((الف – بيقرار))

آنچه را كه بعنوان فقط يك گزارش از وضعيت امروزي ايران ذيلا "ملاحظه خواهيد كرد، فقط يك مورد از هزاران و شايد ميليونها مواردي باشد كه ايرانيان گرفتار و تهيدست شده مشغول دست وپنجه نرم كردن با آن و مواردي مشابه آن هستند. نه شعاراست و نه سياست بازي. واقعيت است. واقعيات تلخ و تكان دهنده ايست كه اگر به تمامي سوراخهاي جهنم جمهوري اسلامي از بيمارستانها گرفته تا دادگاهها و دادگستريها و دادگاههاي انقلاب و زندانهاي وغيرو سر بزني، ميتواني انبوهي از اينگونه مصائب و مشكلات را در اشكال مختلف با گوشت و پوست استخوانت لمس كني . ديگر نه گريه چاره سازاست و نه نذر و نياز و دعا.

امروز جامعه به مجتمعي تجاري بدل گرديده كه همه چيز فقط با پول قابل رتق و فتق شدن است. اگر بيمار باشي و پول كافي نداشته باشي بايد در جلوی درب بيمارستان بميري. اگر در زندان باشي و قدرت پرداخت رشوه يا تامين قرارت را نداشته باشي بايد آنقدر در زندان بماني تا بپوسي. اگر كارت به دادگاه و دادگستري و نيروي انتظامي و... بيقتد، تنها عاملي كه ميتواند كليد رهائيت را فراهم نمايد چيزي جز پول نيست. و اگر پول نداشته باشي در هر شرايطي باید سرت را بگذاري و بميري، يا بايد آنقدر رنج و مشقت را تحمل كني تا بالاخره در روند و تداوم يك زندگي جهنمي جان به جان آفرين تسليم نمائي.

آري آن بهشت موعودي است كه آقاي خميني در بهشت زهرا وعده اش را داده بود، آن مدينه فاضله سالهاست كه براي مردم ايران مهيا گرديده، وحالا هم آن مهرورزي كه محمود احمدي نژاد و رهبرمعظمش، بهمراه سرداران لميده در مجلس و جاي جاي حاكميت نويد آنرا بمشتي ايراني فريب خورده و همواره در معرض فريب خوردن قرار دارند، امروز با تمام جلوه هاي منحوسش خفت مردم را گرفته و هر يك بنوعي دارند در اين آتش ميسوزند.

گر مسلماني از اينست كه ... دارد
واي اگر از پس امروز بود فردائي

گزارش گروه اقتصادي برنا: در و ديوار حسي از استرس و نگراني منتقل مي کند. باز هم تب، باز هم ناله اي دلخراش و باز هم درد فروکش نمي کند، اينجا يک بيمارستان است.

- حاج خانم براي چي اومدي بيمارستان؟
- حاج آقا مريضه.
به قفسه سينه اش اشاره مي کند و مي گويد: "از قلبشه"
- دکترا چي گفتن؟
- گفتن بايد عمل بشه.
اضطراب در همه حرکاتش هويداست. تسبيح زردش را تند و تند مي چرخاند و زير لب ذکر مي گويد. معلوم نيست براي حل مشکلش تا به حال چه نذر و نيازهايي که نکرده است. فکرش را نمي کرد که در اين سن مجبور شود براي درمان شوهرش روانه بيمارستان ها شود. پسرش با پرونده اي حجيم از راه مي رسد و مادر نگران چشم در چشم پسر مي دوزد.
- نشد، مي گن تا 6 ماهه ديگه، همه وقتها پره.
و تن مادر مي لرزد و اشک هايش روانه مي شود. اي خدا خودت به بچه هايش رحم کن. ناگهان مانند کساني که روزنه اميدي يافته باشد به سرعت اشک هايش را با گوشه چارقدش پاک مي کند و با اشاره به من، به پسرش مي گويد: "شايد اين آقا بتونه کمکمون کنه".
- پسرم! تو مي توني کمکمون کني؟
- نه حاج خانم من فقط خبرنگارم. ميشه مشکلتون را بگيد؟
و اينبار، اين پسر است که سفره دلش را مي گشايد.
پدرم ناراحتي قلبي داره، يعني از خيلي وقت پيش داشت ولي الان خطرناک شده. راستش دکترا گفتن قلبش بايد آنژيو بشه ولي تا حالا هر جا رفتيم چند ماهه ديگه وقت عمل دادند. پدرم شبها از زور قلب درد و دست درد نمي تونه بخوابه. اونقدر قرص مسکن استفاده کرده که کليه هايش هم داره از کار مي افته. نمي تونه تا چند ماه ديگه صبر کنه.
- هزينه عملش چقدر ميشه.
- نمي دونم ولي با بيمه هم پولش خيلي ميشه
- شما بيمارستان هاي خصوصي هم سر زديد؟
- اونجا که پول ما نمي رسه. خيلي گرونه. تازه بعضي از بيمارستان هاي دولتي هم هستند که اگر پول داشته باشي و آزاد حساب کني، توي همين هفته وقت عمل مي دن. بعد من نمي دونم چطور به دروغ مي گن تا 6 ماهه ديگه وقتمون پره.
خوب مي داند که از دست من کاري بر نمي آيد اما اين همه را گفت تا دلش خالي شود. اين همه را گفت تا شايد کسي از مسئولين بداند در بيمارستانها چه خبر است. خودش خوب مي داند که مسئولين هم مي دانند خدمات درماني خوب و سريع و به موقع فقط مختص به پولدارهاست.

