هرچند گمان می رود که دستگاه سیاست سازی تحت نظر خامنه ای، مشکل ساختاری نظام استبدادی ولایت فقیه یعنی درگیری نهاد ولایت فقیه با نهادهای انتخابی به ویژه ریاست جمهوری را اینگونه به درگیری بین دو نهاد انتخابی تبدیل کرده و خود در بیرون گود، تماشاچی مانده، اما واقعیت این است که شکل و نوع این درگیری هر چه باشد، نشان دهنده ناتوانی و ضعف ولی فقیه رژیم است که نمی تواند اتوریته خود را بر آنان اعمال کند.

عدم توجه به هشدارهای خامنه ای و ادامه درگیری از سوی مجلس را علی لاریجانی در جلسه غیرعلنی روز گذشته (سه شنبه) خطاب به نمایندگانی که سووال از احمدی نژاد را خلاف نظر "رهبر" می دانستند، اینگونه توجیه کرد: "این موضوع صحت ندارد، اگر مطلبی بود ایشان به بنده می‌گفتند و من به شما اعلام می‌کردم."

همچنین روح اله بیگی، نایب رییس کمیسیون اقتصادی مجلس به "خبرگزاری دانشجو" می گوید: "مقام معظم رهبری در پاسخ به سووال لاریجانی در مورد سووال از رییس جمهور اعلام کردند که در این زمینه نظری ندارند."

اگر گفته بیگی و ادعای علی لاریجانی در این مورد صحت داشته باشد، می توان گفت که علی خامنه ای عامدانه درگیری ساختاری بین نهاد ولایت با نهادهای انتخابی به ویژه ریاست جمهوری که از آغاز جمهوری اسلامی تا کنون به جز خودش هیچ کدام از رییس جمهورهای آن عاقبت به خیر نشده اند را به درگیری بین دو نهاد انتخابی مجلس و ریاست جمهوری تغییر داده، تا اینگونه آن را تبدیل به معیار ولایت مداری هر کدام از آنها کند.

اگر در جلسه سووال از ریاست جمهوری، احمدی نژاد تلاش کند، آنگونه که خود ادعا کرده، ناگفته هایش را بگوید، آنوقت توپ ضدیت با ولایت فقیه در زمین او قرار خواهد گرفت و اگر او با مدارا این موج را از سربگذراند، آنچه تا کنون بافته پنبه خواهد شد.

همچنین علی لاریجانی، رییس مجلس آخوندی، تا هم اکنون نیز برخلاف توصیه‌های خامنه ای که گفته بود "مسوولان و روسای قوای سه‌گانه کار خودشان را بکنند"، عمل کرده است. او احمدی نژاد را در مقابل این گفته خامنه ای "هرکسی که بخواهد اختلافها را به میان مردم بکشاند ....‌ قطعا به کشور خیانت کرده" قرار می دهد تا او را به محک ولایت بیازماید.