اين فرم و محتوای سينمای آرمانی ماست؟

روزنامه جوان: محمد علي كشاورز گفته است:‌«علاقه‌اي به پيگيري اخبار سينما ندارم.» خانم تهمينه ميلاني گفته‌اند:«انحصارطلبي و سليقه‌گرايي بر فضاي سينما حاكم شده است!» و جالب آنكه خودش هم بلافاصله اضافه كرده:«نقد كلي هيچ مشكلي از سينما حل نمي‌كند.» و به همين ترتيب اظهارات مأيوس‌كننده مشابه در اين روزها در خصوص سينما بسيار گفته‌اند. چندي قبل هم در باب فساد در سينما عده‌اي از سينه‌سوخته‌هاي اين عرصه حرف‌هاي تكان‌دهنده‌اي زدند. يكي از هنرپيشه‌هاي قديمي و سرشناس، آشكارا گفت، اگر دختر باشي و بخواهي وارد سينما شوي از تو چه مي‌خواهند و اگر پسر چه! او تأكيد كرد با اين فضا هرگز به فرزندانش اجازه ورود به عرصه سينما را نمي‌دهد. پيامد آن اظهارات مشابه و در عين حال بسيار تند ديگري در اين باب عنوان شد.
بگذريم، همين مقدمه را آوردم تا نظر به اخبار انبوه و ضد و نقيضي كه اين روزها از سينما مي‌شنويد، نكته‌اي را يادآوري كنم. سياسيون هم بر همين منوال اين ايام درباره سينما اظهارنظرهاي گوناگوني كرده‌اند. يكي از دقيق‌ترين آنها اما نظر جالب و دقيق آقاي «شجاعي كياسري» نماينده ساري در مجلس شوراي اسلامي است. ايشان گفته است:«مسئوليت افزايش علاقه مردم به فيلم‌هاي ضدارزشي بر عهده وزارت ارشاد است.» نكته مهم در اين گفتار آن است كه عاقبت بخشي يا لااقل يكي از مسئولان به اهميت شگفت‌انگيز تغيير سليقه مردم توسط نهادهاي فرهنگي و به ويژه رسانه
(كه در اينجا از نگاه ايشان سينماست) پي برده‌اند.
شايد بسياري از شما كه اين سطور را مي‌خوانيد و چون من جوان دهه شصتي هستيد، يادتان هست كه آن سال‌ها براي بسياري از ما حيرت‌آور بود چطور برخي بند‌‌جانشان با فوتبال و نتايج آن گره خورده است. سال‌ها گذشت. رسانه ملي شبكه ۳ را تأسيس كرد و ورزش به ويژه فوتبال را در صدر كار آن قرار داد. بقيه شبكه‌ها هم كم نگذاشتند. نظر مردم جلب شد. رسانه به سرعت براي اين فضا تقاضاي وسيعي ايجاد كرد. درپي آن انبوه نشريات ورزشي متولد شدند. چندين روزنامه ورزشي و بعدها حتي فقط فوتبالي آمد و... دردسرتان ندهم، تا به اينجا بنده و شما را رساندند كه امروز ما دقيق مي‌دانيم مثلاً چرا قرارداد «جانواريو» با استقلال حذف شده است. چرا پرسپوليس در رده دوازدهم جدول است و... خلاصه‌ ريزترين اخبار و مسائل اين حوزه برايمان مهم شده و آنها را دنبال مي‌كنيم. رسانه سليقه ميليون‌ها نفر را تغيير داد. شك نكنيد اگر پيش از شبكه ورزش و توجه رسانه‌اي به آن، مثلاً سينما، ادبيات يا اصلاً همين شبكه قرآن و معارف زودتر تأسيس مي‌شد، سليقه مردم را مي‌توانستيم به اين سمت بچرخانيم. حالا در سينما نيز همين اتفاق افتاده است. يك حركت خزنده طي سال‌ها غفلت مسئولان در دولت‌هاي مختلف، سليقه بسياري از مخاطبان را نسبت به سينما فاسد كرده است. تغيير آن هم آسان نيست. اين بلا در حوزه‌هاي ديگر هم سر ما مي‌آيد و كسي اهميت نمي‌دهد تا باز از كجا سر باز كند و ناگهان ظهور و بروزش همه را متأسف و متحير كند يا حتي چنان شود كه به ظهور و بروزش پي نبريم و همه ما را آرام و به مرور در خود غرق كند.