-اما می دانم ومی دانید که این چنین نیست. اصلا سینما هیچ وقت چنین قدرتی نداشته که حالا داشته باشد.

پیش ازانقلاب که "تخت خواب سه نفره" می ساختند و "محلل" و"حمومک مورچه داره" هیچ کس به سوی هیچ محجبه ای سنگ پرتاب نکرد چه رسد به سنگسار، حالا که جشنواره فیلم "دفاع مقدس" داریم و"جشنواره فیلم عمار" چه جای نگرانی است.

شوخی نمی کنم. به جد معتقدم نه سینمای فیلم فارسی قبل ازانقلاب خللی در دین وایمان مردم ایجاد کرد ونه این جشنواره های ارزشی به دین دارترشدن مردم می انجامد.

نمی خواهم میزان تاثیرونفوذسینمارا در عقول ونفوس مردم ازبیخ وبن منکرشوم.ابدا. آن ها که اباطیل این بنده کمترین را این طرف وآن طرف دیده اند احتمالا چیز هایی دراین باره از صاحب این قلم خوانده اند. هنوزهم به آن حرف ها معتقدم اما به این هم باوردارم که سینما تکلیف همه چیز رامعین نمی کند. گواه روشن این باورهم اتفاقی است که دربهمن ۵۷ افتاد.دراوج سینمای فارسی وسریال های مبتذلی که به قصد سرگرمی خلایق ساخته میشد مردم به راهی یکسره متفاوت رفتند.

آیا آقای سلحشوراین ها را نمی داند؟ به یاد دارم چندی پیش آقای سلحشورازتاثیرجهانی سریال "یوسف پیامبر" سخن گفتند و اینکه برخی ازانقلاب های منطقه متاثر ازاین سریال بوده. خب،آقای سلحشورچرا به جای ترساندن من وشما ازآینده خوفناکی که در آن زن محجبه را درخیابان سنگسارمی کنند یک سریال در باره فواید حجاب نمی سازند؟اصلا این چه تصویری ایست که ازاین مملکت وسینماگران آن ارائه می دهند؟اگرخدای ناکرده روزی پیش بینی آقای سلحشوردرست ازآب در بیاید یعنی حقیقتا محجبه ای را درخیابان سنگسارکنند مقصرسینماگران نیستند، مقصر کسانیند که با ادبیات کینه ونفرت ازباحجاب و بی حجاب سخن می گویند.