کنفرانس «خطر از سوی ایران» که در وین و با شعار «بمب را متوقف کنید!» برگزار شد با انتقاد مخالفانش که آن را یک کمپین ضد ایرانی معرفی میکنند، روبرو گشت. مخالفت آنها زمانی آشکار شد که از ورود یک خبرنگار ایرانی از خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، به سالن کنفرانس جلوگیری به عمل آمد.
*****
برگردان از الاهه بقراط
تهدیدات جنگی از سالن سخنرانی
بسیاری از کارشناسان و ناظران سیاسی درباره جنگ ایران پچ پچ میکنند. آنها معتقدند خطراتی که از سوی رژیم ایران، اسراییل را تهدید میکند، در عمل دو راه بیشتر برای این کشور باقی نمیگذارد: یا اقدامی نکند و نابود شود و یا با حمله پیشگیرانه به تأسیسات اتمی ایران از موجودیت خود دفاع کند. آنها تردیدی ندارند که سران جمهوری اسلامی با هدف نابودی غرب (استکبار جهانی) بر این باورند که ابتدا باید پایگاه آن را در خاورمیانه و به گمان خودشان در قلمرو «مسلمانان» از بین ببرند. در پی کنفرانس دو روزه برلین، یک کنفرانس دو روزه نیز زیر عنوان «خطر از سوی ایران» در وین برگزار شد که به گفته منتقدانش یک کمپین تبلیغاتی علیه ایران بود. گزارش کوتاه روزنامه اتریشی «استاندارد» را درباره این کنفرنس میخوانید:
مهمترین سخنان شنبه شب، چهارم ماه مه، چندان به گوشها ننشست. بنی موریس مورخ اسراییلی سناریوی تیره و تار را چنین تصویر کرد: طرح تحریم شکست خورد. تهران ترسی از زرادخانه اتمی اسراییل ندارد. بنابر این تنها یک راه بیشتر باقی نمیماند: اسراییل باید به حمله پیشگیرانه علیه برنامههای اتمی ایران دست بزند. او افزود: «ابتدا با سلاحهای متعارف و اگر کافی نبود، با سلاحهای نامتعارف» یعنی یک جنگ پیشگیرانه اتمی.
بنی موریس ادامه داد: «شمار زیادی انسان بیگناه کشته خواهند شد اما این بهتر از وقوع یک هولوکاست اتمی در اسراییل است».
موریس یکی از سخنرانان کنفرانس «خطر از سوی ایران» بود که در دانشگاه وین برگزار شد. این کنفرانس که با شعار «بمب را متوقف کنید!» برگزار شد، با انتقاد مخالفانش که آن را یک کمپین ضد ایرانی معرفی میکنند، روبرو گشت. مخالفت آنها زمانی آشکار شد که از ورود یک خبرنگار ایرانی از خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، به سالن کنفرانس جلوگیری به عمل آمد. دلیل برگزارکنندگان جلسه برای محدودیتی که در چهارچوب آزادی مطبوعات قرار میگرفت این بود که خبرگزاری جمهوری اسلامی یک نهاد دولتی است و به همین دلیل بخشی از رژیم جنایتکار است. بعلاوه اینگونه توجیه شد که این محدودیت برای محافظت ایرانیان تبعیدی شرکت کننده در جلسه لازم بوده است. البته یک فیلم ویدئویی از این کنفرانس در اینترنت منتشر خواهد شد.
در کنار بنی موریس، سخنرانان دیگری چون یاسی ملمان از روزنامه ها آرتص، پائولو کازاکا نماینده سوسیال دمکرات پارلمان اروپا و پاتریک کلاوسن از انستیتوی سیاست خاورمیانه مستقر در واشنگتن حضور داشتند.
همه شرکت کنندگان روی این موضوع توافق داشتند که رژیم ایران به دنبال ساختن سلاح اتمی است و باید از آن جلوگیری شود. چرا که به عقیده کلاوسن «مهم نیست که این موضوع به نظر ما مضحک باشد یا نه ولی واقعیت این است که زمامداران ایران واقعا معتقدند که میتوانند غرب را از بین ببرند». به نظر وی رژیم تهران برای رسیدن به این هدف یک برنامه مذهبی و انقلابی (مارکسیستی) را دنبال میکند.
ملمان روزنامه نگار اسراییلی نیز افزود که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1979 رژیم تهران یک برنامه مبتنی بر ترور را پیش میبرد. این برنامه در داخل کشور، مخالفان را هدف قرار داده و در خارج کشور نیز در حال حاضر اسراییل و نیروهای نظامی آمریکا در عراق را هدف گرفته است. او سپس تاریخچه برنامه اتمی رژیم ایران را تصویر کرد و ادامه داد که ایران در زمان شاه یک برنامه نظامی اتمی را آغاز کرد. این برنامه اما با انقلاب اسلامی با گسست روبرو شد. رژیم ایران در اواخر دهه هشتاد آن را دوباره فعال کرد. ایران بیش از هر چیز در دوران جنگ عراق خود را تنها احساس میکرد. به نظر ملمان «عراق در این جنگ از سلاحهای شیمیایی استفاده کرد که کاربرد آنها ممنوع است. اما جهان هیچ تمایلی به سوی جمهوری اسلامی احساس نمیکرد».
در کنفرانس یادشده، از معاملات شرکت نفت و گاز اتریش و هم چنین سیاست «مماشات» اروپاییان با جمهوری اسلامی به شدت انتقاد شد.
در پایان، بنی موریس چنین استدلال کرد که یک تضمین امنیتی از سوی آمریکا برای اسراییل نیز نخواهد توانست رژیم ایران را از حمله اتمی به اسراییل باز دارد. حمله متقابل آمریکا پس از آنکه ایران از سلاح اتمی خود استفاده کرد، برای اسراییل فایدهای ندارد. او افزود: «وقتی که اسراییل از بین رفت، یک حمله دیگر چه فایدهای دارد؟ آیا کلینتون یا اوباما فرمان حمله را خواهند داد؟» به نظر موریس حتی اگر رژیم ایران از بمب اتمی استفاده هم نکند، صرف داشتن آن پیامدهای وخیم خواهد داشت چرا که هیچ کشور عربی دیگر جرأت نخواهد کرد با اسراییل پیمان صلح ببندد.