درست یک سال پیش بود که مردم شهرهاى كردستان در مقابله يكپارچه و متحد عليه سركوب و اعدام و شكنجه، در مقابل جمهورى اسلامى با بكار گيرى ابتكارات انقلابى دست به اعتصاب عمومى زدند. در آن روز در سراسر شهرهای کردستان بر علیه این جنایتكاريهاى رژيم سركوبگر اسلامى به پا خواستند و ضمن محکوم کردن این اعمال وحشیانه خواستار مجازات عاملان قتل شوانه در مهاباد و ساير قربانيان شدند. اما رژیم به جای جواب به درخواست مردم با کشتار و زندان و شکنجه پاسخ اعتراضات مردم را در شهرهای کردستان داد. و در اکثر شهر ها تعداد زیادی از مردم به خصوص جوانان کشته و زخمی شدند.
رژیم حتی به تحصن کنندگان در جلوی استانداری که به فراخوان نهادهای مدنی در سنندج حمله کرده و چندین نفر از آنها را بازداشت نمود. کارنامه رژیم نشان میداد که جواب اعتراض وتحصن آرام واعتراضات خیابانی مردم سركوب خونين و خشونت سازمانيافته است. اين معلوم بود اين رژيم در طول عمر ننگين خود غير از کشتار و خونریزی و زندان جوابی جواب ديگرى نداشته است.
در چنان شرايطى فضای شهر ها به شدت نظامی و رژیم حکومت نظامی گسترده ای توام با خشونت را در تمام کردستان به اجرا گذاشته بود و بازرسی خانه به خانه را برای دستگیری شرکت کنندگان در اعتراضات روزهای قبل را شروع کرده بود.
زندانها را مملو از کسانی کرده بود که فقط خواستار اجرای حقوق شهروندی خود بودند، اما در ایران نه حقوق انسان وجود دارد و نه کسی حق به کار بردن این واژه را دارد.
در روز 16 مرداد مردم بعد از یک ماه درگیری و اعتراضات پراکنده در شهرهای کردستان به فراخوان و ابتكار جريانات چپ رژيم اسلامى در مقابل اعتصاب عمومی در تمام شهرها قرار گرفت، حركتى اجتماعى و عمومى كه به صورت یک پارچه تمام رشته های رژیم را به هم ریخت و اتحاد و همبستگی مردم را به نمایش گذاشت. جمهوری اسلامی با اتکا به اینکه اعتراضات مردم منسجم و واحد نمیباشد با جمع آوری نیرو از شهر و استان ها ی همجوار به سرکوب اعتراضات مردم پرداخت اما اعتصاب روز16 مرداد آب پاکی را به دست سران جمهوری اسلامی ریخت و اتحاد و هماهنگی این اعتصاب پشت رژیم را به لرزه در آورد.
در روز 16 مرداد جنبش کارگری، زنان و کودکان و تمامی مردم آزادیخواهان کردستان یکپارچه در اعتصاب عمومی شرکت کردند و به رژیم نشان دادند که کشتار و زندان نمیتواند جلوی اعتراض و اعتصاب مردم را بگیرد و در تمام شهرها از همان ساعت اولیه روز 16 مردا د خاموشی و سکوت مطلق حکم فرما بود . ماموران رژیم سعی در ایجاد خشونت و بهم زدن اعتصاب را داشتند اما در برابر خواست هماهنگ مردم نتوانستند کاری از پیش ببردند و مایوسانه در شهرها در رفت و آمد بود.
يكسال از اين حركت همبسته مردم شهرهاى كردستان ميگذرد، هنوز اين جالادان سر كارند و آرمانهاى آن اعتصاب عمومى اميال ميليونها است، هنوز ساقط كردن و برچيدن بساط اعدام و سنگسار، زندان و شكنجه، كشتار و فقر در دستور مبارزات مردم قرار دارد. اتحاد و همبستگی اعتصاب عمومى ١٦ مرداد، نشان داد که رژیم نمیتواند خواست و مطالبات مردم را برای همیشه با زور و ایجاد فضای پلیسی و میلتاریزه کردن شهرها به تمكين و تسليم بكشاند. هنوز اين رژيم سركار است و مردم معترض و منزجر از كل بساط اين آدمكشان در تلاش برچيدن بساط سركوب كوتاه نيامده است.
هنوز جنبش اعتراضی مردم در اول کار است و باید با کار و تلاش بیشتری فضا را برای جمهوری اسلامی تنگ کرد . فعالین اجتماعی کارگری ، دانشجوئی و زنان مورد تعرض گسترده رژیم هستند و به زندان و تبعید محکوم شده اند . عده ای مجبور به ترک کشور شده اند و جمهوری اسلامی به بهانه های گوناگون سیاست سرکوب و خفقان خود را بیشتر گسترش داده است. اعدام و زندان و بازداشتهای خودسرانه نهادهای سرکوبگر رژیم هنوز ادامه دارد. اما قدرت اجتماعی مردم اگر متحدا و با همبستگی کامل انجام بگیرد خیلی راحت میتوان توطئه های سران جمهوری اسلامی را خنثی نموده و به این همه توحش و بربریت پایان داد. و با درس گرفتن از اعتصاب عمومی 16 مرداد اعتراضات گسترده ای به رژیم نسبت به اعدام و سنگسار و زندانی کردن فعالین مدنی و کارگر و دانشجویان سازمان داد. با اتحاد و همبستگی میتوان پیروز شد.
برهان دیوارگر
سه شنبه 17 مرداد 1385
Borhandivargar2006@yahoo.com