محمد کاظمی در همایش روانشناسی جنایی با بیان اینکه نقش روانشناسان در فرایند دادرسی پرونده‌های جنایی در ایران بسیار کم رنگ است، اضافه کرد: قانون‌گذاران باید به این امر توجه بیشتری داشته باشند.

وی با اشاره به اینکه شناخت شخصیت افراد بزهکار می‌تواند انگیزه اصلی انجام جرم را برای محاکم قضایی و صدور حکم مشخص کند، ادامه داد: این در حالی است که در کشور ما برای اثبات یک جرم از نظر روانشناسی فقط به گزارش ارایه شده از سوی یک روانپزشک اکتفا می‌کنند.

وی با تاکید بر اینکه اغلب کودک‌آزاری و همسر آزاری‌هایی که در بین خانواده ایرانیان اتفاق می‌افتد ناشی از اطاله دادرسی پرونده‌های خانوادگی می‌باشد، افزود: برای مثال اطاله دادرسی در پرونده‌های طلاق می‌تواند زمینه اذیت و آزار را در بین همسران و یا والدین و فرزندان ایجاد کند.

این استاد روانشناسی با تاکید بر اینکه همسر آزاری، سالمند آزاری، کودک آزاری و خواهر و برادر آزاری از زیر مجموعه‌های آسیب‌ها و خشونت‌های خانوادگی است، تصریح کرد: در بین خانواده‌های ایرانی آزارهای کلامی، جنسی و بی‌توجهی بیشتر دیده می‌شود.

کاظمی با بیان اینکه در آخرین تحقیقات انجام شده در ۱۵ استان کشور قتل همسر در بین خشونت‌های خانوادگی رتبه اول را به خود اختصاص داده است، اضافه کرد: خیانت جنسی و هذیان‌های مربوط به این نوع خیانت‌ها بیشترین انگیزه قتل همسر در بین خانواده‌های ایرانی بوده است.

وی بی توجهی روانی به کودکان را نیز بیشترین نوع خشونت خانوادگی نسبت به کودکان ایرانی عنوان کرد و افزود: والدین با بی‌توجهی به کودکان اعتماد به نفس را در آنها نابود کرده و زمینه ساز انگیزه جرم در کودکان در زمان بزرگسالی می‌شوند.

این استاد روانشناسی در ادامه به عدم دسترسی به آمار دقیق اذیت و آزارها در کشور اشاره کرد و ادامه داد: با توجه به اینکه بسیاری از موارد آزارهای خانوادگی و به ویژه کودک آزاری‌ها به هیچ ارگان دولتی اعلام نمی‌شود نمی‌توان آمار دقیقی از آزارها به دست آورد و برنامه اساسی را برای مقابله با این گونه رفتارها دنبال کرد.

غفلت بیشترین نوع آزار کودکان در ایران

هم‌چنین دبیر علمی همایش روانشناسی جنایی نیز با بیان اینکه بررسی کودک آزاری از جنبه‌های حقوقی و روانشناسی بسیار ضروری است، اظهار کرد: امروزه شاهد تغییر نوع کودک آزاری‌ها نسبت به ۲۰ سال گذشته می‌باشیم.

امیر قمرایی با اشاره به اینکه در گذشته بیشتر کودک‌آزاری‌ها به صورت آزار جسمی، جنسی و استفاده ابزاری برای مقاصد اقتصادی بوده است، افزود: ولی امروزه با توجه به ایجاد مراکز حمایت از کودکان کودک‌آزاری‌ها بیشتر به سمت اذیت و آزارهای روانی و عاطفی سوق پیدا کرده است.

وی با تاکید بر اینکه غفلت و نادیده گرفتن کودک از سوی خانواده‌ها در جامعه ایران بسیار شایع شده است، ادامه داد: این در حالی است که در بسیاری از کشورهای پیشرفته اروپایی و امریکایی از سال‌ها قبل توجه ویژه‌ای در تصویب قوانین به نوع رفتار والدین با فرزندان شده است.