Koroush_etemadi@hotmail.com
http://fa.nufdi.org

عبورازخط فقرمطلق، بیکاری، اعتیاد، عدم امنیت اجتماعی، تجاوز، اعدام پنهان دختران در زندان، تورم، بی اعتباری در نزد جهانیان، آوارگی، زیر پا گذاشتن حقوق زن و کودک و پدیده خود فروشی دختران نوجوان از شرم آورترین ره آوردهای سیاسی و اجتماعی رژیم جمهوری اسلامی هستند که در طی سه دهه اخیر برجامعه شهروندی ایرانی تحمیل شده اند. این وقایع هولناک در کشوری رخ میدهد که بر دریای ازمنابع سرشار طبیعی و ثروت خفته است که امروزتماما ً درانحصار و کنترل باندهای گوناگون رژیم جمهوری اسلامی به یغما میروند. فقر و همه ی نابسامانیهای اجتماعی در ایران نه ناشی از تحریمهای بین المللی بلکه نتیجه حلقه های تنگ اقتصادی بهم پیوسته سردمداران رژیم جمهوری اسلامی است که کشور را تبدیل به تیول خصوصی خود کرده اند. تخمین زده میشود 80 درصد سرمایه های ملی و ذخایر مالی مردم در دست اقلیت کوچک 2 در صدی متمرکزشده است که امروز ارکان امورسیاسی و امنیتی جمهوری اسلامی را در اختیار دارند، و در مقابل 80 درصد جامعه شهروندی ایران فاقد حداقل امکانات برای تأمین معاش روزانه خود میباشند. این آن تصویرکلی از تقسیم ثروت و ساختاراجتماعی در نظام جمهوری اسلامی است که در 30 سال پیش بنیانگذار آن آیت الله روح الله خمینی نوید ًعدالت ً و ًبرابری ً را به مردم ایران داده بود.

شگفت آنکه شرکای این باندهای حکومتی بعضا ًهمان مراکز تولیدی و تجاری خارجی میباشند که در طی همین سه دهه هم پیمان با گرداندگان رژیم جمهوری اسلامی در تشدید و توسعه همه ی این فلاکتهای اجتماعی همداستان بوده اند.

تصور اینکه امروز آیت الله ها در ایران صرفاً بر مسند قدرت سیاسی تکیه کرده اند کاملا ً خطا است و این بدین معنا است که ما ازساختارسیاسی امروز جامعه خود که قدرت بلامنازع روحانیون و دیگر باندهای حکومتی را برشریان تولید و تجارت کشورتثبیت کرده اند بی اطلاع میباشیم. بطور نمونه یکی از بازوهای این اختاپوس مالی بنیاد ًآستان قدس رضوی ً است که از بزرگترین کارتل های اقتصادی خاورمیانه محسوب میشود که تحت کنترل مستقیم آخوند ًواعظ طبسی ً اداره میشود. ارزیابی میشود میزان سرمایه های این بنیاد حدود 100 میلیارد دلارمیباشد که شامل زمینهای کشاورزی مکانیزه شده و بیشمارصنایع تولیدی در کشور است که پس از متواری شدن صاحبان اصلی آنها پس از انقلاب اسلامی در سال 57 در اختیار ًآستان قدس رضوی ً قرار داده شد. حتی گفته میشود فعالیت های اقتصادی این بنیاد آنچنان گسترده است که عرصه اش به خارج از مرزهای ایران توسعه یافته است، بگونه ایکه بخشی از کشت خشخاش و تولید تریاک در خاک افغانستان متعلق به ً آستان قدس رضوی ً میباشد. واعظ طبسی تنها روحانی دولتی نیست که امروز بخش بزرگی از سرمایه های ملی مردم ایران را در اختیار دارد بلکه در کنار او دیگر آیت الله ها ی حکومتی هستند که با چیرگی بر انحصارات دیگر توانسته اند ثروتهای نجومی برای خود اندوخته کنند. از جمله واردات اقلام مصرفی روزمره مردم چون شکر، قند و چای که در انحصار آیت الله مکارم شیرازی، آیت الله مصباح یزدی و رهبرعلی خامنه ای میباشند. گفته میشود هر آنچه چای در ایران وجود دارد چه واردات و چه تولیدات داخلی از آن علی خامنه ای است، بگونه ایکه هر هنگام مردم در داخل کشور چای مینوشند به طعنه میگویند؛ چای ، چای سید علی. نا گفته نماند بزرگترین تولید محصولات لبنیات در داخل کشور در انحصار آیت الله ناطق نوری است که امروز در بیت رهبری ازموقعیت ویژه سیاسی برخوردار میباشد.

