روزنامه اعتماد: غار «نخجير» 19 سال پس از کشف، زيبايي هاي خود را از دست داد و تمام قد فرو ريخت. غاري که از پس سال ها و قرن ها عمرش به 70 ميليون سال رسيده و توانسته بود از تمام بلاياي طبيعي جان به در برد از دست انسان و توسعه گردشگري راه فراري نيافت. انفجار مواد منفجره، قنديل هاي درون غار را به زمين ريخت و سقف آن را ترک انداخت. امير انصاري معاون محيط طبيعي اداره کل محيط زيست استان مرکزي در گفت وگو با اعتماد گفت؛ «به دليل انفجار مواد منفجره براي ايجاد تونل خروجي در غار نخجير، بيشتر قنديل هاي اين غار يا فرو ريخته يا در حال فرو ريختن است. سقف غار به شدت ترک خورده و زيبايي هاي آن از بين رفته است.»وي از بازديد استانداري استان از غار نخجير خبر داد و گفت؛ «متاسفانه در اين بازديد با يک فاجعه زيست محيطي مواجه شديم.»انصاري براي از بين رفتن زيبايي هاي اين غار اظهار تاسف کرد و گفت؛ «غاري که 70 ميليون سال زيبايي هاي خود را حفظ کرده بود، بايد به خاطر بي تدبيري تا اين اندازه تخريب شود. متاسفانه بايد بگويم اين گونه سوء مديريت ها بلايي به جان طبيعت مي آورد که برگشت پذير نيست. اين همه هزينه کردند تا مسيري را براي گردشگر در اين غار باز کنند، ولي گردشگري را از اين غار دور کردند. غار زيبايي هاي خود را از دست داده و قنديل هاي آن هر آن ممکن است بر سر گردشگر فرو بريزد.»غار نخجير که يکي از زيباترين غارهاي جهان محسوب مي شود، اما در حال حاضر معابر آن دچار صدمه شده است. اما انجام اين فاجعه زيست محيطي کار يک روز نبود و ماجرا به يک سال پيش بازمي گردد.27 تيرماه سال 86 بود که رئيس اداره کل حفاظت محيط زيست استان مرکزي اعلام کرد سازمان ميراث فرهنگي استان، بدون مجوز از محيط زيست دست به ايجاد تونل خروجي در غار نخجير زده است. ميراث فرهنگي استان مرکزي از مدت ها قبل درصدد بود گردشگري اين غار را راه اندازي کند و از آنجا که اين غار تنها يک راه خروجي داشت، اقدام به حفر تونل خروجي براي آن کرد. محمدباقر صدوق که چندي است به سمت رياست اداره کل محيط زيست استان تهران منصوب شده، در زمان رياست خود بر محيط زيست استان مرکزي به ميراث خبر گفته بود؛ «سازمان ميراث فرهنگي قصد دارد اين غار را ساماندهي کند تا براي بازديد گردشگران آماده شود. چون راه باريک است و براي بازديدکننده ها راه برگشتي وجود ندارد بايد راهي باز شود تا بازديدکننده ها بتوانند به راحتي از آن عبور کنند. اما متاسفانه اين سازمان بدون مطالعه و با کارگراني بدون تخصص به جان کوه افتاد تا غار را سوراخ کند. اين گونه کارها نياز به مطالعه دارد. شايد ورود اينچنيني هوا براي حفاظت از غار خطرناک باشد.»
احداث تونل خروجي براي غار «نخجير» تا حدودي نيز انجام گرفت و مقداري از ديواره غار نيز تخريب شد که با پيگيري اداره کل حفاظت محيط زيست استان مرکزي متوقف شد. با اينکه ميراث فرهنگي استان مرکزي از انجام مطالعات کارشناسي شده خبر مي داد، محيط زيست اين استان، تنها گزارش ارزيابي زيست محيطي را براي انجام اين کار طلب مي کرد. گويا نظر محيط زيست براي ميراث فرهنگي اهميت چنداني نداشت، چرا که اين سازمان صبح روز سوم مردادماه 86، سوراخ کردن غار «نخجير» را از سر گرفت که اين عمليات نيز دوباره توسط محيط زيست استان متوقف شد. سرانجام مناقشه بر سر سوراخ کردن غار «نخجير» ميان اين دو سازمان بالا گرفت و سازمان ميراث فرهنگي موفق شد تا به هر وسيله يي احداث راه خروجي در اين غار را آغاز کند.
