ادامه اين داستان را تمام مشتركان همراه اول مي‌دانند، البته تا آنجاي داستان كه هنوز خبري از GPRS نشده است و بايد منتظر زمان ديگري باشند و به وعده‌ها اميدوار. اما كمتر كسي است كه بداند تقصير اين قصور به هيچ‌وجه متوجه شركت مخابرات ايران نيست! اين نكته‌اي است كه به تازگي وفا غفاريان در گفتگو با سیتنا پرده از آن برداشته است: « تاخیرها در ارائه سرویس‌های ارزش افزوده اپراتور اول تلفن همراه، از جانب مخابرات نیست، بلکه عدم حمل تجهیزات خریداری شده از سوی شرکت خارجی، دلیل اصلی این تاخیر است.» وي با بيان اينكه قصور از پيمانكار داخلي نيست، ‌افزوده است: « شرکت فروشنده دلیل خاصی ذکر نکرده، اما عملا نیز تجهیزات را حمل نکرده است.»

رئیس هیات‌مدیره شرکت مخابرات ایران البته در مورد ضمانت‌هاي اجرايي كه بايد در هنگام عقد قرارداد ميان شركت خارجي و پيمانكار داخلي لحاظ مي‌شد توضيحي نداده است و به اين مطلب اشاره نكرده كه چرا بايد تاوان اين كوتاهي را 25 ميليون مشترك اين اپراتور بپردازند، اما آب پاكي را بر دست مشتركان ريخته است تا زياد به زمان‌بندي‌هايي كه از سوي او و همكارانش داده مي‌شود دل خوش ندارند: «شرکت مخابرات ایران به صورت مداوم پیگیر این موضوع است اما تا زمانی که این تجهیزات نصب نشود، امکان ارائه این سرویس‌ها وجود ندارد و تا زمانی که تجهیزات مربوطه در اختیار نباشد، به زمان‌بندی‌ها نمی‌توان اعتماد کرد.» به اين ترتيب بايد همچنان منتظر باشيم و به همه آن‌هايي كه مي‌توانند از گوشي موبايلشان براي ارسال فايل‌هاي چند‌رسانه‌اي، ارتباط با اينترنت و ... استفاده كنند غبطه بخوريم، حتي اگر اين افراد خوشبخت در كشور جنگ‌زده‌اي چون افغانستان باشند كه از بهمن 86 استفاده از اين سرويس را تجربه مي‌كنند!