از وبلاگ ما با هم برابریم
وعده دادند كه سال 87, سال شكوفايي و سال نو آوري است!!! كدام نو آوري؟ اينكه روز به روز جلو فعاليت هاي مدني را ميگيرند و آنهارا محدود تر ميكنند؟ و يا اينكه صداي هر نوع برابري خواهي را خفه مي كنند؟ شايد هم حبس هاي تعليقي و احكام شلاق براي فعالان حقوق زنان از نمونه هاي بارز نوآوري و شكوفايي سال 87 است. پروين اردلان به دو تا سه سال حبس تعليقي محكوم شد.
به چه جرمي؟ چون او از فعالان حقوق زنان است و هيچوقت دست از تلاش خود براي رسيدن به برابري بر نميدارد؟ با بدليل اينكه عضو كمپين يك ميليون امضا مي باشد؟ آيا دليل اين جرم اينست كه او بعنوان برنده جايزه اولاف پالمه در سال 2007 شناخته شد؟
پروين اردلان در روز22خرداد 85 به همراه ديگر زنان برابري طلب در ميدان 7تير تهران در يك تجمع مسالمت آميز شركت كرد كه در همه جاي دنيا يك حركت قانوني و به رسميت شناخته شده است. طبق اصل 27 قانون اساسي جمهوري اسلامي : « تشکيل اجتماعات و راه پيمائيها ، بدون حمل سلاح ، به شرط آن که مخل به مباني اسلام نباشد آزاد است » و بر همين مبنا روز 22 خرداد 1385 گروهي از زناني که به وضعيت تبعيض آميز خود در قوانين معترض بودند در يکي از ميادين شهر تهران قصد تجمع داشتند. به محض جمع شدن تعدادي از آنان و حتي قبل از آن که يک سخنراني ايراد شود و يا قطعنامه اي خوانده شود، نيروهاي پليس به شدت به زنان حمله کرده و آنان را متفرق ساختند و برخي را هم به مدت چند روز بازداشت کردند . تعدادي هم زخمي شدند. حالا سوال اصلي اينجاست كه چه كسي عامل به مخاطره انداختن امنيت ملي است؟؟؟؟'ا
***
نطر یکی از کاربران: با شما موافقم. در زمان خاتمی دلمونو خوش کرده بودیم که داریم بسمت یک جامعه آزاد حرکت می کنیم ولی همش سراب بود. اونا در زمان خاتمی کمی فضای سیاسی را باز کردند تا جامعه را تست کنند و حالا هم که تمام منافذ را بستند می دونن دارن چیکار می کنن. من یک معلمم وقتی می بینم بچه ها حتی یک خط روزنامه نمی خونن و اصلا نمی دونن توی این مملکت چه خبره خیلی افسرده می شم. حاکمیت می دونه طرفش کیه. جامعه توسط چند نفر نخبه ساخته نمی شه. شعارهای زنان باید برای توده زنان ایرانی جذابیت داشته باشه تا اونا رو حرکت بده. ما خسته نمی شیم و مبارزه می کنیم حتی اگر نتیجه ای نداشته باشد و امیدوارم این حرکتها فراگیر بشه.