***
ابوالقاسم موسوي، مدير عامل سازمان بيمه خدمات درماني:

"پيشرفت هاي تکنولوژيکي در بخش بهداشت و درمان به نفع افراد پولدار تمام مي شود. خريد يک دستگاه لاينر 5/3 ميليون دلار هزيه دارد و هزينه نگهداري هر ماه آن 300 ميليون تومان است، خريد يک دستگاه آنژيوگرافي پولار نزديک به دوميليون دلار پول مي خواهد و مسلم است که استفاده از اين امکانات فقط در اختيار افراد پولدار است"

همه مي گويند که مردم به هزينه هاي بالاي درمان چه از نوع سرپايي و چه از نوع بستري اعتراض دارند. نمايندگان به وضوح از اين مسئله آگاهند چرا که به گفته خودشان در ارتباط مستقيم با مردم هستند.
وزارت رفاه هم از اين مسئله اظهار تاسف مي کند که مردم ناچارند 70 درصد از هزينه هاي درمان را از جيب خود بپردازند.

سازمان هاي بيمه اي هم مي گويند، ايراد کار به ما بر نمي گردد. ما هم قبول داريم که مردم توان پرداخت تعرفه هاي فعلي درماني بويژه در بخش خصوصي ر اندارند، اما چه کنيم که منابع ما محدود است و اگر تعرفه ها واقعي شود، ما دچار ورشکستگي مي شويم.

سازمان نظام پزشکي نيز معتقد است که جايگاه او دفاع از جامعه پزشکي است و آنها نمي توانند با تعرفه اي غير از آنچه اعلام کرده اند از پس هزينه ها بر آيند.

مدير عامل سازمان بيمه خدمات درماني هم که به وضوح اعلام کرد که مي دانند "در حال حاضر حدود 55 درصد کل هزينه هاي بهداشتي، درماني را مردم مي پردازند و سهم دولت کمتر از 45 درصد است درحاليکه اين ميزان در کشورهاي پيشرفته بين 10 تا 15 درصد است" و اضافه کرده است که اين را هم مي دانند که "سازوکار عرضه و تقاضا در نظام سلامت کشور عادلانه و منطقي نيست. بطوريکه در برخي از بيمارستان ها در يک تخت دونفر بستري هستند و در جاي ديگر براي بيمار منوي غذا هم مي آورند"

اما آن کس که در اين ميان هاج و واج مانده است مردم اند. که طبق گفته ها و آمار همه مسئولان، نمي توانند از پس هزينه هاي کمر شکن درماني برآيند.

