احمدی‌نژاد گفت: عزيزان من! مي‌دانيد كه اجراي عدالت، سخت‌ترين ، مشكل‌ترين و پيچيده‌ترين مرحله است. در پيشبرد فرهنگ و انديشه توحيدي با دشمنان و جبهه آشكار مواجهيم اما در اجراي عدالت، با دوستان و همكاران . چه بسا با دوستي كه ‪ ۲۵‬سال با آدم همكاري داشته است امروز كه شما مي‌خواهيد اجراي عدالت كنيد، يكباره او را نقطه مقابل خودت مي‌بيني و مقابل در برابر عدالت.

احمدي نژاد افزود: اشكالي ندارد، اگر كساني نمي‌خواهند همراهي كنند، اگر آن جسارت و اقتدار و ايمان لازم براي مقابله با بي‌عدالتي‌ها را ندارند ، روي بي‌عدالتي را ماستمالي نكنند.

احمدي نژاد در ادامه گفت: من متاسفم كه اينجا اعلام كنم، شما مي‌دانيد سود بانكي اعلام شده ثابت از ريشه‌هاي بي‌عدالتي است. بنده به عنوان خادم مردم، بيايم بايستم و بخواهم سود ناعادلانه را كه ريشه تبعيض و يكي از ريشه‌هاي تورم است، آن را بياورم پايين، بعضي‌ها بيايند به عنوان اينكه فلان كس كارشناس است، مي‌گويد سود بانكي بايد بالاتر هم برود. بعد هم مقابله كنند و بايستند. من مي‌خواهم به آنها بگويم اگر اهلش نيستيد، لطفا كنار بنشينيد.

روزنامه حکومتی ایران ارگان رسمی دولت احمدی نژاد نیز در سرمقاله امروز خود، اظهارات روز گذشته داوود دانش جعفری، وزیر برکنارشده اقتصاد را به باد حمله گرفت و او را متهم کرد که پس از گرفتن كارت قرمز سعی می‌کند با جنجال و حاشيه ‌سازى، اشتباهات خود را فرافکنی کرده و دیگران را مقصر جلوه دهد.

این روزنامه حکومتی نوشت "اظهارات روز گذشته وزير امور اقتصادى و دارايى در مراسم توديعش، بيش از آن كه ارزش بررسى كارشناسى از منظر علم اقتصاد داشته باشد، دليلى قاطع بر درستى تغيير او از جانب رئيس جمهورى است. مطالب مطروحه از جانب آقاى دانش جعفرى كه به خوبى فاصله ميان نگاه اقتصادى او و شاكله فكرى عدالتخواهانه دولت و رئيس جمهورى را عيان ساخت موجب ايجاد اين سؤال و ابهام مى‌شود كه چرا رئيس جمهورى با وجود چنين اختلاف ديدگاهى ميان دولت و وزير اقتصاد، تغيير دانش جعفرى را تاكنون به تأخير انداخته است؟ شايد هم آقاى دانش جعفرى در اين مدت صراحتى براى بيان ديدگاه هاى خود نداشته و اكنون كه منصب خود را از دست رفته ديده، به ياد رك گويى و تصريح در بيان اختلافات خود با رئيس جمهور افتاده است! نحوه خداحافظى دانش جعفرى از دولت، علاوه بر علنى كردن اختلاف نظرهاى اقتصادى وى با رويكردهاى اصلى دولت و رئيس جمهور نشان داد كه او بالاتر از تفاوت ديدگاه كارشناسى، احتمالاً در مبانى، اصول و اهداف نيز با دولت در تضاد است زيرا اگر اينچنين نبود وى بدين شكل درصدد تخريب و زير سؤال بردن شاكله دولت - كه خود تاكنون بخشى از آن بوده - برنمى آمد. دانش جعفرى مى توانست به جاى آن كه متن سخنرانى خود را پيش از جلسه در اختيار خبرنگاران بگذارد، اگر گلايه هايى دلسوزانه داشت، براى رئيس جمهور مى فرستاد. اما گويى عده‌اى عادت كرده‌اند كه پس از گرفتن كارت قرمز و خروج از ميدان، با جنجال و حاشيه سازى، از زير سايه سنگين چشم هايى كه به نشانه سؤال به آنها دوخته شده اند، رهايى يافته و با فرافكنى، ديگران را مقصر جلوه دهند."