تازه ترين خبرها
دريافت خبرهای سايت با ايميل
روزنامه فرانسوی لوموند طی مقاله ای به تفاوتهای سياست خارجی ژاک شيراک و نیکلاس سرکوزی پرداخته و نوشته است در رابطه با بحران هسته ای جمهوری اسلامی، رئیس جمهور پیشین فرانسه (شيراک) به کارآيی تحریمها علیه رژیم تهران اعتقادی نداشت. در آن دوران اینطور وانمود می شد که در فرانسه همه به اين نتيجه رسيده اند که ديگر کاری نمی توان کرد و در نهايت رژیم تهران به بمب هسته ای دست خواهد يافت و بايد با آن کنار آمد. امری که از سوی آمریکا غیرقابل قبول بود.
لوموند نوشت نيکلاس سرکوزی و برنارد کوشنر وزيرامور خارجه اش تلاش می کنند به ابهامات در سیاست پاریس در این زمینه پايان دهند. از اواخر ماه اوت لحنی که از دولت سرکوزی به گوش می رسد اين است که بايد همه گزینه ها را روی ميز قرار داد و بر وخامت اوضاع تاکيد کرد. بحران وارد مرحله ای حاد شده زيرا رژیم تهران به فعال کردن سه هزار دستگاه سانتريفوژ نزديک شده است و اين موجب می شود در مدت زمان يکسال به اندازه کافی اورانیوم غنی شده برای توليد بمب به دست آورد.
این روزنامه با اشاره به اظهارات اخیر وزیر امور خارجه فرانسه نوشت لحن جديد پاریس به این دلیل است که رژیم تهران باید گزینه نظامی را بسيار جدی بگيرد و تصور نکند مشکلات آمريکا در عراق، مانع از اقدام واشنگتن علیه آنها خواهد شد.
لوموند سپس نوشت هم اکنون در دولت آمریکا، کاندولیزا رايس تحت فشار قرار گرفته است. زيرا از هنگامی که رئیس جمهور آمریکا را در ماه مه 2006 متقاعد کرد که به پيشنهاد اروپاييان به مذاکرات هسته ای با رژیم تهران ادامه داده شود، هيچ نتيجه قابل توجهی به دست نيامده و رژیم تهران حاضر به توقف برنامه حساس غنی سازی اورانیوم نشده است. امری که باعث تقویت موضع طرفداران گزینه نظامی در واشنگتن شده است.
این روزنامه نوشت سرکوزی در یک میتینگ انتخاباتی در 26 آوريل امسال گفته بود نمی تواند تصور کند آمريکا مرتکب خطا شود و در ايران مداخله نظامی کند. اما سئوالی که از او شده بود در باره عملیات زمينی بود، نه حملات هدفمند هوايی.
لوموند نوشت برنارد کوشنر، وزیر خارجه فرانسه حدود یکسال پیش این فرصت را داشت تا ديدگاهش را در باره اصل حمله نظامی به رژیم تهران تشريح کند. او اين کار را در مقاله ای در ماه نوامبر گذشته در نشريه سياست بين المللی با عنوان "ديپلماسی فرانسه، امری داخلی" مطرح کرده بود.
کوشنر در باره برنامه هسته ای رژیم ملایان نوشته بود من از سکوت دولتهايمان که از هشدار به ملتها در باره این خطر امتناع می کنند، واقعا شگفت زده شده ام. بدون درک مشترک در باره نيات رژیم تهران چگونه می توانيم واکنش دفاعی لازم را مشروع جلوه دهيم؟ چگونه می توان مذاکره را معتبر جلوه داد در حاليکه ما خودمان قادر نيستيم روزی در کنار متحدانمان دست به اقدامی در ایران بزنیم؟
