نگاهی ساده به فهرست اخبار، به آسانی پرده از وقایع تراژیک میهن را به کنار می زند. سرقت و دله دزدی دامنه خود را از حریم خصوصی به اموال عمومی کشانده: از سرقت درب های چوبی امامزاده ها تا دریچه های فاضلاب ها در معبر خیابان های خرمشهر (همان خرمشهر خونین از جنگی بی حاصل !)، از زمین های حاصلخیز و چوب جنگل های شمال تا انبار گمرکات جنوب.

آیا بهتر از این می توان از ملتی با فرهنگ و باالقوه ثروتمند، جماعتی مرعوب و فاسد و فقر زده خلق کرد؟ این چه دینی است که جز فقر و محرومیت انسان های درهم شکسته ایران، روح و روان مریض اش را ارضأ نمی کند ؟

صد ها کارخانه بزرگ و هزاران واحد کوچک و متوسط دیگر، توان ادامه کار و تولید را از دست داده اند و کارگران بی کار با ملیون ها عائله گرسنه و فقر زده را به امام زمان سپرده اند تا بیاید و این شکم های خالی را سیر کند !

فساد را تنها در خیابان های قم و مشهد در روز روشن نمی بینیم. حرف از اینها گذشته و خبر از دستگیری کسی می آید که تا دیروز سخن از مبارزه با اوباش و طرح ارتقای امنیت کوی و برزن می راند و ناگهان دستگیری همان سردار سرتیپ در خانه فساد با شش زن لخت و برهنه !

اعتیاد جوانان و نوجوانان به صد ها نوع مواد شیمیایی مخدری که در کشور ما تا پیش از سال 57 بی سابقه بوده، آن هم در مقیاس گسترده کنونی ، چه پیامی برای خانواده های ایرانی دارد ؟

این است همان انسان خدا گونه ای که خمینی و خامنه ای و پایوران اش در این 29 سال در بوق و کرنا می کردند تا در پناه این شعار های پوچ و توخالی اسلامی ، ملت ایران را بر نطع سیاه بنشانند و دست ها و پاهایش را چب و راست، با اره برقی های وارداتی آقای احمدی نژاد ، قطع کنند تا فردا در کنار خیابان ها به تکدی گری بنشینند و سرباری باشند بر جامعه فقیر خود؟

کتاب های آقایان همچنان در کنارم روی میز است ." اسلام، دینی که ازنو باید شناخت"، " فاطمه فاطمه است !"، " آری این چنین بود برادر !" بله آقای دکتر شریعتی ! این چنین شد برادر ! و تو بزرگ ترین خیانت ها را به نسل جوان ایران در دهه پنجاه کردی برادر!

حکومت رجاله های عقب افتاده ای که در ذهن بیمارگونه خود می پندارند می شود ملت های پیشرفته دنیا را به 1400 سال پیش بازگرداند .

دیکتاتورهای کوتوله ای که تمام هنرشان شکنجه جوانان ایران است و اعدام کودکان و زنان ! خامنه ای می خواهد عقده های جوانی خود را اینک با به فقر و ادبار کشاندن ملت سرافراز و ثروتمند ایران، انتقام انجمن حجتیه و حوزه های حقانیه را این گونه اعاده نماید . همان کاری که خمینی پس از مراجعت به ایران کرد یعنی انتقام کشی از ملتی که از سال 1355 به تدریج قدم در راه تجدد و مدرنیزاسیون گذاشته بود و با کشور هایی چون کره جنوبی شانه به شانه هم در راه توسعه گام بر می داشت .