بیستمین سالگرد کشتار همگانی زندانیان سیاسی
جنايتی علیه بشريت

کشتار همگانی زندانیان سیاسی در دهه شصت شمسی، یکی از پلیدترین تبه ¬کاری ¬های حکومت اسلامی ایران است. در طول سال¬ های ۶٢-۱۳۶٠و در دو ماه مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ شمسی، هزاران زندانی سیاسی به دست پاسداران رژیم آزادی ¬کش و جنایت¬ کار حکومت اسلامی به قتل رسیدند و خون ¬شان پرچم آزادی و شرف انسانی را رنگین نمود.

کارنامه حکومت اسلامی در طول سی سال حاکمیت خونبارش چیزی جز تزویر و دروغ و غارت و پلیدی نیست. زندان، شکنجه های جسمی و روانی، تجاوز، اعدام، سنگسار، اعمال وحشیانه ¬ترین فشارها و تحمیل خشن ترین شیوهای زندان به زندانیانی که از تیغ مرگ رهائی یافتند و سال¬ ها در زندان ¬ها باقی ماندند از جمله این سیاهه بلند و کارنامه ضد انسانی حاکمیت اسلامیست.

در طول این سال ها، تبه کاری ¬های حکومت اسلامی محدود به زندان¬ ها نبوده است. تمامی مردم کشور ما، در کل جامعه نیز، حال و روز و سرنوشتی بهتر از فرزندان زندانی خود نداشته ¬اند. بی ¬عدالتی و سرکوب آزادی و اعمال فشار بر توده ¬های محروم جامعه، دستور کار همیشگی حکومت اسلامی را تشکیل داده است. فقر، بیماری، بیکاری، بی ¬حقوقی به ويژه محرومیت عظیم زنان از حقوق انسانی و برابر، در هر موقعیت اجتماعی و سیاسی، اعم از هنگامه اعتراضات، تا حتی زمان آرامش در خانه و چهاردیواری زندگی شخصی، بخش اساسی عملکرد این رژیم بوده است. در طول این سال ¬ها، انسان¬های بسیاری، فقط به خاطر نوشتن و سخن گفتن از آزادی و برابری و دفاع از حق زندگی انسانی، روانه زندان و گرفتار شکنجه و مرگ شده ¬اند.

با وجود همه سرکوب های جنایت بار؛ حکومت اسلامی هنوز در کابوس مرگ بسر می ¬برد و از هراس سرنگونی خویش، هم چنان به کشتار و شکنجه و سرکوب و اعمال فشار ادامه می ¬دهد و حتی از گردهمائی خانواده زندانیان سیاسی بر گورهای همگانی جانباخته¬گان زندانی می هراسد. چرا که مردم ایران، در طول همه این سال¬ ها، دست از مقاومت در برابر این رژیم سلطه ¬گر، ستم گر و استثمارگر برنداشته ¬اند و دمی از مبارزه غفلت نکرده ¬اند.

مردم ایران، در دفاع از حق زندگی آزاد، یاد فرزندان دلاور خود، یاد مقاومت همه آن هایی را که سال¬ ها در زندان¬ ها شکنجه شدند و زجر کشیدند و دست از دفاع از شرف انسانی و آرمانِ¬ آزادی و برابری برنداشتند، گرامی می ¬دارند و هر جا بتوانند، خاطره فرزندان پیکارگر خود را زنده نگه¬خواهند داشت.

کانون نویسندگان ایران (در تبعید) نیز، بنا به ماهیت آرمانی خود در دفاع از آزادی اندیشه و بیان، همراه مردم ایران، در دفاع از خاطره تابناک ستاره¬ های درخشان تیره ¬ترین شب ¬های تاریخ سرزمین بلازده مان، خاطره زندانیان سیاسی جانباخته و همه مبارزان راه آزادی و برابری را گرامی می ¬دارد و به شور و پیکار آنان در پاسداری از شرف و آزادگی انسان درود می ¬فرستد.