هنوز موشک های بالستیک قاره پیما فرصت پرواز نیافته بودند که توکیو و واشنگتن اعلام کردند خواستار اعمال تحریم های اقتصادی و سیاسی مکملی می باشند، حتی سیستم ضد موشکی آمریکا به حال آماده باش در آمد. پیونگ یانگ به عنوان شرط عدم راه اندازی " تپخودون-2" به آمریکا پیشنهاد مذاکرات مستقیم داد، ولی در این مورد تفاهمی حاصل نشد.

به هر حال " تپخودون-2" نیز سلاح جديد و غير قابل اطمينانی است. در دهه 80 کره ای ها توانستند خط تولید موشک های عملیاتی - تاکتیکی "ار-17" شوروی که در غرب به اسکاد B معروف است را ايجاد نمايند. طبق ارزیابی های کارشناسان خارجی، کره ای ها در حال حاضر می توانند تا 100 پایانه اسکاد B ، و همچنین به میزان کافی سوخت مایع موشکی "هپتيل" و اکسید نیتروژن در سال تولید کنند.

موتور های موشک "هپتيل" سیستم آکادمیک "والنتینا گلوشکو" بسیار معتبر و موثر می باشند. تمامی موشک های بالستیک قاره پیمای پایگاه های دریایی و زيرزمينی که در آن ها بیش از 80 درصد کلاهک های هسته ای روسیه مستقر هستند، به این موتور ها مجهز می باشند. ولی بر خلاف چینی ها که بطور انبوه از حامل های "هپتيل" برای هدف های نظامی و تجاری استفاده می کنند، کره ای ها هنوز نتوانسته اند به تولید موتور های قوی موشک دست یابند. ابتدا با کاهش وزن پرتاب شونده و طول خود موشک ، برد اولیه موشک "آر-17" ( 300 کیلومتر) را افزایش دادند (نوع اسکاد C) . سپس در یک بلوک، 4 موشک اسکاد B را با 4 موتور ضعیف "آر-17" تعبیه کردند و در نتیجه موشک یک مرحله ای "نودون " با برد 1500 کیلومتر و کلاهک هسته ای جداگانه یک تنی را بدست آوردند.

در گام بعدی با استفاده از موشک " نودون" به عنوان مرحله اول و تعبیه "آر-17" به عنوان مرحله دوم از بالا، روی موشک دو مرحله ای " تپخودون-1" کار کردند. در ماه اوت سال 98 کره ای ها "تپخودون-1" را آزمایش کردند. موشک بیش از 2000 کیلومتر بر فراز دریای ژاپن و ژاپن پرواز کرد و به اقیانوس افتاد. مرحله دوم تا جایی که می توان قضاوت کرد، دقیق عمل نکرد و نتوانست به حداکثر برد خود دست یابد. ولی پیونگ یانگ اعلام کرد که پرتاب با موفقیت انجام شد که مشخص بود حقیقت نداشت.

و اکنون " تپخودون-2" آماده آزمایش است، یک ابتکار هوشمند دیگر که موشک " نودون" به عنوان مرحله دوم آن و بسته بزرگی از "آر-17" به عنوان مرحله اول استفاده شده است. ظاهرا بار دیگر خبر پرتاب موشک را اعلام خواهند کرد، ولی همه متخصصان علاقمندند بدانند برد حقیقی آن چه قدر خواهد بود: 3500، 6500 کیلومتر یا بیشتر؟ تنها تا آلاسکا می رود یا به هاوایی هم می رسد؟ بدون آزمایش هیچ چیز مشخص نخواهد بود.

کره شمالی منبع اصلی گسترش فنآوری های موشکی در جهان سوم می باشد. موشک های کره ای اسکاد، با تغییرات گوناگون در تسلیحات بسیاری از کشورهای خاورمیانه قرار گرفته اند. کره ای ها در ایران تولید موشک های بالستیک با نام محلی "شهاب" را ترتیب داده اند. موشک "نودون" که تمامی اسرائیل و جنوب روسیه را پوش می دهد و تا بالکان نیز می رسد، " شهاب 3 " نام دارد و در ايران تولید می شود. " تپخودون-1" به " شهاب 4" نام گذاری شده است. موشک های بالستیک قاره پیمای "تپخودون-2" هنوز پرتاب نشده اند ولی ایران به آن نام " شهاب 5" را داده است.