از نامه احمدی نژاد بوی بیانیه‌های میرحسین می‌آید

به گزارش آخرین سایت احمد توکلی نوشت:دومین نامه علنی شخص دوم مملکت به رئیس دستگاه قضا در کمتر از سه روز با لحن تند و عجیب به بهانه یک موضوع فرعی منتشر شد و زمینه التهاب سیاسی در داخل کشور را فراهم ساخت.

محتوای این نامه شامل گلایه‌های تند و تهدیدهای تندتر رئیس یک قوه خطاب به رئیس قوه دیگر است. هرچند ظاهرا بهانه موضوع این نامه‌نگاری، «درخواست برای بازدید از زندان اوین» است که قاعدتا امری نیست که موجب ایجاد معضل سیاسی در کشور شود، اما از لحن کلام رئیس‌جمهور، نه دلسوزی بلکه ستیزه‌جویی به مشام می‌رسد.

بدون تردید انتشار علنی نامه تند رئیس یک قوه به قوه دیگر حتی اگر بر حق هم باشد، می تواند موجب التهاب سیاسی در جامعه شود. بررسی محق بودن یا نبودن درخواست رئیس‌جمهور برای بازدید از زندان اوین، در مجال این مقال نیست، اما آنچه از این نامه‌نگاری برمی‌آید، تلاش برای ایجاد التهاب در کشور است یا خوشبینانه اگر فرض کنیم رئیس دولت قصد التهاب‌آفرینی نداشته، اما چنین نتیجه‌‌ای، بسیار محتمل است.

متاسفانه نمی‌توان این واقعیت را انکار کرد که «شرایط زمانی»انتشار این نامه و محتوای آن، بوی بیانیه‌های نامزد شکست خورده انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ را به مشام می‌رساند. هم این نامه و هم آن بیانیه‌ها چند وجه مشترک داشتند.در هر دو قابلیت ایجاد التهاب سیاسی، وجود داشت و دارد و هر دو پس از خطابه صریح رهبر معظم انقلاب و کاملا مغایر با فرامین ایشان منتشر می‌شدند و منتشر شده‌اند.

در حالی که رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های ۲۹ خرداد ۱۳۸۸، حجت را بر نامزدهای معترض انتخابات، تمام کردند و انتظار می‌رفت موسوی و کروبی به تاسی از فرمایش ایشان، به مدار قانون برگردند و از التهاب‌آفرینی در جامعه دست بردارند، اما اینگونه نشد و موسوی آنقدر بیانیه داد و آتش به پا کرد که دست آخر خودش در آتش آن سوخت.

اینک نیز در حالی که کمتر از دو هفته از بیانات صریح رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره لزوم همدلی و اتحاد سران قوا می‌گذرد، رئیس دولت با علنی کردن نامه‌نگاری‌های غیرمحترمانه‌اش به رئیس دستگاه قضایی، کاملا بر خلاف بیانات صریح رهبر معظم انقلاب اسلامی حرکت می‌کند.

رهبر معظم انقلاب در جمع مردم بجنورد فرمودند:‌ «از ناحيه‌ مسئولين كشور هم، آنها اتحاد لازم را با هم داشته باشند؛ همدلى داشته باشند، برنامه‌ريزى داشته باشند، مسئوليت‌شناسى و مسئوليت‌پذيرى داشته باشند، تقصيرها را گردن هم نيندازند، حدود قانون اساسى را نسبت به خودشان حفظ كنند. قانون اساسى ما نقص ندارد، كمبود ندارد. نقش مجلس معلوم است، نقش دولت معلوم است، نقش رئيس جمهور معلوم است، نقش قوه‌ قضائيه معلوم است؛ هركدام وظائفى دارند، بايد به وظائفشان عمل كنند؛ با هم همدلى كنند، با هم همراهى كنند، با هم همزبانى كنند. «پس زبان همدلى خود ديگر است / همدلى از همزبانى بهتر است».

اگر نامه‌نگاری تند و التهاب‌آفرین آقای احمدی‌نژاد علیه رئیس قوه قضائیه را در کنار سخنان مشابهش علیه رئیس قوه مقننه در نشست خبری اخیر بگذاریم، متاسفانه باید اذعان کنیم که از این اقدامات آقای رئیس‌جمهور، بوی فتنه می‌آید. اما همانطور که ذکر شد عاقبت فتنه‌گران، مشخص است و در جامعه اسلامی، بن‌بستی نداریم. موسوی هم آنقدر بیانیه داد که روز به روز بیشتر از چشم ملت و حامیانش افتاد. روزی که او را حصر کردند، از آن ۱۳ میلیون رای دهنده و آن چند صد هزار حامی سینه‌چاک، خبری نبود و دیگر هم خبری نیست و جمهوری اسلامی ایران همچنان باقی مانده و موسوی‌ و موسوی‌ها و بنی‌صدرها خسرالدنیا و الآخره مانده‌اند.