حسین موسویان از ایران رفت

سایت حکومتی فردا: حسین موسویان اوایل هفته پیش در سالروز بازداشت ناگهانی‌اش عازم مکه شد. محمود علیزاده طباطبایی وکیل موسویان در آخرین مصاحبه خود با تمام خبرگزاری‌ها بر دو نکته اساسی تاکید کرد. نخست آن که موسویان رای صادره علیه خود را «به هیچ وجه قبول ندارد» اما اعتراضی نیز به آن نخواهد کرد. و دوم آن که موسویان همچنان در مورد ابعاد حقوقی و سیاسی پرونده‌اش سکوت می‌کند و «مسئله را به دادگاه عدل الهی واگذار خواهد کرد». با این وصف شاید مسافرت شتابزده موسویان به خانه خدا که تصادفاً با سالروز بازداشتش در اردیبهشت 86 همزمان شده را بتوان نشانه‌ای از چیزی دانست که توسط وکیل وی، «واگذار کردن مساله به دادگاه عدل الهی» نامیده شده است.

واقعیت این است که پرونده موسویان در حالی به نقطه پایان رسیده که رازهای سر به مهر بسیاری همچنان بر آن سایه افکنده است. چرا موسویان در حکم اولیه معاون امنیت دادستان تهران کاملاً تبرئه شد؟ چرا این حکم توسط مقامات دولتی پذیرفته نشد و دادگاه بعدی وی را به اتهام نگهداری چند سند مجرم شناخت؟ در حالی که اتهام جاسوسی در پرونده وی ابداً مطرح نبود، چرا دکتر احمدی‌نژاد این گونه در چند سخنرانی پیاپی موسویان را «جاسوس» نامید؟ دلیل آن همه اتهامات عجیب و غریب چند سایت اینترنتی که حتی حکم همین دادگاه نیز نشان داد مطلقاً در پرونده وجود خارجی نداشته است، چه بود؟ چرا حضرت آیت‌الله شاهرودی در جمع طلاب قم پرونده موسویان را «دعوای شخصی دو نفر» نامید؟ چرا به رغم درخواست موکد موسویان (طبق گفته وکلایش) دادگاه وی علنی نشد و فقط در یک جلسه پایان یافت؟ و از همه مهم‌تر؛ چرا موسویان حتی یک کلمه سخن نگفت و چرا به حکم دادگاه بدوی اعتراض نکرد؟