مقامات جمهوری اسلامی ایران از گزارش سازمان کل اطلاعاتی ایالات متحده (NIE) که در آن گفته شده بود رژیم ایران از چهار سال پیش فعالیت خود برای ساخت بمب اتمی را متوقف ساخته ابراز خشنودی عمیق کردند. احمدی نژاد آن را بزرگترین پیروزی ایران در یک قرن گذشته نامید و آیت الله محمد امامی کاشانی امام جمعه موقت تهران آن را معجزه الهی توصیف کرد.

اگر شادی می کنند و غریو پیروزی سر می دهند، بسیار شتابزده به چنین واکنشی دست زده اند. فردا خودشان هم متوجه خواهند شد که این شادی زود هنگام بوده و حتی در همان گزارش سازمان کل اطلاعاتی ایالات متحده نیز مطالب بسیاری علیه آنان وجود دارد که می تواند اتهام نامه وخیمی علیه سران حکومت در زمان مناسب محسوب شود. وانگهی از بوش تا مرکل و از سرکوزی تا گوردون براون، همه یک صدا می گویند که این گزارش در عزم جزم آنان برای ادامه تلاش به هدف جلوگیری از اتمی شدن حکومت ایران خللی وارد نخواهد کرد.

گزارشهای اطلاعاتی در سراسر دنیا همیشه مورد بحث و انتقاد بوده و فقط گذشت زمان می تواند ثابت کند که ارزیابیها و گمان های آمده در یک گزارش اطلاعاتی، تا چه حد درست بوده است. بهترین نشان این واقعیت، گزارش همان سازمان کل اطلاعات آمریکا (مرکب از 16 سازمان اطلاعاتی و جاسوسی) است که چند ماه پیش نوشت: حکومت ایران به سرعت به سوی دستیابی به بمب هسته ای پیش می رود - و حالا در آخرین گزارش خود می نویسد: ببخشید، اشتباه کردیم، ایران چهار سال پیش برنامه های نظامی خود را در رابطه با تلاش هسته ای کنار گذاشته است.

در تهران به خاطر این گزارش جشن گرفته و سرمست شده اند. ولی حتی در همین گزارش نیز آمده است که حکومت ایران هرگاه و هر لحظه که اراده کند، می تواند به برنامه های نظامی هسته ای روی آورد و در کوتاه مدتی بمب را تولید کند. بنابراین، حتی اگر هم چهار سال پیش کنار زده، فردا ممکن است دوباره پیش بکشد - و تضمینی وجود ندارد.

شخص من به هیچ منبع اطلاعاتی محرمانه و سری دسترسی ندارم. کارشناس اطلاعاتی هم نیستم. ولی ایرانیم. زبان فارسی را می دانم و با روحیه ایرانی آشنا هستم - و مهمتر از همه، این نظام را خیلی خوب می شناسم، فرهنگ آن را درک می کنم و دنیای تصورات و تخیلات آنان را می شناسم و چند نکته را می خواهم به تدوین کنندگان آن گزارش اطلاعاتی آمریکائی گوشزد کنم:

1) حکومت ایران تا کنون دهها میلیارد دلار برای رسیدن به انرژی هسته ای هزینه کرده است. آیا برای کشوری که روی دریائی از نفت و گاز خفته، اگر فقط قصد تولید برق اتمی دارد، صرف می کند به چنین هزینه کلانی دست بزند؟ مگر آن که با این بهانه بخواهد بمب اتمی بسازد.

