تازه ترين خبرها
دريافت خبرهای سايت با ايميل
تا کنون همواره کوشیده ام به سازمان یا جریان خاص سیاسی برخوردی از این دست که به تشتت و اعتراض و جدلهای تا کنونی، دامن زند، نپردازم و از برخوردهای دردآوری که زخم ان هنوز بر پیکر در هم ریخته نیروهای سیاسی ما برجای مانده، پرهیز کنم اما با خواندن اطلاعیه سازمان فداییان اکثریت، چنان چندشی به من دست داد که نتوانستم از بیان این حس خود ناگفته بگذرم.
عنوان اطلاعیه ی فوق را که خواندم:
بيانيه هيات سياسی ـ اجرائی سازمان فدائيان خلق ايران(اکثريت)
پيرامون انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی
برگزاری انتخابات آزاد، سالم و دمکراتيک را به خواست همگانی فرارويانيم!
نمی خواهم هیچ واژه ای از وقاحت و شرم اخلاقی و حتی ذره ای تامل به این نکته که بر دریایی از خون و جنایت و فقر و سرکوب و تزویر و خرافه بسر می بریم، بکار برم، شاید ساده ترین اشاره این باشد که حتی کودن ترین و احمق ترین ایرانی امروز نیز بخوبی می داند که معرکه گردانان انتخابات در حکومت جهل و جنون اسلامی چه کسانی اند و کاندیداهای آن نیز چه کسانی اند و اصولا به چه منظوری در خمیه شب بازی انتخابات حکومت سیاه اسلامی شرکت می کنند.
از سویی دیگر سازمان سیاسی در برون مرز آنهم با از سر گذراندن گذاری بسیار بسیار دردبار تا مرز خیانت، بی آنکه تاثیری بر روند حرکتها و جنبشها و خیزشهای داخل داشته باشد، با چنین موضعی چه می اندیشد که مفید فایده افتد مگر نمک پاشیدن بر زخمهای پیکر خونبار جنبشی که هنوز داغ آنهمه اعدام و سرکوب بر خود دارد و اینک خود را در سرکوب و دربدری و فقر و فریبکاری خرافه مستانی خدای آلوده، در پی برون آمدن از بی راهه ها و پراکندگیها و رسیدن به مبارزه ای سازمان یافته و فراگیر است، بسر می برد.
آیا موضعی از این دست تکرار همان شعارهای پاسداران باید به سلاحهای سنگین مسلح شوند و دفاع از بند جیم و طومارجمع کنیها برای حمایت از رفسنجایی جنایتکار در مجلس شورای خرافه مستان نیست!؟
موضوع انتخابات آزاد!!!!!!!!!! سالم!!!!!!! و دمکراتیک آن هم در آشفته حاکمیت تا مغزاستخوان جنایتکار و خرافه مست، چه معنا دارد!؟
نگاهی به تحلیلها و تفسیرها و باصطلاح فضای باز دوران خاتمی و سپس سرکوبهای خونبار همان دوره با قتلهای جنایتکارانه موسوم به قتلهای زنجیره ای و سرکوب وحشیانه دانشجویان و بستن فله ای روزنامه هاو در غلتیدن ابلهانه بسیارانی در خیمه شب بازیهای تاکنونی حکومت اسلامی، برای چندمین بار براین حقیقت چون روشنی آفتاب انگشت گذاشت که همه جانیان حکومت اسلامی از یک آخورند و در ساختار مالیخولیایی این حضرات، انتظار انتخابات آزاد، سالم و دمکراتیک نه تنها یک توهم ابلهانه است بلکه تزویر آگاهانه ی بسیارانی از جمله توده – اکثریت در روند مبارزه با هدف رودر رویی با حاکمیت اسلامی و گرفتن سمت و سوی مستقل مبارزه برای خواستهای دمکراتیک و انسانی است.
وارد خیمه شب بازیهای هر ازگاهی حکومت خونبار اسلامی، شدن، به هر زبان و دلیل و تحلیلی ، برسمیت شناختن چنین حاکمیت ضد بشری و آزادی کش نیست!؟ آنهم در همین لحظه صدور بیانیه فوق، تلاشگران حقوق زنان، دانشجویان بی آینده و بجان آمده، نمایندگان کارگری و..... در سیاهچالهای همین حضرات آدمخوار بسر می برند!
آیا همزبانی و هم آوایی با کسانی از نوع خاتمی، رفسنجانی و امثال این جانیان هزار رنگ و تایید و باوراندن جناح بندی های تاکنون آزموده شده، چیزی جز افزودن به عمر خونبار حکومت اسلامی و تداوم همه شوربختی های ناشی از این جنایتکاران است!؟
آیا ذره ای صداقت در سازمان فداییان اکثریت باقی مانده که مبارزات جاری مردم را از شر وجود وقاحتبار و وحدت شکنانه خود، راحت کند؟
آیا وقت آن نرسیده این جریان از فرهنگ و تفکر فریبکار و خیانت آمیز فرخ نگهدارها و کیانوری ها فاصله بگیرد!؟
براستی رهبران سیاسی این سازمان بدنبال کدام شاباش از جانیان حکومت اسلامی اند که به چنین کرنشهای تهوع آور دست می زنند!؟
در بسیاری از احزاب سیاسی و حتی حکومتهایی که از دمکراسی و وجدان جمعی برخوردارند وقتی مقام یا رهبری یا فردی از این حکومتها و احزاب به اشتباه! و عملی مجرمانه مرتکب می شوند، از مقام خود کناره گیری کرده و به راه خود می روند اما در پهنه سیاسی و اجتماعی ما ایرانیان گویی این عمل نه تنها وجود ندارد بلکه بگونه ای کاملا وارونه صورت می گیرد از آن جمله رهبران سازمانها و احزاب سیاسی اند که با از سر گذراندن اشتباهات خانمان برانداز و اعمال مواضع و سیاست های خیانتبار، با همه اعمال شرم آور خود، شر خویش را کم نمی کنند و نه تنها کنار نمی روند بلکه با کمال وقاحت به دُر افشانی های تهوع آور خویش ادامه می دهند.
از سوی فداییان اکثریت بارها ادعا شده که نسبت به مواضع و حرکتهای پیشین، از خود انتقاد کرده و از کسانی که چنان مواضع و خیانتها را سبب شده اند فاصله گرفته است اما با اتخاذ مواضع از نوع همین اطلاعیه در رابطه با انتخابات پیش رو ی حکومت جهل و جنون اسلامی، آیا تردیدی باقی می گذارد که براستی از مواضع خیانت بار گذشته فاصله گرفته شده است!؟
نمی دانم کسانی از نوع فرخ نگهدارها می دانند که جرمشان کمتر از جنایتهای لاجوردیها نیست!؟ (بنوعی و از نگاهی دیگر)
براستی امیدوارم کسانی که هنوز به خون یاران سازمانی خویش که در سالهای کشتار و خون ِ دهه شصت، همچون زکی پورها و لطفی ها و..............، پایبندند، بخود آیند!
صادقانه بگویم جنبش چپ ایران از زهر ِ تفکر و فرهنگ توده – اکثریت، هنوز بیماری مزمنی را دارد و رنج می برد.
وجود این دو جریان (توده و اکثریت) یکی از عوامل بزرگ تشتت و پراکندگی در روند سازمان یافتگی مبارزه بویژه چپ ایران است و چندین و چند تجربه باید از سر بگذرد که جنبش چپ از چپ ِخود محور، بدون ضریب تحمل و از راست هزار خط، خلاص شود!؟
گیل آوایی
22دسامبر2007
