تمام راهها به نفع شما ختم می شوند!

تهمينه، د.

اين توفيق شامل حال بنده شده است كه در يكي از رشته هاي علوم تجربي و در يكي از دانشگاههاي دولتي دوره ي روزانه به تحصيل علم مشغول باشم. دانشگاه به طور ثابت هر ساله 25 دانشجو در اين رشته پذيرش دارد: دانشجويان ورودي سال 83 شامل 2 نفر پسر و 23 نفر دختر مي باشد. ورودي 84 شامل 4 نفر پسر و 21 نفر دختر است و ورودي 85 شامل 3 نفر پسر و 22 نفر دختر . همانطور كه گفته شد قرار است 30 درصد پذيرفته شدگان حتما دختر و 30 درصد حتما پسر باشد.با اين حساب در سال 87 اگر ميانگين همين روند را شاهد باشيم حتما 7 يا 8 نفر دانشجوها بايد پسر باشند اين يعني حتما در سال بعد 6 دختر از تحصيل محروم هستند. البته اين 6 نفر دختر مي توانند بروند مليله دورزي ياد بگيرند و يا با كلاس آشپزي سر خودشان را گرم كنند و آب هم از آب تكان نمي خورد و اين البته به نفع خودشان هم هست! اما با توجه به اينكه اين رشته ي خاص در سرتاسر ايران وضعيت مشابهي دارد (تعداد دخترها بسيار بيشتر است) احتمال دارد(!) تعداد بيشتري دختر از تحصيل محروم شوند. با اندكي استدلال و تفسير مي توان پي برد اين تعداد هم هيچ اشكالي در كشور ايجاد نمي كنند ، انشالله در كنكور سال آينده با تلاش و برنامه ريزي بهتر پذيرفته مي شوند و البته اگر يك سال ديگر هم پشت كنكور باشند اين به نفع خودشان هم هست! اما نگراني اصلي بنده بابت يك فرضيه ي موهوم است. يك كلاس فني مهندسي را در نظر بگيريد كه در آن 90 درصد پسر باشند و 10 درصد دختر. حالا با اين حساب 20 درصد بايد دختر اضافه شوند و اگر احتمالا فارق التحصيل شوند! و خدايي نكرده اين روند باعث بشود تعداد مهندس هاي خانوم زياد شود، واقعا اين نابساماني اجتماعي به نفع چه كسي خواهد بود؟!