کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، یکی از هولناکترین جنایات تاریخ بشری است. کشتاری که حاکمان اسلامی با تیرباران و حلق آویز هزاران تن از فعالان و مبارزان سیاسی از سال ۱۳۶۰ آغاز کردند و با قتلعام دسته جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ به اوج رساندند. هجده سال از این واقعه شوم و بیش از دو دهه از کشتارهای اوایل دهه ۶۰ میگذرد. علیرغم گذر زمان و سرکوب، خواست و تلاش بی وقفه جانیان حاکم بر ایران برای زدودن این فاجعه از حافظه تاریخ که گاه نیز با تلاشهای سالوسانه برای پاک کردن اسناد این جنایات توام بوده است، تلاشگران اجتماعی و سیاسی، زندانی و غیرزندانی و خانوادههای جانباختگان با فعالیت پراکنده و مشترک یاد و خاطره نسلی که جانش را حاکمان تاریک اندیش اسلامی به یغما بردند در حافطه جمعی و تاریخیمان همواره زنده نگهداشتهاند.
امسال با نزدیک شدن سالگرد کشتار ۶۷، کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید) به سنت هر سال بیاد جان یاختگان زندان مراسم یادمان برگزار می کند. در شب یادمان امسال که راس ساعت ۶ بعد از طهر روز شنبه ۲۳ سپتامبر در هوسی بی ترف برگزار می گردد، ناصر رحمانی نژاد، در باره ساز و کار زندان سخنرانی خواهد کرد، شهلا شفیق در باره روش تفحص در مسائل توبه و توابیت با عنوان" تاملی بر توبه و توابیت در زندان جمهوری اسلامی" سخنرانی خواهد کرد و عباس سماکار تاثیر زندان بر جنبش های اجتماعی و سازمان های سیاسی را مورد بحث و گفتگو قرار خواهد داد. هنرمندان نادر و شمیم به اجرای موسیقی و میترا به اجرای رقص آزادی خواهند پرداخت.
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)- واحد سوئد
۱۵ تیر ۱۳۸٤ برابر با ۶ ژوئیه ۲۰۰۶