***
هلال احمر – ساعت 8 صبح

مثل هميشه شلوغ است. مردم از سر و کول همديگر بالا مي روند. هيچکدام حوصله انتظار کشيدن را ندارند. مطمئناً تمام کساني که ا ينجا هستند مريض بدحالي دارند که بايد دارو را هر چه سريعتر بدستش برسانند. هيچکس دوست ندارد کلمه "نداريم" يا "تمام کرديم" را از زبان فروشنده بشنود که اگر اين شود، گويي دنيا بر سرش هوار شده است. پس از اين بايد در کوچه پس کوچه هاي ناصرخسرو به دنبال دارويش با چند برابر قيمت بگردد.
با يکي از مراجعان به گفتگو نشستم.
- ببخشيد علت مراجعه شما به هلال احمر چيست؟
- خريد دارو براي پسرم.
- بيماري پسرتان چيست؟
- MS گرفته. فقط 28 سال داره که به اين بلا گرفتار شده.
- هزينه درمان پسرتون چقدره؟
- والا با اينکه پسرم بيمه هست ولي هر ماه بايد دارويي را برايش تهيه کنيم که فقط يک ميليون و هفتاد هزار تومن پولشه. تازه اين دارو فقط مي تونه جلوي پيشرفت بيماريش را بگيره و درمانش نمي تونه بکنه. من مجبورم هر ماه به اين مرکز مراجعه کنم تا دارو را تهيه کنم. در حاليکه من يه کارمند ساده ام. تا به حال که هرماه اين پول را از طريق قرض و وام تهيه کردم. ولي چرا بايد اين دارو با اينکه تحت پوشش بيمه هم هست، اينقدر گران تمام شود. من واقعاً توان پرداخت اين همه پول را ندارم. مجبور شديم کلي از وسايل خونه را بفروشيم.
- تا به حال گذرتون براي تهيه اين دارو به ناصر خسرو هم افتاده؟
- بله، دوبار. متاسفانه مشکل که فقط گراني دارو نيست. اين دارو کمياب هم هست. دو بار هلال احمر گفت که دارو را تمام کرده و من مجبور شدم به ناصر خسرو بروم و دارو را با قيمت يک ميليون و هفتصد هزار تومن تهيه کنم. تازه خدا رحم کرد که داروي تاريخ مصرف گذشته به من ندادند. افرادي را سراغ دارم که همين دارو را با قيمت بالا از ناصر خسرو خريدند و آن دارو تاريخ مصرف گذشته بوده. باور کنيد با اين خرج بالاي دوا و درمان ، همه دارايي خودمون را از دست داديم.
- براي حل مشکلتون به جايي هم مراجعه کرده ايد؟
- جاي نيست که من نرفته باشم. دفتر رياست جمهوري، وزارت بهداشت، وزارت رفاه، سازمان تامين اجتماعي، بيمه، حتي به بهزيستي و کميته امداد و ... هم مراجعه کردم. اما هر کدام من را به ديگري يا به جاي ديگر پاس مي دادند.
آخر سر هم يکيشون گفت: ميتونه صد هزارتومان به من وام بده.فقط صد هزار تومان
***
بر اساس نتايج تحقيقات در وزارت بهداشت، 8 درصد بستري شدگان پس از ترخيص به خاک سياه نشسته و 21 درصد پس از مرخص شدن از بيمارستان فرقي با مصيبت زدگان ندارند و چون 6 درصد جامعه در سال در بيمارستان بستري مي شوند پس خدمات درمان بستري در سال 5 در هزار نفر در جامعه را به خاک سياه و 13 درهزار نفر از جامعه را مصيب زده مي کند.
در کل 8/1 درصد جامعه (حدود 5/1 ميليون نفر) به دليل هزينه هاي خدمات درمان بستري در سال خانه خراب و از هستي ساقط شده و به زير خط فقر فرو مي افتند.
21 درصد از بستري شدگان در هر نوع بيمارستاني پس از محاسبه هزينه مجبور به مصرف تمامي پس انداز خود و قرض کردن هم مي شوند، 8 درصد ازمجموع بستري شدگان نه تنها به قرض کردن گرفتار مي شوند بلکه به فروش دارايي خود نيز مجبور مي شوند.

***

در انتها عمق فاجعه را از زبان يکي از مسئولين وزارت رفاه بخوانيد:

دکتر حسن زاده مدير کل درمان غير مستقيم وزارت رفاه: