رهبران و پایوران حُکومت، با حرارت و تقلای تمام از یکدیگر برای ترک کشتی شکاف برداشته سبقت می جویند و هریک، دیگری را مسوول فروپاشی سیستم پولی "نظام" مُعرفی می کند. در پُشت تاخت همگانی آنها برای نشان کردن و جلو کشیدن رُقبا به عُنوان مُتهم، جامعه با نیشتر بی کفایتی همگانی ایستاده است. این تهدید دایمی، مسوولان ارشد حُکومت را به جلو می راند تا در هر گام در جهت تبریه خود، اتهامهای غلیظ تر و ناسزاهای دُرُشت تری را مُتوجه بخش دیگر در "راس نظام" سازد.

در کُلکسیون اتهامات کثیفی که زیر "خیمه نظام" دست به دست می شود، از فساد مالی و دلالی تا کُلاهبرداری برای تامین مالی انتخابات مجلس آتی و ایفای نقش به عُنوان ستون پنجم آمریکا را می توان سُراغ گرفت. حُجت الاسلام سالک، یک کارگُزار امنیتی در دربار آیت الله خامنه ای، از "احتمال ارتباط دلالان سکه و ارز با برخی مُدیران" خبر داده است. اما یکی از رهبران "اُصولگرایان" اطلاعات بیشتری دارد. آقای زاکانی مُدعی گردیده: "بیش از هزار میلیارد به نفع برخی اشخاص در نابسامانی ارز و سکه جا به جا شد."

همریش او، آقای خوش چهره می گوید که یک منبع هزینه مبلغ مزبور را شناسایی کرده: "افراد فرصت‌طلبی با سابقه سیاسی به دنبال درآمدها و منابع زیادی برای هزینه در انتخابات و بخشهای دیگر هستند."

یک گام جلو تر، آقای حُسین شریعتمداری، سر گُماشته اُرگان اندرونی ولی فقیه، "افزایش مصنوعی قیمت سکه و دُلار" را ترفند فراکسیون نظامی – امنیتی دولت با هدف "گُشودن باب مُذاکره با آمریکا" مُعرفی می کند. یار گرمابه "رهبر"، آقای حداد عادل نیز به همین صورت با قاطعیت می گوید: "شک ندارم که در پُشت صحنه افزایش قیمت دلار و سکه، برنامه ‌های طراحی شده دشمنان وجود دارد."

مُخاطبان این اتهامات به نوبه خود توپ را به زمین رُقبایشان می اندازند و آنها را به دسیسه چینی برای "اخلال در بازار" مُتهم می سازند. وزیر اقتصاد، علت بُحران اقتصادی "نظام" را "ارسال پیامک و فضا سازی" عُنوان می کند که به گُفته او، کار "یک جریان رسانه ای مُخرب" است. رییس او، آقای احمدی نژاد، محصول و دست پرورده آیت الله خامنه ای، به سبک همیشگی، در برابر بساط حریف یقه می دراند و مُشت بر سر می کوبد: "در روز شهادت پیامبر عزیز اسلام یک بازی زشت اقتصادی – سیاسی – رسانه‌ای به راه افتاد که برخی رسانه‌ ها قیمت ارز و سکه را لحظه‌ای اعلام می‌کردند که به نظر من این یک خیانت بود."

فاکتهای یاد شده توضیح می دهد که چگونه رهبران جمهوری اسلامی برای بیرون آمدن از باتلاق از دوش یکدیگر بالا می روند اما فرا تر از آن، این نتیجه را به دست می دهد که هر چه زمین زیر پای آنها لرزان تر و خطر فرو رفتن بیشتر شود، بر شدت تخاصُمات در راس افزوده خواهد گردید.