جای حیرت است که هیچ یک از سایتهای خبری رسمی و خبرگزاری ها در جهت رفع این تزویر نهادینه شده در عمق باورهای جوانان ایرانی تلاش نمی کنند . از آن عجیبتر آنکه در اوج روزهایی که همنوعان و همکیشان ما زیر اتش کینه ضد اسلامی صهیونیستها جان می دهند و نظام سلطه نیز با پشتیبانی و تایید این کشتار ها تمام معیارهای جهانی را به سخره کشیده است , برخی سایتهای خبری رسمی داخلی با آنها همساز شده اند . آنان نه تنها برای رفع این شبهات و تبیین دست آورد های سیاست منطقه ای ایران برای برای مردم منطقه و ایران تمایلی نشان نمی دهند بلکه ورای اخباری کوتاه مشغول حاشیه پردازی و تحریک هیجانات برخی مردم تاثیر یافته از مشکلات اقتصادی شده اند ... که چه نشسته اید که هزینه نظارت و مدیریت ایران بر فلان پروژه سد سازه به لبنان بخشیده شده است ...

به نظر میرسد تبادر به دیپلماسی عمومی و نقش آن در دنیای امروز حتی برای برخی خبرنگاران و فعالان سایت های خبری نیز تبیین نشده است و برخی از آنان به تحمیل نظر شخصی و رایج در این زمینه پرداخته اند .

دیپلماسی عمومی با همه هزینه های آن مقوله ای نیست که بتوان حتی با امتیاز منفی همه جمعیت فضای مجازی منکر آن شد و تمسک به ضرب المثل هایی مانند ضرب المثل مذکورساده اندیشانه است . این دست نوشته کوتاه نه می خواهد نه می تواند که بار مسئولیت ذکر شده در پاسخگویی به شبهه نهادینه شده در باور جوانان عزیز کشورمان را به دوش بکشد اما با طرح یک سوال تلاش می کند باور انسانهایی که هنوز در غوغای رسانه های مدرن امروز برای خودشان ارزش قائل هستند و خرد خود را به هر باد و بوران رسانه ای نمی سپارند به تامل دعوت کند .

پاسخ سوال روشن است ... وزیر خارجه نباید وظایف وزیر کشور را ادا کند ... همانطور که می توان به نیازهای مردم ورزقان و کارگران نساجی مازندران ودهک های آسیب دیده تر تحت تاثیر تحریم ها و محاصره اقتصادی پرداخت می توان از راهبردهای منطقه ای نیز علیرغم همه فشارها ذره ای عدول نکرد .تغییر رویکرد مطلوبر برخی از فعالان رسانه ای دقیقا همان هدفی است که تحریم ها و فشارها دنبال می کنند . تحریم داروهای مورد نیاز بیماران ما و قطعات یدکی پالایشگاه ها و هواپیماهای ما که مستقیما با تامین رفاه و امنیت مردم ما مرتبط است تضعیف دست آوردهای بینظیر , آزادیخواهانه و استقلال طلبانه ملت ایران را نشانه گرفته است .