ازانحصار روحانیون با نفوذ در کشور بگذریم به سران سپاه پاسداران میرسیم که امروز نبض اقتصاد ایران بطور یکجانبه تحت کنترل این نهاد سرکوبگر میباشد. از همان روزی که محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری رژیم اسلامی منصوب شد نفوذ و قدرت سپاه پاسداران در عرصه سیاست، تجارت و نظام بانکی کشور چندین برابر شد. احمدی نژاد شرایط را بگونه ای برای سرداران سپاه پاسداران هموار ساخت که این نهاد نظامی بتواند رسما ً بخش بزرگ و مهمی از فروش و صادرات نفت و گاز ایران را در اختیار گیرد، و مستقلا ً بدون حساب و کتاب پس دادن به کسی پیمان نامه های جداگانه برای فروش نفت و گاز ایران با دولتها و شرکتهای خارجی به امضاء برساند. ازپیش سپاه پاسداران موفق شده بود برای پیشبرد تسهیلات تجاری خود بنادر و اسکله های نفتی مستقلی را در سرتا سر آبهای ملی کشور برای خود ایجاد کند تا با فروش سهم خود از نفت و گاز ایران به رتق و فتق امور سیاسی و نظامی خود در منطقه بپردازد؛ از جمله آموزش و تسلیح گروههای تروریستی و برهم زدن امنیت داخلی کشورهای همسایه. از سویی دیگر میبایست اذعان داشت امروز سپاه پاسداران و سرداران این ارگان نظامی فقط دست بالا را در پروژه های نفت و گاز کشور را ندارند بلکه مراکز بزرگ ترابری و راه سازی کشور در انحصار این باند مافیایی حکومتی است که از خارج توسط مراکز تجاری و مالی بیشماری قادر هستند مراودات تجاری و بانکی خود دربازار جهانی را پیش برند. گفته میشود یکی از دعواهای دولتی محمد خاتمی با سپاه پاسداران بر سر فرودگاه ًامام خمینی ً بود که سپاه پاسداران تلاش میکرد با کنترل مستقیم این فرودگاه بخش بزرگی ازمراودات اقتصادی و تجاری خود در سطح بین المللی را از این محل انجام دهد. در حین حال یکی از ابزارهایی که سپاه پاسداران کوشش کرده است برای ورودش به عرصه بازارهای جهانی فراهم آورد ایجاد شرکتهای تجاری و مالی بسیاری است که امروز با سرمایه های ملی مردم ایران در سرتاسر جهان به فعالیت مشغول میباشند که عمده ترین این نهادهای تجاری که بر رأس هر یک از آنها یکی از سرداران سپاه پاسداران گمارده شده است در کشور دوبی مستقر شده اند. طبیعی است برای انجام این مراوده های کلان تجاری که بخش بزرگی از پروژه های نظامی و هسته ای رژیم را هم اداره میکنند توسط یک سیستم بانکی و مالی مافیایی صورت میگیرد که سهامداران اصلی هر یک از آنها باز همان فرمانده هان سپاه میباشند که امروز برای فریب افکار عمومی لباس سپاهیگری را از تن برکنده و کت و شلواربر تن کرده اند.

