پس از تصویب سومین قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که در آن تحریمهای گسترده تری علیه جمهوری اسلامی ایران برقرار شده است، بسیاری از ایرانیان این پرسش را عنوان می کنند که تکلیف جشنهائی که برای 20 فروردین آینده تعیین شده است چه خواهد شد؟

محمود احمدی نژاد این تاریخ را پس از انتشار آخرین گزارش محمد البرادعی رئیس آژانس بین المللی انرژی اتم اعلام کرد تا به گفته خویش مردم ایران (یعنی سران حکومت اسلامی) این "پیروزی" خود را جشن بگیرند. ولی اکنون معلوم نیست که آیا پس از تصویب قطعنامه سوم و مسلم شدن این واقعیت که گزارش البرادعی حاوی اتهامات بسیار اساسی و وخیمی نیز علیه حکومت ایران بود که مورد استناد قطعنامه سوم قرار گرفت، "جشن پیروزی اتمی" در تاریخ تعیین شده برگزار خواهد شد یا نه.

احمدی نژاد در گذشته نیز دست کم دو تاریخ را برای برگزاری جشنهای اتمی تعیین کرد و آئینهای مفصلی به راه انداخت تا ظاهرا به جهانیان نشان دهد که حکومت ایران در رسیدن به تکنولوژی تولید بمب اتمی به پیشرفتهای غیرقابل بازگشتی رسیده است. در یکی از این تاریخها قرار بود که احمدی نژاد دستاوردهای "درخشانی" را در به کار انداختن هزاران دستگاه سانتریفوژ اعلام کند. ولی چند روز پیش از این موعد معلوم شد که دست اندرکاران امور اتمی با مشکلات پیش بینی نشده ای روبرو گردیده اند و جشنی که از پیش اعلام گردیده بود در واقع بیهوده برگزار شد.

فردای روزی که گزارش البرادعی انتشار یافت که در آن گفته شده بود "ایران شفافیت بیشتری نشان داده"، ولی همزمان تاکید کرده بود که حکومت ایران به نقض قطعنامه های پیشین شورای امنیت همچنان ادامه می دهد، احمدی نژاد در یک مصاحبه رسانه ای گفت: پیروزی هسته ای صدها برابر از ملی شدن صنعت نفت با ارزش تر است و آن را جشن می گیریم. او در همان مصاحبه افزوده گفت: از نظر مردم ایران موضوع هسته ای پایان یافته است. او در پیام کتبی که بلافاصله برای آیت الله خامنه ای فرستاد از جمله نوشت: پیروزی تاریخی ملت شریف ایران در بزرگترین رویاروئی سیاسی با قدرت های سلطه گر را تهنیت عرض می کنم.

مجتبی ثمره هاشمی مشاور ارشد احمدی نژاد نیز ضمن آن که گزارش البرادعی را یک پیروزی بی نظیر برای حکومت توصیف کرد گفت: آمریکا و متحدانش باید از ملت ایران عذرخواهی کنند. احمدی نژاد نیز دوباره گفت: قدرت های زورگو به اشتباه خود اعتراف کنند و افزود: پیروزی بزرگ ایرانیان، شکست مفتضحانه قدرت های انحصارگر است.

سران حکومت ایران چنان از این "پیروزی" موهوم و خیالی سرمست شده بودند که رئیس خبرگزاری دولتی ایرنا ابراز شگفتی کرد که چرا رسانه های همگانی جهان نسبت به آن "سکوت" اختیار کرده و از "موفقیت بزرگ" ایران سخن نمی گویند و آن را جشن نمی گیرند.

دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل در بیانیه ای که انتشار داد نوشت: گزارش آژانس مهر باطلی بر استدلالهای پوشالی دولتهای مغرض است.

احمد توکلی نماینده مجلس از تهران گفت: گزارش البرادعی نشان داد که مقاومت مدبرانه برای استیفای حق ملت ایران به نتیجه می رسد.

