تنها مساله يي که هنگام حضور در مسابقات انتخابي تيم ملي گلف دختران انتظارش را نداشتم، تصميم عجيب حراست مجموعه ورزشي انقلاب براي کنترل خبرنگاران و روش عجيب ترشان براي اجراي اين تصميم بود. بعد از آنکه فهميدم براي آنکه اجازه داشته باشم اين بازي ها را از نزديک ببينم، بايد با حراست مجموعه ورزشي انقلاب هماهنگ کرده باشم، کارت خبرنگاري ام که از سوي حراست سازمان تربيت بدني صادر شده، چند بار مورد بررسي نيروهاي حراست مجموعه قرار گرفت و نهايتاً هم فهميدم در تمام مدت حضورم در زمين گلف يکي از ماموران من را همراهي خواهد کرد، اما اين تمام ماجرا نبود. ماموري که همراهم شده بود و زمين گلف را با من بالا و پايين مي کرد، ورق و خودکار همراهش بود و توضيح داد وظيفه دارد تمام سوالات من از ورزشکاران و پاسخ هاي آنان را يادداشت کند. حتي بعد از آنکه حدود نيم ساعت من را در زمين هاي گلف گم کرد، کاملاً جدي درخواست کرد صادقانه بگويم در اين مدت با چه کساني صحبت کرده ام. ماموريت غيرممکن مامور حتي دامن مصطفي شهرکي را هم گرفت و او بعد از خوش و بش کوتاه با دخترش که در جمع شرکت کنندگان بود، مورد سوال قرار گرفت؛ «مي شود بگوييد به او چه گفتيد؟،»