2) حکومت ایران تا کنون دهها میلیارد دلار (و بیشتر) برای تولید انواع موشکهای میان برد و دوربرد هزینه کرده است. شهاب- 3 ساخته و عاشورا تولید کرده و غدیر مونتاژ کرده، که خودشان می گویند تا 2500 کیلومتر برد دارند و بزودی این برد دو برابر و چند برابر می شود. آیا هنگامی که با یک هزینه کلان چنین موشکهائی را می سازند که تا قلب اروپا هم می رسد و قرار است تا سواحل شرقی ایالات متحده هم برسد، می خواهند کلاهک آن را از شکلات و شیرینی پر کنند و نه بمب اتم؟ آیا اگر قصدشان استفاده از مواد منفجره متعارفی بود، به چنین هزینه ای دست می زدند؟ این چنین موشک های دورپرواز تولید می کردند؟ آنها با اروپا چه خصومتی دارند که چنین موشک هائی می سازند؟ 500 کیلوگرم مواد منفجره متعارفی، که می توان روی یک موشک میان برد یا دوربرد نصب کرد، فقط چند ساختمان را ویران می کند، چند ده نفر یا چند صد نفر آدم می کشد. تنها بمب اتم است که می تواند یک جا یک شهر پر جمعیت (و یا دست کم بخشی از آن) را ویران کند.

3) تدوین کنندگان گزارش آمریکائی خوب می دانند که صنایع اتمی و موشکی ایران منحصرا در دست سپاه پاسداران است که پایگاههای بزرگ نظامی آن در سراسر ایران پراکنده است و هیچ خارجی را به آنها دسترسی نیست و هیچ عامل مشکوکی را به آنجا راه نمی دهند. در همین قرارگاههاست که آنها موشک را می سازند و در تلاش تولید کلاهک اتمی هستند که بتوانند آن را روی موشک های خود نصب کنند - و فعالیت های گسترده و مشکوک دیگری هم در آنجا انجام می دهند که ممکن است دنیای غرب کوچکترین اطلاعی از آن نداشته باشد.

4) آیا انفجار مشکوک اتمی سه سال پیش در لویزان را فراموش کرده اند- که حکومت با ویران کردن ساختمان ها و سوزاندن درخت ها و صاف کردن زمین، تنها پس از آن است که مطمئن شد همه آثار رادیو اکتیو زدوده شده، به ناظران آژانس بین المللی اجازه دیدار داد؟

5) مگر خودشان اسناد و نقشه های تولید کلاهک اتمی را به اصطلاح داوطلبانه به آژانس جهانی ارائه نکردند و گفتند که آن را توی وسائل خریداری شده از بازار سیاه یافته اند و هرگز از آن استفاده ای نکرده اند؟

6) مگر حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی نبود که شش سال پیش گفت: یک بمب اتمی اسلامی می تواند اسرائیل را ویران کند؟

7) اگر قصد تولید بمب هسته ای ندارند، پس چرا مدت 18 سال پنهانکاری کردند و تنها هنگامی ناچار به اعتراف شدند که همه اسرار اتمی آنها توسط سازمانهای اوپوزیسیون افشا گردید. این پنهانکاری هنوز هم ادامه دارد- و این واقعیت حتی در گزارش البرادعی نیز مورد تائید قرار گرفته- که گفته است: حکومت ایران با گذشت زمان، اطلاعات بسیار کمتری در اختیار آژانس بین المللی انرژی اتم می گذارد.

8) مدتهاست گفته می شود که حکومت ایران به موازات تاسیسات آشکار خود در نطنز و اصفهان و ساغند و کاشان، دارای یک برنامه اتمی پنهان نیز هست که در قرارگاههای سپاه پاسداران اجرا می شود. آیا آقای البرادعی و سازمان کل اطلاعات آمریکا که آن گزارش را نوشتند، از این فعالیت پنهان هم اگاهی دارند؟

9) خود احمدی نژاد ادعا می کند که او تا رسیدن به دانش کامل اتمی (یعنی توان تولید بمب هسته ای) تنها یک پله، تنها یک بسم الله فاصله دارد. سران رژیم بارها ادعا کرده اند که فردا دنیا شگفت زده خواهد شد که ایران تا چه حد پیشرفت کرده است!

10) اگر برای رسیدن به بمب اتم نباشد، پس چه دلیلی دارد که رژیمی که هنوز حتی نخستین نیروگاه اتمی آن تکمیل و راه اندازی نشده، این چنین شتاب زده پیش می رود و ادعا می کند که حاضر است هر گونه خطری را به جان بخرد، حتی اگر بهای آن به راه افتادن جنگ جهانی سوم باشد؟ آن هم با در نظر گرفتن این واقعیت که نیروگاه بوشهر قادر است تنها سه درصد از نیاز برق ایران را تامین کند- آنهم در کشوری که روی دریائی از گاز و نفت خفته است.