جواد جهانگیر زاده عضو کمیسیون امور خارجی مجلس گفت: گزارش البرادعی انقلابی در آژانس بود.

سران جمهوری اسلامی ایران تصور می کردند که اگر گزارش البرادعی را چنین تفسیر کنند که گویا رای به بی گناهی سران ایران داده است، دنیا نیز متقاعد خواهد گردید و این ارزیابی را خواهد پذیرفت. ولی چنین نشد و شورای امنیت قطعنامه سوم را نیز شامل تحریمها و تنبیه های گسترده تری علیه سران ایران به تصویب رساند که چین و روسیه نیز به آن رای موافق دادند و رژیمهای دیکتاتوری چون ویتنام و لیبی نیز که ابتدا با قطعنامه مخالفت ورزیده بودند بالاخره آن را تائید کردند.

علیرغم تصویب قطعنامه و وارد آمدن ضربه سوم بر حکومت ایران که انزوای سیاسی و بین المللی آن رژیم را بسیار عمیق تر کرد، احمدی نژاد همچنان به تهدیدهای خود ادامه می دهد. او روز سه شنبه (4 مارس 2008) در واکنش به این قطعنامه گفت: اگر دولتهای زورگو امروز شرائط ملت ایران را نپذیرند، در آینده دچار مشکل خواهند شد. او توضیح نداد که این مشکل چگونه است که امروز وجود ندارد ولی فردا ظهور خواهد کرد. آیا منظورش آن بود که ایران بزودی بمب اتمی خود را خواهد داشت و آنگاه دنیا در برابر یک وضع بسیار خطرناک قرار خواهد گرفت؟

با آن که علاءالدین بروجردی رئیس کمیسیون امور خارجی مجلس است و ظاهرا باید کمی بیشتر از دیگران از موازین روابط بین المللی و قواعد جهانی آگاهی داشته باشد، ادعا کرده گفت: هدف از تصویب قطعنامه آن بود که بر انتخابات مجلس هشتم تاثیر بگذارند!!!

معلوم نیست که کاندیداهای تائید صلاحیت شده، کدام یک در خط رژیم نیست که از طریق تصویب قطعنامه تحریمها، دنیا بخواهد روی انتخابات مجلس تاثیر بگذارد؟ وانگهی آیا هرگز مجلس شورا در ایران دارای توان یا اختیاراتی بوده است که از طریق تاثیر گذاشتن بر آن بتوان سیاست ایران را عوض کرد؟ آیا شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام و شخص آیت الله خامنه ای در 29 سال اخیر به مجلس امکان داده اند که حتی یک قانون تصویب کند که کاملا در خط نظام و خواسته رهبران آن نباشد؟

تنها جواد جهانگیر زاده عضو دیگر کمیسیون امور خارجی مجلس بود که کمی به خود اجازه داد با صراحت صحبت کند و گفت: جشن پیروزی راه انداخته بودیم – بدون آن که الزامات و لوازم چنین پیروزی را فراهم کنیم. این امر می تواند در روحیه ملی ما تاثیر منفی داشته باشد.

یک کارشناس سیاسی که نخواست نامش برده شود، در واکنش خود گفت: این نخستین بار نیست که سران جمهوری اسلامی ایران ثابت می کنند که هیچگونه درک سیاسی بین المللی ندارند و اوضاع جهان را نمی شناسند و ارزیابیهای آنان اشتباه از آب در می آید. اشتباه آیت الله خمینی در شکست دادن صدام در جنگ هشت ساله به بهای کشته شدن صدها هزار نفر دیگر از مردم ایران تمام شد و یک اشتباه اتمی حکومت نیز پیامدهای دهشتناک و فاجعه باری خواهد داشت.

... ولی آیا با این همه، در 20 فروردین جشنی را که وعده داده اند، برگزار خواهند کرد؟