد شرايط کنوني جامعه را به دقت مورد ارزيابي قرار داد.

فعالان جامعه کار اظهار مي دارند، شکي نيست که جامعه ايران روند توسعه راطي خواهد کرد و اين مهم با ياري نيروي کار بدون در نظر گرفتن جنسيت متفاوت تحقق مي يابد، ضمن آنکه نقش زنان در توسعه غيرقابل انکار است و جوامعي توانسته اند مسير توسعه را طي کنند که به نيروي کار زنان نيز همواره تاکيد کرده اند.

آنها مي گويند بيکاري در مناطق محروم و برخي از استان هاي کشور لزوم برنامه ريزي هاي اجتماعي را در کوتاه مدت و بلندمدت مي طلبد. در صورتي که بيکاري در اين مناطق کاهش يابد نه تنها آسيبهاي اجتماعي که به دنبال بيکاري در کشور ايجاد مي شود کاهش خواهد يافت بلکه روند توسعه سبب ماندگاري جمعيت در آن مناطق مي شود و يا زمينه مهاجرت معکوس اقشار وسيعي از جامعه را فراهم مي کند. مهاجرت امري اقناعي و تنها با ايجاد بهبود شرايط زندگي براي ساکنان آن مناطق قابل حصول است.

مشاغلی كه پوست را بيمار می‌كند ۸۹/۳/۱۰

شایع ترین بیماریهای شغلی ایران ۸۸/۱۲/۵

شغل، عامل کلیدی در خطر سرطان ریه مردان ۸۸/۱۱/۲۹

خطرناکترین مشاغل جهان ۸۸/۲/۷

مرخصی در کشورهای مختلف ۸۸/۱/۲۹

برای خود عمر كوتاه و سرطان نخريد ۸۷/۱۱/۲۹

عادات غلط یک فرد پر کار ۸۷/۱۱/۱۳

استخدام برای بهترين شغل دنيا ۸۷/۱۰/۲۷

شغل خود را زيرکانه عوض کنيد ۸۷/۹/۲۶

هشت شغل استرس زا ۸۷/۸/۱

گروه : خبر | چاپ | * فرستادن به دوستان | | ۸۹/۵/۷ : 29-07-2010

آیا تحریم نفت آخرین هشدار به سران جمهوری اسلامی است؟