11) مگر به آنها پیشنهاد نکردند که برنامه اتمی خود را در ابعاد کامل ادامه دهند- ولی در خارج از خاک ایران، که قابل نظارت از جانب جامعه بین المللی باشد تا مطمئن گردند که آنها قصد تولید بمب اتم ندارند؟ پس چرا آن را رد کردند؟

12) اگر ادعا می کنند که قصد برپائی هشت کوره اتمی دارند و سوخت زیاد می خواهند و ناچار هستند این سوخت را در خود ایران تولید کنند، چرا دهها کشور دیگر جهان که چندین نیروگاه اتمی دارند، هیچیک خود به غنی سازی اورانیوم نمی پردازد- و آن را به قیمت نازل از بازار جهانی خریداری می کند- ولی حکومت ایران با آنکه می داند کشور فاقد ذخایر غنی اورانیوم طبیعی است و در ظرف ده سال آینده باید اورانیوم خام را از کشورهای دیگر بخرد، باز هم در تولید آن اصرار می ورزد؟- و آن هم در زمانی که حتی نیروگاه نخست نیز هنوز راه اندازی نشده است؟

13) اگر ادعا می کنند که ممکن است دنیا حاضر نشود به آنها اورانیوم غنی شده بفروشد، پاسخش آن است که: از فتنه گری دست بردارید، حمایت از سازمانهای ترور را متوقف سازید، رویای تصرف دنیا را نداشته باشید، شفاف کاری کنید، همکاری کنید، پنهانکاری را کنار گذارید، آنگاه کشورهای تولید کننده اورانیوم غنی شده خوشحال خواهند بود به شما اورانیوم بفروشند.

14) اگر ادعا می کنند که دانش اتمی را برای پیشرفت علمی احتیاج دارند دروغ می گویند. زیرا دانش رادیو اکتیو بیشتر برای امور نظامی است- و تنها دانش ایزتوپهاست که پرتو افکن نیست و مصارف پزشکی و کشاورزی دارد و به آسانی می توان آن را از دنیا خرید- و حتی امروز هم ایران آن را از خارج آزادانه می خرد.

15) اگر قصد تولید بمب اتم ندارند، پس چرا این چنین شتابزده، در سه مسیر همزمان برای تولید سوخت اتمی (و به عبارت دیگر بمب اتمی) به تلاش ادامه می دهند: در نطنز و اصفهان به غنی سازی اورانیوم می پردازند- در اراک کوره آب سنگین برپا می کنند و همزمان به تلاش برای غنی سازی به کمک اشعه لیزر ادامه می دهند؟

من یک کارشناس اطلاعاتی یا نظامی نیستم، ولی حساب دو دو تا را خوب می دانم. گزارش اطلاعاتی نمی تواند تنها بر امور فنی استناد کند و به ارزیابی بپردازد، بلکه باید همه ابعاد نقشه را در نظر بگیرد.

کدام کارشناس می تواند ادعا کند رژیمی که علنا می گوید: ما آماده ایم تا دنیا را تصرف کنیم و احمدی نژاد می گوید: ایران را اصلاح کردیم، چمدانهایتان را ببندید که برویم و دنیا را اصلاح کنیم، رژیمی که همه غیرمسلمانان شیعه را حیوانات فساد کننده می نامد، رژیمی که می گوید دو ارزش مهم زندگی جهاد و شهادت است، حکومتی که می گوید اسرائیل نباید روی نقشه جغرافیا وجود داشته باشد، نظامی که ابعاد هولوکاست را انکار می کند و همزمان خود به زمینه سازی یک هولوکاست جدید می پردازد، رژیمی که علنا می گوید انهدام اسرائیل تنها گام نخست در راه رویاروئی سرنوشت ساز با فرهنگ غرب خواهد بود، کدام کارشناس می تواند ادعا کند که چنین حکومتی قصد تولید بمب هسته ای ندارد؟