راحله زمانی هنگامی که دريافته بود شوهرش به او "خيانت "کرده ، در ۱۸ فروردين ۸۴ او را در منزل مسکونی ‌شان در اسلامشهر به قتل رسانده بود. راحله روز بیست هشتم آذر ماه یکبار به پای چوبه دار برده شد اما به او دو هفته مهلت داده شده بود تا رضایت خانواده مقتول را جلب کند .!

باز جانیان حکومت اسلامی قانونگذاری را به دست خانوده مقتول سپردند! سیستم قضایی را بر مبنای خشم قربانی گذاشتند. حق حیات را در نهایت به کسانی سپرد ه اند که عزیزی را از دست داده اند ولی آیا عزیزشان بر میگردد؟ با کشتن قاتل تسلی پیدا میکنند؟ آیا به فرض اینکه حس انتقام گیری در کسی ایجاد شده ضایعه جبران شده است.؟

راحله زمانی که مادر يک دختر پنج ساله و يک پسر سه ساله بود، اکنون خود قربانیست و دولت به نام قانون مرتکب قتل عمد او شد.

راحله در جريان دادگاه خود گفته بود:«شوهرم با زن ديگری رابطه داشت، و موقع کشتن او ، من تحت تاثير داروهايی که مصرف کرده بودم، قرار داشتم».

و اما توجیه قاتلان حکومتی برای قتل عمد راحله چیست؟ راحله را کشتند و قتل را با قتل جواب دادند اگر به حکم این قانون کثیف میشود راحله را کشت چرا راحله ها بر این اساس و به حکم چیزهای دیگری آدم نکشند؟!

دولت جمهوری اسلامی خود بزرگترین قاتل است. او نمیتواند عدالت را اجرا کند جمهورى اسلامى ايران 28 سال است عامدانه و عالمانه آدم میکشد . با اعدام و در واقع قتل عمد، قصاص و قوانین شریعت را پراتیک میکند.

کشتن یک انسان چندش آور است و محکوم ، ولی اعدام هم کشتن است و میزان جرم را کاهش نمیدهد برعکس تجربه نشان داده در کشورهایی که مجازات اعدام لغو شده است میزان قتل پایین تر از کشورهایی چون آمریکاست که مجازات اعدام دارند.
تنها در جامعه ای آزاد و برابر که قوانین انسانی در آن حاکم و حرمت انسانها محفوط است امکان وقوع قتل از بین میرود.