براساس ارزیابیهای انجام شده در آمد حاصل ازفروش نفت و گاز ایران در دوسال اخیر مبلغی معادل 120 میلیارد دلار تخمین زده شده است که تا این لحظه هیچ نهاد داخلی و خارجی نتوانسته است قطعا ً اعلام کند چه بر سر این درآمد ارزی کلان آمده است و یا در کدام حوزه اجتماعی به مصرف رسیده است. و همانگونه که منابع اقتصادی دولت جمهوری اسلامی اعلام میکنند در آمد ارزی دولت احمدی نژاد از فروش نفت و گازمبلغی حدود 60 میلیارد دلار در سال میباشد که حدود 40 میلیارد دلار از این درآمد ارزی صرف واردات از خارج میشود. همان حجم بالای وارداتی که عامل نابودی تولیدات ملی شده اند و تماما ً زیر پوشش شرکتهای تجارتی که تحت کنترل سپاه و یا ارگانهای متعلق به باندهای درون حاکمیت میباشند انجام میگیرند.

حکومت جمهوری اسلامی حاکمیتی است مافیایی که برای به سرانجام رسانیدن اهداف شوم سیاسی خود در ایران و منطقه همچنان به چپاول و نابودی ذخایر ملی و مالی مردم ایران ادامه میدهد. همانگونه که اشاره شد نتیجه این سلطه گری فقر، بیکاری، اعتیاد، خودفروشی، آوارگی ... بوده است. یک لحظه بخود تردید راه ندهید عامل همه ی مصیبتهای اقتصادی و اجتماعی در کشورمان انحصارات مالی، تجاری و تولیدی است که توسط مشتی اوباش سیاسی که سکان قدرت در جمهوری اسلامی را دراختیار دارند حادث شده اند. اگر قرار است در آینده تحریمهایی از سوی غرب علیه ایران انجام گیرد این تحریمها در وحله نخست متوجه مراکز قدرت، تولید، تجارت و نظام بانکی در جمهوری اسلامی است که زیر فرمان ملایان و شرکای آنها اداره میشوند. بیشک اعمال تحریمهای بین المللی بیش از هر چیزمیبایست سبب نگرانی ملایان وگروههای اوباش وابسته به آنها شوند که پنجه برهمه ی سرمایه های مالی و انسانی در کشور افکنده اند، نه مردم ایران که جززنجیراسارت و گرسنگی بر دستهای خود چیز دیگری ندارند.

مخالفت مستمر با شعار تحریم علیه جمهوری اسلامی بیش ازهرچیزمورد بهره برداری ملایان قرار خواهد گرفت که قصد دارند خرابی وضعیت معیشتی مردم، بیکاری و گرانی در کشور را به گردن دولتها و شرکتهای خارجی تحریم کننده بیاندازند و نه چپاولگریهای خودشان. فقر، بیکاری، گرانی، فحاش، اعتیاد در ایران فقط و فقط نتیجه 30 سال سیاست سلطه گرایانه و تحریم اقتصادی باند هاشمی، احمدی نژاد، سپاه پاسداران و گروه مؤتلفه بر علیه مردم ایران میباشد که برمنابع ملی و ثروت مردم ایران بطور همه جانبه چنگ انداخته اند. بگذارید در انتهای این نوشتار نکته ای را هم خاطر نشان سازم که امید ببندیم بحران هسته ای رژیم با غرب با تحریمهای اقتصادی فیصله یابد و بدین شکل بنیاد این نظام ولائی فرو ریزد، درغیراینصورت میبایست منتظرماند تا گزینه نظامی چون ابزار فشار برای خاتمه بخشیدن به غنی سازی اورانیوم در جمهوری اسلامی راهکارپایانی انتخاب شود. و در آن شرایط است که میبایست بطور جدی نگران بود، نگران از موجودیت کشور چرا که هدف اجرای طرح جغرافیای جدید برای خاورمیانه آنهم از خلال یک جنگ گسترده درمنطقه است. جنگی که خشت نخست آنرا بلند پروازهای اتمی رژیم جمهوری اسلامی در دل زمین پی افکند.