کارشناسان در زمان ايجاد اين تونل بارها تذکر دادند لايه هاي اين غار آهکي است و با يک انفجار ممکن است ريزشي در آنها صورت گيرد و به غار زيان هاي جبران ناپذيري وارد شود. اما سيدمحمد حسيني رئيس سازمان ميراث فرهنگي استان مرکزي با اطمينان اعلام مي کرد هيچ خطري غار را تهديد نمي کند؛ «قضيه تخريب لايه هاي غار بر اثر انفجار منتفي است، چون کار کارشناسي کاملاً دقيقي انجام گرفته است. در مورد اتفاقات احتمالي زيست محيطي و آسيب به جانوران درون غار هم کارشناسي شده و به ما اطلاع داده اند هيچ اتفاقي نمي افتد.» از سوي ديگر رئيس سازمان ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي استان مرکزي اعلام کرد اداره کل محيط زيست استان که در حال حاضر مخالفت خود را با اجراي اين تونل اعلام مي کند، در ابتدا با اجراي اين طرح موافق بوده ولي بعدها نظر خود را تغيير داده است. صدوق رئيس وقت اداره کل محيط زيست استان مرکزي نيز اين موضوع را تکذيب کرد و گفت؛ «با ايجاد تونل خروجي براي اين غار موافق هستيم به شرط آنکه براي اين کار مطالعات علمي انجام گرفته باشد.»
سرانجام پس از حدود يک سال کشمکش ميان محيط زيست و ميراث فرهنگي استان مرکزي بر سر سلامت غار «نخجير»، اواخر خردادماه سال 87 محيط زيست موفق به توقف عمليات حفر تونل در اين غار 70 ميليون ساله شد. توقف حفر تونل غار «نخجير» آن هم پس از حفر 400 متر از تونل، باعث شد تا لااقل قسمت هايي از اين غار سالم بماند. اين درحالي است که تنها 40 متر به پايان حفر اين تونل باقي مانده بود. سازمان ميراث فرهنگي استان مرکزي نيز پس از توقف عملياتي که به گفته معاون محيط طبيعي اداره کل محيط زيست استان مرکزي، تاکنون سه ميليارد تومان هزينه برده است، گزارش ارزيابي خود را به سازمان محيط زيست ارائه داده و در انتظار پاسخ است.در حالي که محيط زيست بارها به ارائه گزارش زيست محيطي سازمان ميراث فرهنگي براي حفر اين تونل تاکيد کرده بود، رئيس اداره کل ميراث فرهنگي استان مرکزي همچنان بر کار کارشناسانه خود تاکيد مي کند و از کارشناسي هاي صورت گرفته توسط کميته زمين شناسي و غارشناسي مي گويد. اما توقف اين عمليات توسط محيط زيست، نشان از اين موضوع دارد که ميراث فرهنگي هيچ گاه ارزيابي هاي زيست محيطي لازم را انجام نداده بود.
غار آبي- خاکي «چال نخجير» در هشت کيلومتري شمال و شمال شرقي شهرستان دليجان (حدفاصل نراق- دليجان) در دامنه کوه واقع شده و به دوران سوم زمين شناسي تعلق دارد. نام اوليه اين غار «چال نخجير» بود که به دليل اختلاف ميان شهرهاي نراق و دليجان بر سر نام آن با تصويب هيات دولت به «نخجير» تغيير يافت.اين غار در سال 1368 توسط گروهي کوهنورد شناسايي شد که اين گروه توانست تا عمق 2 هزار متري آن پيشروي کند. اخيراً نيز غارنوردان موفق شده بودند با شناسايي دو مسير انحرافي به انتهاي اصلي غار دست يابند. کارشناسان در انتهاي اين غار که ارتفاع آن گاهي از 20 متر هم تجاوز مي کند، استخري پر آب و تالارهاي بزرگي در کنار آن مشاهده کردند. اين غار با داشتن پنج کيلومتر مسير خاکي با ديواره ها و سقف هاي آهکي بسيار زيبا و درياچه يي که در عمق 50 متري از کف غار قرار دارد، يکي از زيباترين غارهاي جهان با جاذبه بسيار در جذب جهانگردان و ايرانگردان به شمار مي رفت.