ساعت 8 عصر آدينه 11 امرداد ماه 87 ميدان جمهوري تا انتهاي خيابان جمهوري حضور نيروهاي امنيتي و فضاي رعب آوري كه مردم را در يك عصر روز آدينه از ايستادن ،راه رفتن و حتي خريد از فروشگاههاي اين محدوده منع مي كند و جاي جاي پاركي كه در ميان ميدان بهارستان صحنه گامهاي وحشت آور مردان و زنان بيسيم به دست است. خودروهاي امنيتي و ونهاي شيشه سياهي كه از تقاطع مخبرالدوله تا انتهاي ميدان بهارستان در تمامي اضلاع ميدان در كناره هاي خيابان پارك شده اند و شايد هم پر از بازداشت شدگاني است كه هيچ جرمي ندارند. من مي توانم از سياهي اين فضاي دهشت بار صداي فرياد مردم به جان آمده را بشنوم، من صداي فرزندان ايران زمين را در اين عصر سياه بهارستان مي شنوم هر چشمي كه در چشم تو مي افتد فرياد جگرخراشي است و اين پرسش در ذهن من جولان مي دهد كه "ديگر امروز كانال يك را همه نمي بينند، همه نمي دانند كه امروز اينجا در اين ميدان قرار است جشن مشروطه برگزار شود پس اين همه بسيج گسترده امنيتي و اينهمه لباس شخصي براي چيست ؟ براي دگرگون ساختن سرنوشت سياه اين كشور با اين چكمه هاي ملال آور و اين دستهاي آلوده به خون چه بايد بكنيم ؟"

پاسخ تنها يك چيز است: همبستگي همه ايرانيان براي رهايي......